Ja, vorig jaar wonnen we de beker in de zilvercompetitie. Nu dus maar naar de hoogste afdeling: de gouden competitie. Waarschijnlijk kansloos. Ik vermoed dat onze sterkere spelers vooral meedoen om ervan te leren. Zo word je misschien nog sterker.

Het duurt echt wel even voor er wat tekening in de strijd komt. Niemand wordt in de opening al van het bord geveegd.

Rond 21.30 constateer ik het volgende:

Eerst even de situatie bij de 4 ‘gewone’internisten:  

Martin lijkt uit een ineens mindere stelling –na een foutje- tegen Gerrit toch te ontsnappen.

Martin – Gerrit (16.Tfe1)

16. …  Pa5!! En het paard op d5 gaat verloren  

(maar gespeeld Pb4??  17. Lf4 Tc8  18 Txe6!!  fxe6  19, Pb4!! Dxd4 20 Pc2 en wit heeft een kwaliteit meer!)

Ineens heeft Martin een  kwaliteit meer en een betere pionnensrelling.

De partij Ab  tegen Wouter ziet er de hele avond mooi uit. Om de beurt hebben ze dreiging.

Ab – Wouter (19…Kg7)

Om de beurt nivelleren ze dat weer.  

Ab – Wouter (27.Pe2)

 Maar om 22.00 staat Ab ineens een kwaliteit achter. Geen idee hoe dat kwam.  Wellicht een te gretig offertje.

Ab – Wouter (36…Txf4)

Er volgt een zeer interessant eindspel met steeds een kwaliteit meer voor Wouter. Helaas kunnen we de parttij niet verder reconstrueren wegens fouten in de notatie ten gevolge van tijdnood. Wouter wint. Na een lange, zware maar mooie avond.

Maar nu over onze vier gouden beker-strijders:

Ron houdt zijn partij stevig in handen, maar  moet wel oppassen voor een mogelijke koningsaanval. Het ziet er ingewikkeld uit, als zwart een dame wil offeren. Maar wel ten voordele van veel  wit materiaal.

Ron – Santpoort (23…Pxc1)

24.Lxc1!! [24.fxg5? Pxe2+ 25.Kf1 Pxc3]

Ron neemt het niet aan.  waarvoor veel denkwerk nodig was.

En als  ik dan denk dat het nu dan wel gelijk staat, zie  ik Ron  ineens snel voordeel verwerven.

Ron – Santpoort (25…Df6)

Marc dreigt een pion kwijt te raken. Hij zoekt naar compensatie. Voorlopig zie ik die  niet. (Zie verderop zijn eigen commentaar)

Thomas ook een pion minder. Ik vind zijn stelling wat minder .  Toch tovert hij er weer tegenkansen uit. Denk ik.  (Maar de volgende dag leert het hooggeleerde computerapparaat me dat van mijn  visie weinig klopt. Die vindt dat Thomas al gauw wat beter stond.  Dat er wel dingen beter hadden gekund, bijv. bij zet 22. Maar u kunt dus beter verderop het commentaar van Thomas zelf raadplegen. Deze partij was kennelijk voor mij op een wat te hoog niveau. )

Frank speelt een Scheveninger Siciliaan, maar gaat te voortvarend met loper en paard op de vijandelijke koningsvleugel af  , zonder duidelijke verdere steun. Dat vertrouwde ik gelijk niet erg.

Santpoort – Frank (16…Dd7)

En terecht , hij raakt snel in de problemen. Zijn stukken hebben voor de zwarte  koningsstelling te weinig aanvalsmogelijkheden,  en te weinig steun, zullen terug moeten maar kunnen niet goed terug.

Santpoort – Frank (20.g4)

Dus zo verliest Frank een stuk en is daarna natuurlijk  kansloos. Maar hij vecht door, tegen beter weten in.

Toen ik om 23.00 het strijdtoneel moest verlaten was alleen de mooie winst van Ron bekend.

Ron – Santpoort (37.Ta1)

37. …. Dxe3 ? ( maar wit staat zowiezo gewonnen) 38. Dxd8 ! en na slaan volgt mat met Ta8     Leuk toch!!

De anderen waren  nog bezig.

Ik hoopte op een remise bij Thomas en rekende op verlies van Frank. Zou fijn zijn als Marc het remise zou kunnen houden. Leek me niet onmogelijk  maar ook niet waarschijnlijk.

Een gelijkspel tegen deze sterke tegenstanders  uit Santpoort zou er dan nog inzitten.9

Maar ik vernam dinsdagmorgen  dat het inderdaad net niet gelukt was.

