Marc – Thomas (1-0)
Het was afgelopen ronde een vreemde gewaarwording. Zo net na de opening was ik niet ontevreden over mijn stelling om vervolgens rond zet 20 na een “simpele” dameruil tegen een wel zeer ontmoedigend en gammel hoopje stukken aan te kijken.
In de vooruitberekeningen zag ik bijna alleen maar zwarte pionnen als rijpe appeltjes vallen. Mede dankzij de voorzichtigheid van Marc (ook een kwaliteit!) kwam ik er nog enigszins genadig van af maar uiteindelijk speelde Marc in het toch nog lastige toreneindspel de technische fase keurig uit.
We volgden in de Bremer variant van het Engels, zoals we al vaker gespeeld hebben, de theorie tot en met zet 13. Daar heeft zwart een keer 13.. Tf7 gespeeld. Die partij won wit ook.
Op zet 15 was 15. b5?! duidelijk te verplichtend.
Stelling na zet 16
Wit heeft al de f-lijn in handen en allerlei tactische opzetjes van zwart werden meteen al in de kiem gesmoord met 17. Dh4.
En mijn oorspronkelijk geplande 16.. Dd6 faalt tactisch op 17. Txd5!, Dxd5 18. Pg5 met mat of Fame winst.
Dus dan maar dames geruild en mijn vertrouwen op een eventueel Pc6-d4 werd al meteen in de kiem gesmoord. En waar moest Pc6 wel heen?
18. Pb4 leek een spoedige gang richting paardenslager te worden en ook de andere velden waren niet aantrekkelijk… De engine switcht tussen 18. Pa5, 18. Pe7 en 18. Tf6 met een miniem verschil maar wel een waardering van boven +5!
Stelling na zet 25
Mijn noodplan om de zwarte pionnenstructuur te versplinteren had daarna onverwacht een beetje “succes”. Na 25.. Txf4 dacht ik dat 26. Kg3 wel afdoende was voor wit maar desgevraagd gaf Marc na de partij aan dat hij de zaak toch niet helemaal vertrouwde met een koning wat meer in het open veld. En daags na de partij begrijp ik toch wel wat meer.
Na 26. Kg3, Txf2 27. Tc7, Td2 is 28. Tes7 niet winnend omdat 28.. Txd3+! tot eeuwig schaak leidt.
Marc koos de afwikkeling naar het toreneindspel en die zijn altijd lastig. Tevens was zijn tijd al aardig aan het minderen, hoewel ik ook langer dan gebruikelijk nadacht. In deze fase begon ik wel wat meer hoop te krijgen.
Stelling na zet 33
Ook speelde Marc in de fase hierna enkele minder nauwkeurige zetten en na 33. a5, Ta4 was het witte voordeel op het relatief laagste punt, iets meer dan +2. Nog steeds wel beter dus.
Stelling na zet 37
En zowaar gebeurde er nog een “klein wonder”. Rond zet 37 werd het materieel evenwicht hersteld!
Maar dit was voor zwart ook eigenlijk het begin van het einde. Marc gaf bij de analyse aan dat eerst 37. Tf3 en daarna pas 38. Tf1 tempoverlies was.
Als zwart de d-pion kon veroveren en daarna de toren offeren voor de laatste pion kon het nog lastig worden met toren tegen twee verbonden pionnen en de witte koning ver verwijderd. Dit alles wist hij te vermijden en uiteindelijk besliste een zet met dezelfde d-pion de strijd.
Een zeer nette partij van Marc met voor mij de “troost” dat ik de strijd nog een aardig tijdje op gang heb kunnen houden.