Soms gebeurt het in een partij dat het kritieke moment al heel vroeg valt.
Gisteren had dat moment al rond zet 5 kunnen zijn.
In een ongebruikelijke opening
(Wade variant) waren we al na zo’n zet op drie op onbekend terrein voorzover ik weet.
Na 4. Pd7 keek ik naar ideeën met Pg5 , maar begon de twijfelen na het zien van de tussenzet 5. Pe5!?. Zwart maakt met tempowinst een vluchtveld voor de koning terwijl de witte dame nog steeds aangevallen staat.
En 6. dxe5, Lxd1 7. Lxf7+ ziet er interessant uit, maar heeft wit genoeg voor de dame? Na 7. Kd7 8. Le6+ kan zwart als hij wil een eventueel eeuwig schaak ontlopen met 8.. Kc6
maar gaat dat een “winnende wandelkoning” worden?
En wat wil wit als zwart weer terug gaat naar e8? Alsnog eeuwig schaak? En dat na amper 10 zetten? Voor beiden houdt doorgaan een zeker risico in. En geldt dat niet eigenlijk voor elke stelling?
En afgezien van andere bespiegelingen, het levert wel een onderhoudende partij op.

Na deze zetten reeks geeft de engine aan dat wit zo’n+3 voordeel heeft, maar zoals ik al vaker verkondigde, zijn dat soort wegingen voor de mens van vlees en bloed natuurlijk veel lastiger te maken.
Tot ik een engine spontaan zie roesten, ga ik er van uit dat bij hem zenuwen van “oh jee heb ik wel genoeg voor die dame” dat zij niet nerveus worden van dat soort overwegingen!
Zoals het ging won wit een pion en ging de partij afgezien daarvan normaal verder.
Om eerlijk te zijn zag ik nog even een beetje spoken, ik hield rekening met de zwarte tussenzet Pxe4 toen ik 9. c3 speelde ipv het eerst geplande

9. Pd2.
   Na 9. c6 is dat gevaar weer even geweken omdat wit dan schaak op d6 heeft.
   Concreet 10.Pd2,Pxe4 11. Pxe4, Lxg5 12. Pxd6+
   Overigens was ik niet zeker over hoe te richten. De korte rochade zal best veilig zijn, maar de open gekomen h-lijn biedt voor zwart mogelijk aanvalsdoelen. Misschien speelde het artikel dat ik voor de partij zag over de
   “herboren” Bosboom die zijn tegenstander h-lijnde een rol!
   In de fase tot plm zet 15 had ik zelf het idee dat ik hier en daar wat doortastender had kunnen spelen, maar het lijkt achteraf mee te vallen. In deze fase maakte Kees ook geen echte fouten en dan moet er ook met een pion voorsprong geduld geoefend worden.

De ” desperado” combinatie met 15. Dxf6 leverde nog een belangrijke pion op en dan is het zoals men altijd zo makkelijk zegt ” een kwestie van techniek”. Het eindspel met gelijke lopers en op beide vleugels bood goede winstkansen voor wit. Zoals ik vorige week al zei, als je maar een pion voorsprong hebt, bestaat het risico dat de tegenstander na diverse pionneruilen een licht stuk voor de laatste pion offert met een theoretische remise.
In dit geval bestaat dat risico als wit op een vleugel een pion offert om met de koning naar de andere kant door te breken en daarbij een misrekening maakt.
Overigens deed bij het invoeren van de zetten na 34. g5 nog heel plagerig de suggestie 34. Lb2 met de dreiging 35. Lc1+ en loperwinat. Toegegeven, het zal niet voor het eerst zijn dat dergelijke ” bedrijfsongevallen” gebeuren! In onze partij gebeurde gelukkig niet en kon ik een belangrijke overwinning noteren.
Niet te geloven dat het seizoen al weer zo ver gevorderd is!
In de na analyse met Kees en later Martin bleek overigens dat het dameoffer zeker praktische kansen biedt, maar vooral als de stelling open komt, zwart gevaarlijk kan counteren, zeker als wit nog niet gerocheerd heeft! Niet zelden faalden mijn winstpogingen op de lange duur.