Martin schreef me dat we toch goed partij hadden gegeven tegen dit sterke team, met hun fors hogere elo-rating. Een gelijkspel had er in gezeten.

Ron:

Mijn tegenstander speelde heel erg snel. Lang niet meer naar Hollands gekeken. Zijn curieuze manoeuvres in de opening konden dus wel. Hij kon zelfs een pion winnen met beter spel. Maar na die spannende afruil, waar ik 2 stukken voor de toren kreeg, stond ik gewonnen. De mat truc met Dxd8 had ik al hele partij gezien.
21…, Pb3.

Ron – Santpoort (21…Pb3)

22. Dd5+, Te6. 23. f4, Pxc1.

 (Ik kan hier zijn dame winnen, maar dat is dus niet goed!) Ik sla op c1, 24. Lxc1, De7. 25. exd6, Df6. 26. Db7, Td8. 27. Dc7, Kf8. 28. Lf3, Ke8. 29. a5 werken aan de matstelling. Er zijn ook allerlei andere manieren om te winnen. 29…, Dxc3. 30. axb6, axb6. 31. Ld5, Db3. 32. Tf1, Tf6. 33. h3 (om mijn koning veilig te krijgen), Db4. 34. Kh2, Db1. 35. Te1, Dd3. 36. Lb2, Tg6. 37. Ta1. Zag Martin hier nog bezorgd kijken, Dxe3. 38. Dxd8 en mat.

Ron – Santpoort (37.Ta1)

37.  Dxe3 Dxd8 met mat op de volgende zet

Jammer van Frank en Marc. Beiden hadden hun avond niet, maar ook zeer sterke tegenstanders. Nadien Marc overtuigd dat je die witte opstelling echt niet zo moet spelen…..

Was toch wat geweest als Thomas gewonnen had…maar ik ben blij. Geen stress voor volgende vierkamp.

Marc – Santpoort, 24 november 2025

1.c2-c4 Pg8-f6 2.Pb1-c3 c7-c5 3.g2-g3 e7-e6 4.e2-e4

Stelling na 4.e2-e4

Niet de meest gebruikelijke zet in de stelling, maar het deed me denken aan een soortgelijke variant: 1.c4 Pf6 2.Pc3 e6 3.e4 c5 4.e5 en uit principe beschouw ik veld d5 als “van mij” (al de witte stukken zijn erop gericht) dus vandaar. Het is trouwens nog theorie, maar 3…e6 was nieuw voor mij.

4…d7-d5 5.e4-e5 Pf6-d7 6.c4xd5 e6xd5

Stelling na 7.d2-d4

Als eerste keek ik uiteraard naar 7.Pd5: Pe5: maar dat beviel me niet vanwege de achtergebleven d-pion. 7.d4 ligt dus voor de hand, maar na deze zet wordt het moeilijk voor wit. De theoretische aanbeveling (en ook gesuggereerd door Ron na de partij) is 7.f4.

7.d2-d4 Pb8-c6 8.Pg1-f3 c5xd4 9.Pf3xd4 Lf8-c5 10.Pd4-b3

Stelling na 10.Pd4-b3

De computer geeft 10.Le3 (ontwikkeling en indirecte dekking van de e5-pion wegens 10…Pde5: 11.Pc6:) als verbetering, maar het idee achter 10.Pb3 was om Pd7 te binden aan Lc5 en om druk te zetten op de d-pion als deze naar d4 zou gaan.

10…d5-d4 11.Pc3-b5 (na 11.e6 komt De7) 0-0 12.Lf1-g2 Dd8-b6

Stelling na 12…Dd8-b6

Ik had gerekend op 12…Pce5: 13.0-0 met toch wel kansen voor beide kanten, maar de zet 12…Db6 kwam als een nare verassing. Ik besefte hier dat ik toch wel erg slecht stond, en besloot dat mijn enige kans zou zijn om met mijn koning te vluchten van e1, eventueel handmatig via Ke1-f1-g1-h2, en dan hopen dat de stelling met een (of misschien twee) pionnen achter nog binnen de remisemarge zou kunnen blijven (spelen op winst leek me vanaf hier niet erg realistisch meer, al weet je maar nooit natuurlijk).

