Maandag 3 november 2025 was het weer zo ver. Onze kampioen gaf schaakles. Het werd weer een zeer geanimeerd gebeuren.
Zijn onderwerp vanavond: De combinatie.
In het verleden hebben schaakmeesters wel geprobeerd daar een theorie bij te ontwikkelen: soorten combinaties, meer en minder voorkomende combinaties, daarvoor gevoelige velden (f7 !!) Thomas koos voor een avondje samen zoeken op het demonstratiebord van de beste zetten. Uitgaande van ooit bij betere schakers voorgekomen wonderbaarlijke stellingen. Samen oefenen en trainen dus.
Allereerst was daar de situatie waar ooit Miles de wereldkampioen Karpov mee in verwarring bracht, en daarna zelfs won. Ik herinner me de sensatie nog die dat destijds teweeg bracht
1 e4, a6 !? 2 Lc4 b5
Thomas ging verder met 3 Lxf7 ?! Ik weet niet of Miles dit speelde- het lijkt te mal voor woorden- maar het is wel leuk om te laten zien waar zoiets toe kan leiden. Kunnen we even warm lopen.
Het tweede voorbeeld was een prettige verrassing voor mij. Het bleek een opening te zijn die ooit ineens weer even een hype werd, en waar ik driftig met zwart op gestudeerd had 1. e4 b6 2. d4 Lb7 3. Ld3 f5!? Dit kon de opening zijn waar ik met zwart naar snakte. Bedacht door een niet geringe 19e eeuwse schaakmeester: John Owen. Die er destijds zelfs de beroemde Morphy mee had verslagen. Net als ik toen zoekt u natuurlijk ook nog steeds naar een opening tegen e4 waar de hoeveelheid theorie van beperkt is opdat u het een beetje kunt onthouden. Liefst wel scherp. En liefst een onbekende verrassing voor uw tegenstander! Niet de Najdorf Siciliaan bijvoobeeld waar je eerst 3 dikke boeken voor uit je hoofd moet leren. Nou, de Owen-defence dus!!
1 e4 b6 2 d4 Lb7 3 Ld3 f5!? 4 exf5 Lxg2
Maar helaas! Al gauw werd me destijds duidelijk dat dat 3 … f5 echt niet deugt. Het ziet er leuk uit dat volgende 4 .. Lxg2. Maar het is het niet. Bovendien wisten tegenstanders dat niet. Hun leek Lxg2 veel te eng. Die sloegen dus niet op f5. Dan is zowiezo de gein eraf. 4. Pc3 is ook niet slecht! Dus weer eens voor niks een paar uur zitten studeren. Waarom doe je zoiets eigenlijk?
Het was nu bij mij allemaal in een halve eeuw wel een beetje weggezakt, maar het kwam maandagavond wel fijn weer even terug. Dat wel!
Maandagavond kwamen we er op de club ook achter. Met 12 man en een stiekum klein computertje: het klopt niet. Hieronder onze bevindingen:
Hierna ging Thomas over op enkele schaakproblemen, al of niet eigen fabhrikaat.
Daar werd door het gezelschap hard op gestudeerd. De meeste oplossingen werden wel gevonden.
Hieronder druk ik ze nog even af om u in de gelegenheid te stellen alles nog eens te repeteren.
Daarna zette Frank nog iets mals op het bord. 7 pionnen moesten achter elkaar tot Paard promoveren om het mat te bewerkstelligen. Niet serieus dus. Gewoon om ook nog even te kunnen grinniken.
Het was weer een gezellige en leerzame avond!
En Thomas zelf had er duidelijk ook plezier in. Zie zijn oogje twinkelen.