13.Pb3xc5 Db6xb5 14.Pc5xd7 Lc8xd7 15.Dd1-b3 (mijn computer geeft 15.De2 als verbetering, maar na 15…Pe5: 16.Db5: Lb5: komt mijn koning niet weg uit het midden) 15…Db5xe5 16.Ke1-f1 Pc6-a5 17.Db3-d1 Tf8-e8 18.h2-h3 Ta8-d8 19.Kf1-g1 Ld7-c6 20.Lc1-f4 De5-b5 21.b2-b3 d3 22.Lf4-e3 h7-h6 23.Dd1-d2

Stelling na 23.Dd1-d2

Goed, dit was een beetje de bedoeling. De koning leek me redelijk ok, de e-lijn is geblokkeerd, de zwarte d-pion kan niet verder (al is de koningin niet een ideaal stuk voor zo’n taak) en ik zag niet zo goed hoe zwart verder zou gaan. Ok, ruil op g2, maar ik heb eventueel ook nog f3, Thf1, Tae1. Maar mijn tegenstander brak er moeiteloos en zeer overtuigend doorheen.

23…Lc6xg2 24.Kg1xg2 Pa5-c6 25.Ta1-c1 (om toch misschien nog eventueel wat tegenspel te kunnen creëren, ik zag het hier nog niet voor zwart) Db5-d5 26.f2-f3 Pc6-d4

Stelling na 26…Pc6-d4

Dit had ik gemist, Ld4: kan niet vanwege Te2. Dat had ik natuurlijk wel moeten zien, maar toch wel interessant dat de witte stelling, die mij bij zet 23 toch nog wel enigszins solide leek, zo onhoudbaar is. Aan de andere kant, een actieve dame plus paard is ook wel een bijzondere sterke combinatie. Alle zwarte stukken staan beter, dus dat kon ook eigenlijk niet goed gaan. Niet dat ik veel keus had, de koning in het midden laten staan was ook geen optie, maar voor mij in ieder geval wel leerzaam dat de koningsvleugel toch zo kwetsbaar zou blijven.

27.Th1-f1 Pd4-c2 28.Le3-f2 Te8-e2 29.Dd2-f4 g7-g5 30.Df4-f6 Td8-d6 31.Df6-c3 Td6-c6

Eindstelling na 31…Td6-c6, 0-1.

Thomas:

Gisteren werd voor ons de jacht op de Gouden Beker geopend met een wedstrijd tegen een zware tegenstander, Santpoort.
Met een goudprijs die naar recordhoogten aan het stijgen is, lag een felle strijd in het verschiet.
En we kunnen in ieder geval stellen dat we ons kranig geweerd hebben en dat een verrassing in de lucht hing, maar uiteindelijk mede door taai verdedigen van onze tegenstanders verhinderd werd.
Mijn tegenstander was nu bepaald niet de jongste bediende, een Fide-meester nota bene. Of dat als een rode lap op een stier werkte, weet ik niet maar gek genoeg tot mijn eigen verbazing kwam ik al vrij snel na de opening kansrijk te staan.
In een minder gebruikelijke variant van de Grand Prix Attack / Rossolimo verdediging
kwam een stelling op het bord waarin zwart de keuze had

Santpoort – Thomas (11.Dxb5+)

 tussen het pionoffer 11…. Ld7 12. Dxb7 met compensatie voor zwart dankzij het loperpaar, kansen om de witte dame op te jagen en betere ontwikkeling. 11.. Dd7 was ook een goed alternatief al zeg ik het zelf en nu is 12. Dxc5 een beetje riskant vanwege ideeën als 12.. e5 , 12. b6!? (misschien iets te optimistisch of 12. Tg8 met scherp spel.
Ook na dameruil, we waren inmiddels al uit de theorie, zit er nog flink wat leven in de brouwerij. In de fase van plm zet 12 tot zet 20 was er vooral het probleem van de keuzes , je wilt natuurlijk ook de druk vasthouden en wit moet niet de kans krijgen met zijn veel betere pionnen structuur te consolideren.

Santpoort – Thomas (18.Pe1)

O.a. 18. Pe1 was natuurlijk een niet zo prettige zet om te spelen voor wit en de arme knol moest een tijdje in de wachtkamer met slechts verre dromen van het renpaard wat hij eens was!

Santpoort – Thomas (19.Le3)

Over 19. Le3 was mijn tegenstander zeer ontevreden, verklaarde hij in de analyse en de stelling ging in de volgende zetten flink achteruit. Wat echt fataal had moeten zijn was 22. Lc1ipv het actievere 22. Lb6

Stp – Thomas (21…f4)

Als er een opgelegde winst in zat, dan was dit het beste moment. 22. … e4! creëert namelijk weer nieuwe problemen voor wit o.a.de dreigingen exf3, Lg7 met tempowinst en Ld4+ in combinatie met Lb5+. In de na analyse kwam mijn tegenstander nog met verrassende verdedigingsmogelijkheden en tegentrucs, maar de engine geeft wel een waardering van plusminus drie in de min, dus kunnen we gerust wel van een uitdaging spreken! En dat met een flink wegtikkende klok. En toch.. toen wit echt met de rug tegen de muur stond, vond zwart het tijd om te oogsten met 22. …. Lxf3?!

Stp – Thomas (22…Lxf3)

Dit zag er prima uit op het eerste gezicht en duidelijk is dat 23. Pxf3 faalt op 23.. Td1+ met kwaliteitswinst.
Echter na 23. Lxf4! is het ineens een stuk minder duidelijk. Ook het vervelende tussenschaak 25. Te1+ is een pretbederver voor zwart. Bovendien, het kreupele paard is weer een stuk levendiger geworden en dit stoere ros behoort weer tot de categorie” paarden die de haver verdienen”.

Santpoort – Thomas (28…Txc2)

Na 28.. Txc2 had ik nog steeds het idee de touwtjes in handen te hebben. Ik dacht dat de koning niet naar f2 kon vanwege het loperschaak op h4.

Santpoort – Thomas (29.Kf2)

Concreet: 29. Kf2. Lh4+ 30. Kf3,

Santpoort – Thomas (30.Kf3)

Lxe1 31. Kxg4, Txe2 met loperwinst. Echter wit speelt 31. Txe1! met allerlei vervelende aftrek schaak dreigingen. Zwart heeft niets beter dan
31. Tgc4 ( 31. Tcc4? 32. Pf4+!) en na 32. Pd4+ wint wit de kwaliteit weer terug. Op het moment dat we remise overeen kwamen, stond het weer compleet gelijk.
Bijzonder na zo’n enerverende partij!

slotcorrectie moet nog plaatsvinden

Altijd leuk om nieuwe gezichten te zien. Vooral als ze jong zijn. Vooral als het om een meisje gaat . Vooral als ze Victoria heten.

Ze speelt snel. Dus ziet ze kennelijk veel. Ze speelt te snel. Dus mist ze wat te veel. Maar daar is wat aan te doen.

Er valt nog wel wat te leren.Daar is ook wel wat aan te doen.

Victoria1  3.c6~-c5

Ik zag 1 e4 c6 2 d4 d5 3 e5 van de doorschuif-CaroKan. Tot mijn verbazing zag ik daarna 3 …. c6-c5. Dat is toch tempoverlies?

 Waarom in 2 zetten naar c5 als het in 1 kan? Of hebben we nu een vrouwelijk  genie op bezoek? Want ooit zagen we verbijsterd die zet ook wereldkampioen Botwinnik een keer spelen tegen aankomend wereldkampioen Talj! Nou ja, als zelfs die dat spelen moet het toch kunnen.

Zelf vind ik 3. …Lf5 logischer.

Ander leermomentje: Het is bijna altijd verkeerd om voor je veilig gerocheerd hebt f7-f6 te spelen.

Victoria2   Dh5+

Gelukkig voor Victoria zag haar tegenstander niet dat wit hier niet alleen zwart de rochade kan ontfutselen, maar ook een kwaliteit kan winnen. Na Pg6 hxg6 volgt Dxh8

Ik zag Victoria 3 x een potje verliezen. Maar toch … ik zag ook duidelijk talent. Langer kijken of je tegenstander voor jou meer lastige mogelijkheden in petto heeft dan jouw eigen eerste gedachte , dat gaat zeker vooruitgang opleveren.

En we leren het meest van onze verliespartijen. Ik zou het mooi vinden als Victoria onze gelederen kan versterken. Dat kan zeker nog wat worden.

691A9419XXWEB

Een tafel verder demonstreert Peter dat we niet van al onze verliespartijen kunnen leren. Peter geeft weer eens in een vroeg stadium tegen Gerrit een stuk weg. Jammer. De grap is er dan gauw af.

Gerrit – Peter (13.h3) 13….  b6?? 14 b4 met stukwinst.

Grappig verloopt Paul (wit)  tegen Martin.  Het wordt Siciliaans waarin Martin al gauw minstens gelijk spel heeft. En dan ineens wordt het leuk.

Paul – Martin (16.Td1)  

….  Kxf6  17. Dc3 e5 ?!

Gaat Paul nu een stuk offeren of een stuk weggeven? Of stuurt hij aan op remise door eeuwig schaak?

Het lijkt me vrij diep allemaal.

Het wordt inderdaad remise. Of zat er meer in? Thuis met AI ondersteuning nog maar eens kijken.

Paul – Martin (16…Kxf6)

17. Dc3? of Df4?

Bij Marc tegen Frank is het wat minder enerverend. Ik vind Engels voor zwart lastig omdat er zoveel varianten mogelijk zijn. Maar in mijn huidige partijtjes op internet speel ik alleen nog maar 1 c4 e5!? 2. Pf3 Pc6 En dan soms Lc5 en soms Lb4. Volgens mij is dat een van de beste mogelijkheden, logisch,  en gemakkelijk te onthouden. Frank speelt het nu ook. Ik vind dat hij al snel gelijk staat.

Marc – Frank (9…Lb4)

Er gaan al snel veel stukken van het bord en dreigt saaiheid. Maar dan doet m.i. Marc iets niet helemaal goed. Gaat Frank nu een pion winnen? Of is het voordeel toch minimaal. Zal wellicht toch remise worden. Ik ga maar naar huis. De volgende dag laat Marc weten dat het inderdaad remise is geworden.

Het lijkt er bij Ron-Thomas even op of zwart het wit lastig gaan maken.

Maar ineens kruipt Ron uit zijn schulp, en het lijkt erop dat de zwarte stukken ineens aan de verkeerde kant van het bord,staan,

Maar natuurlijk houdt Thomas de boel nog overeind. Remise.

Het was dus een korte avond voor mij. Om 22.00 had ik het allemaal gezien. Mijn vrouw kon me komen ophalen.

Thoms:

Ron is lastig te verslaan, zeker als hij wit heeft. Hij beschikt over een gedegen openingskennis en in de 4 jaar dat ik nu lid ben van Aris de Heer, ben ik al diverse malen van opening geswitcht. Deze keer kwam het Catalaans op het bord. In zijn toptijd gold Genna Sosonko als een groot kenner van deze opening en hij heeft er een aantal fraaie overwinningen mee geboekt.
En eigenlijk best aanbevelenswaardig om op clubniveau te spelen omdat de theorie zich niet zo snel lijkt te ontwikkelen, zeg ik voorzichtig.
In deze partij bleven we elf zetten in de theorie.  12. Pe5 was pas de eerste “afwijking’.

Ron – Thomas (11…Lb4)

Eerder was 12. Ld2 gespeeld, ook prima maar de engine schat de zet van Ron zelfs nog iets hoger in. Met 12.. Lb5 wilde ik voornamelijk mijn loperpaar behouden, maar de zet betekent een risico waar ik later op terug kom. Langzaam begon de tactiek om de hoek te kijken, want in de volgende fase tm zet 19 gebeurde er veel interessants, in ieder geval meer dan in sommige partijen die twee keer zo lang zijn!

Zwarts dertiende zet (je zou er haast bijgelovig van worden) vraagt te veel van de zwarte stelling.

Ron – Thomas (13…Pd5)
Enkele weken geleden tijdens de lesavond behandelden we combinaties en een van de principes zou kunnen zijn”het met tempowinst onttrekken van stukken aan een penning”.

Ron – Thomas (15.Df5)

Rons 15. Df5 had ik gemist in de vooruitberekening en zwart heeft een probleem. Ineens staat Lb5 aangevallen en dreigt er mat op f7. Ld2 staat weliswaar ongedekt maar het vervolg 16. Lg5 lost dit probleem voor wit op. Overigens gaf de engine op de 15e zet het nog sterkere 15. Pxf7 en dan is het meteen bijna +5 voor wit. Zwakte van f7, ook een combinatiemotief!
Maar ook na 15. Df5 en 16. Lg5 zijn de problemen groot voor zwart. Zelf keek ik naar 16. f6 maar dat verzwakt de zwarte koningsstelling gevoelig
Inmiddels had Ron wel wat meer tijd verbruikt en dat was mede mijn redding. Na enkele afruilen in deze gecompliceerde stelling kwamen we remise overeen

Ron – Thomas (19…Dxe2)

en samen met Frank flink naar winnende combinaties gezocht omdat we allemaal het gevoel hadden dat er “iets” in had gezeten.

Ron – Thomas (17.Pxd5)

We bekeken o.a. de voortzetting 17. Pxd5, Ld6 18. Le7!?,Lxe7 19. Dxc8! en uiteindelijk kwam 17. Pxd5, Ld6 18. Pg4 met mataanval uit de bus, We bekeken nog alsnog 18. f6 maar door de verzwakking van e6 is dat ook geen echte remedie.

In de slotstelling geeft de engine nog een halfje in de plus voor wit. Echter het is nog steeds gecompliceerd en beiden kunnen makkelijk mistasten, zeker als het tot tijdnood mocht komen.
Ik wil overigens niet te veel gras voor Ron zijn voeten wegmaaien. In ieder geval ondanks de korte duur een partij waarin heel veel gebeurde!

Marc:

Marc – Frank, 17 november 2025 

1.c2-c4 e7-e5 (wit speelt Siciliaans, met een tempo meer) 2.Pb1-c3 Pg8-f6 3.g2-g3 c7-c6 4.Pg1-f3 (4.Lg2 heb ik ook wel gespeeld, maar 4…d5 5.cd5: cd5: 6.Db3 Pc6!? is een interessant pionoffer voor zwart) 4…e5-e4 5.Pf3-d4 d7-d5 6.c4xd5 c6xd5 7.d2-d3 Pb8-c6 

Stelling na 7…Pb8-c6 

Deze zet kende ik niet, ik wist alleen 7…ed3: (wat Ron bijvoorbeeld een keer tegen mij gespeeld heeft), of 7…Lc5 (met een leuke variant waar zwart best wel in kan trappen: 8.de4: de4: 9.Le3 Pg4 10.Pe6!), en ik kon mij iets herinneren met Db6.  

8.d3xe4 d5xe4 9.Lc1-e3 Lf8-b4 10.Pd4xc6 Dd8xd1 11.Ta1xd1 b7xc6 12.Lf1-g2 0-0 13.Le3-d2 Lc8-e6 14.Pc3xe4 Lb4xd2 15.Pe4xd2 Le6xa2 16.Td1-a1 La2-d5 

Stelling na 16…La2-d5 

Na 17.0-0 had ik een minimaal voordeeltje behouden vanwege een iets betere pionnenstructuur, maar het is allemaal nog wel in evenwicht. Na 17.e4, wat ik speelde, is het juist zwart die een klein voordeeltje krijgt, maar ook dat is minimaal. 

17.e2-e4 Pf6xe4 (dat had ik even gemist) 18.Pc3xe4 f7-f5 19.0-0 f5xe4 20.Tf1-e1 Ta8-b8 21.Lg2xe4 Tb8xb2 22.Le4xd5 c6xd5 23.Ta1xa7 Tf8xf2 24.Te1-e8 Tf2-f8 25.Te8-e7 Tf8-c8 (met een remiseaanbod van Frank, maar ik wilde nog wat proberen, zie zet 27) 26.Te7xg7 Kg8-f8 27.Tg7-c7 Tc8xc7 (ik hoopte op 27…Te8 28.Tf7 Kg8 29.Tg7 Kh8 30.Th7:) 28.Ta7xc7 Kf8-g8 29.Tc7-d7 Tb2-d2 ½ – ½.  

Frank:

Hierbij de partij tussen Mark en mij. Niet super spectaculair, wel degelijk.

2 momenten om even aan te halen: na Ld2 dreig ik de pion op e4 te verliezen. Ik kan Lf5 spelen, wat ik erg passief vond, of Le6 zodat ik de pion op a2 terugwin.

Mark dacht dat hij mijn loper kon opsluiten, maar na eventueel b3 speel ik gewoon Tb8 en gaat dat niet door.

16.e4 ziet er logisch uit, maar deze kan ik gewoon pakken. Na Pxe4 Pxe4 volgt f5!

Ik blijf een pion voor, maar zag al wel dat het heel lastig was om die te behouden. Ze staan te geisoleerd. De computer geeft ook gelijke stand aan. 

Er worden geen fouten meer gemaakt van beide kanten. Er zaten van beide kanten nog wat (doorzichtige) trucjes in, maar we trapten daar allebei niet in. Kortom, prima remise in een partij zonder noemenswaardige fouten.

Eindcorrectie moet nog plaatsvinden

De avond in Hoorn begon rustig, maar al snel kwam er spanning in de lucht toen Frank als eerste klaar was en met een overtuigende winst Aris de Heer op voorsprong zette. Niet veel later ging het mis bij Marc, die ondanks een degelijke opening in een lastig eindspel terechtkwam en het punt moest laten liggen. Thomas hield ondertussen koel het hoofd in een solide partij op bord 1 en pakte een keurige remise tegen een sterke tegenstander. Daarna was het Koen die met zijn bekende leeuw-opstelling een half punt veiligstelde, al zat er misschien net iets meer in. Martin trok de stand weer gelijk door met geconcentreerd spel zijn tegenstander langzaam te overspelen – eindelijk weer een partij waar alles klopte. Daarmee stond het 3 – 2 en alle ogen waren gericht op Ron. Hij had een scherpe stelling op het bord en leek uitzicht te hebben op minimaal een half punt, maar de klok werd zijn grootste vijand. In tijdnood ging het helaas mis, en zo eindigde de avond in een 3-3 gelijkspel. Op papier een uitslag die tegenviel, maar met genoeg positieve signalen om vertrouwen uit te putten.

Bord	Thuis (Caïssa-Eenhoorn N2)	Rating	Uit (Aris de Heer N1)	Rating	Uitslag
1	Ton van Dijk	1815	Thomas Broek	2004	½ – ½
2	Jelle de Jong	1795	Marc Holla	1943	1 – 0
3	Steven de Waart	1808	Frank de Geus	1881	0 – 1
4	Arnold van der Wolff	1774	Ron de Vink	1871	1 – 0
5	Gerrit Roos	1785	Koen van Lankveld	1808	½ – ½
6	Rens van der Klei	1754	Martin Zwaneveld	1798	0 – 1
	Gemiddelde rating	1789	Gemiddelde rating	1884	Totaal 3 – 3

Ton van Dijk – Thomas (W) 1/2-1/2

Thomas: Het was geen partij waar de vonken van afspatten, maar wel een degelijke schaakavond. Mijn tegenstander vatte het na afloop treffend samen: er werd pas heldenmoed getoond toen er geen gevaar meer dreigde. Ik koos voor de Tsjichorin-variant, waarop mijn tegenstander antwoordde met b7–b6 — een keuze die me bekend voorkwam. Ondanks dat onorthodoxe begin volgden we nog zo’n acht zetten lang de bekende theorie. Mijn negende zet, het creatieve maar twijfelachtige De5, bleek nieuw terrein, waar eerder 9.g3, 9.0–0–0 en 9.a3 op het bord waren gekomen. Zwart wist met enkele nauwkeurige zetten zijn stelling te consolideren, waardoor wit eigenlijk geen voordeel had. Sterker nog, volgens de computer hield zwart zelfs een klein plusje tot de afruil na 18.Pe4, waarna de stelling volledig in evenwicht kwam. Al met al stond wit iets comfortabeler, maar van echt overwicht was geen sprake. Het metalen vriendje op mijn laptop gaf zelfs nog een minuscuul plusje van 0.13 voor 21.c3 in plaats van mijn gespeelde 20.c4. Uiteindelijk verdwenen steeds meer stukken van het bord en werd de damesruil begeleid door een remiseaanbod. Dat aanbod nam ik aan, en zo kon ik mijn voornemen om solide te spelen waarmaken. Het was een partij zonder vuurwerk, maar wel correct en evenwichtig gespeeld. Soms is een saaie partij ook gewoon een degelijke partij.

Jelle de Jong – Marc Holla (Z) 1-0

Marc: Een wijze les: de avond voor een operatie beter geen wedstrijd spelen! Ik was er met mijn gedachten niet bij, slecht gespeeld en kansloos verloren, maar complimenten voor mijn tegenstander die het netjes afmaakte. Maar goed, ingreep vandaag is achter de rug, dat wel

Steven de Waart – Frank de Geus (W) 0-1

Frank speelde een complexe en taaie partij waarin hij lang onder druk leek te staan, maar het strategisch overzicht behield. Al in de opening koos hij voor een rustige opzet met 9.a3 en 10.b3, wat achteraf misschien iets te passief bleek, maar de stelling bleef solide. Zwart probeerde met …h5 aan te vallen, maar doordat het paard op g6 geen directe dreigingen toeliet, kon Frank de aanval rustig pareren. Het cruciale moment kwam rond zet 20, toen hij besloot meteen Pe4 te spelen in plaats van eerst Lxe7 – een keuze die iets minder nauwkeurig was, maar het evenwicht niet verstoorde. Daarna volgde een fase waarin Frank diep moest rekenen; met de elegante tussenzet Td2 bereidde hij de doorbraak Pd4! voor, een zet die de hele stelling van zwart deed instorten.

Frank op zet 20; “Nu het zwarte paard naar d7 is, is veld e4 vrij. Daar wil ik graag heen met mijn paard. Nu even goed kijken wat de juiste volgorde zodat ik uiteindelijk toch de verkeerde kan kiezen. Ik speel direct Pe4 ipv eerst Lxe7. Als ik dat zou doen heb ik na Lxe7 Pe4 met de dreiging Pd6 en dergelijke en sta ik meteen comfortabel. Gelukkig speelt zwart het ook niet goed.

De volgende zet kostte me veel tijd. Het ziet er naar uit dat zwart f5 wil spelen, dat houdt echter in dat de dame op e6 hangt. Dat biedt wel wat perspectief. Ik doe dus de wachtzet Td2.

Zwart hapt en na f5 volgt het fraaie (al zeg ik het zelf) Pd4! Dit zorgt ervoor dat zwart minimaal een verschrikkelijk verzwakte stelling overhoudt.  Mijn tegenstander schrok zo van deze zet dat de beste zetten nu gemist werden wat het voor mij natuurlijk wel makkelijker maakte.”

Vanaf dat moment kwam zijn techniek bovendrijven: rustig consolideren, geen risico nemen, en langzaam druk opbouwen. Zwart verloor de controle, en Frank kon met een paar gerichte ruilen de partij naar zich toe trekken.

Frank; “Ik wilde mijn pion op f2 niet opgeven, de computer vindt dat geen probleem. Ik vindt dat er toch heel eng uitzien. Mijn voortzetting is niet de beste maar zeker niet fout. Ik dreig na 29. Tad1 van alles en zwart heeft weinig goede zetten meer. Ik kan de boel dus rustig afruilen en de overwinning binnen slepen. Na een ruilvariant win ik nog een pion waarna mijn tegenstander het wel gelooft.”

Arnold van der Wolff – Ron de Vink (Z) 1-0

Ron: Ik baalde vooral voor het team, niet zozeer voor mezelf, want mijn rating doet me niet zoveel meer. De externe druk maakt het wel lastig, zeker omdat de tijd ineens wegvloog terwijl ik in de opening maar vijftien minuten had gebruikt. Na zet 15 stond ik volgens mij al duidelijk beter, maar met 17… Dxb2 koos ik een riskante voortzetting die veel tijd kostte. Daarna ontstonden er allerlei complicaties en dreigingen tegen mijn koning, waardoor het overzicht verdween. Met 19… Pf6 verloor ik mijn voordeel en begon de twijfel toe te slaan. De partij bleef ingewikkeld en vol tactische wendingen, precies het soort stelling waar ik normaal van geniet. Alleen kon ik in tijdnood niet meer helder denken en liep de spanning snel op. Rond zet dertig had ik nog maar twee minuten en begon het glippen. In die chaos miste ik meerdere winst- en remisekansen. Achteraf zag ik precies waar het misging, maar toen was het te laat. Het voelde als een frustrerende partij waarin ik niet mijn normale niveau haalde. Toch gunde ik Martin en Frank hun fraaie overwinningen – een halfje van mij had genoeg geweest voor de teamwinst.

Gerrit Roos – Koen van Lankveld (W) 1/2-1/2

Koen speelde een bijzonder degelijke partij waarin beide spelers nauwelijks een fout maakten — een zeldzame prestatie op clubniveau. De analyse toonde maar liefst 96% nauwkeurigheid voor beiden, wat het evenwicht perfect weerspiegelde. In de opening koos Koen voor zijn vertrouwde structuur, bouwend aan een solide centrum en een flexibel pionnenschild. Zijn 16.Nge2 bleek achteraf iets te voorzichtig; met 16.Rd2 had hij volgens de engine zelfs op +0,7 kunnen komen, ondanks het verlies van het loperpaar. Ook zijn tegenstander liet weinig liggen, al was 10…Ne6 minder sterk dan 10…Re8, wat de druk beter had vastgehouden. Het middenspel bleef scherp en tactisch geladen, maar geen van beiden gaf ook maar een blunder weg. Koen hield kalm de controle, verdedigde precies en bleef op de juiste momenten actief spelen. Het resultaat — een terechte remise — was een toonbeeld van solide schaak en onderlinge scherpte.

Rens van der Klei – Martin Zwaneveld (Z) 0-1

Ik kwam als zwart wat onwennig uit de opening, maar reageerde goed op het vroege 3.a3 en 5.c5 van wit — zetten die de damegambietstructuur al snel uit balans brachten. Met de nauwkeurige volgorde …a5, …d5, …c6 en …b6 nam ik langzaam maar zeker het initiatief over. Na de rokades had ik al duidelijk de overhand: mijn stukken stonden actief, het centrum was stevig in handen, en de computer gaf zelfs een voorsprong van ongeveer +1. Vanuit die comfortabele positie bouwde ik het voordeel beheerst verder uit, door geduldig te blijven schaken. Vooral het vastzetten van de witte paarden was belangrijk. Ik ging even terug, omdat er matvarianten op het bord kwamen na 18.De5. De beslissing viel na 22… Lxa5, toen wit zijn stelling niet langer bij elkaar kon houden. In het eindspel schoof ik het technisch uit, zonder mijn tegenstander nog enige kans te gunnen.

Hopelijk betekent deze solide winst dat de vormdip voorbij is.