Was wel gezellig vanavond in ons inmiddels nog kleiner geworden clubje. Ik amuseerde me wel met het vertoonde. Eerst maar even wat ik dacht te zien.  Zonder computerhulp. Dus wellicht helemaal verkeerd. Maar dat zal ik dan later wel proberen recht te breien.

Ik zag dat Gerrit al vrij snel tegen Thomas het witte voordeel kwijt was. En dat hij ineens in het ongelukkige bezit van 2 dubbelpionnen was. Eén ervan was zelfs een geïsoleerde, en bovendien de oorzaak van een zeer tochtige koningsstelling. Nou dat kun je dan verder wel aan Thomas overlaten.

Gerrit – Thomas (19…Pe5)

 Ik zag dat Marc en Ron gelijk opgingen. Marc heeft zo zijn eigen hobby’s als het om openingen gaat. Zijn Engelse  opstelling  met eerst c4 en dan d3 en e4 zou mij niet erg kunnen verontrusten. Ron ook niet. Volgens mij had Marc al spoedig geen wit plus meer. Het werd al snel remise.  

Ik zag hoe Martin ook een weinig gebruikelijke (behalve voor hemzelf)  opzet koos. Met b6, d6, e6 . Rocheren  vond hij lang niet nodig. En hoe Ab  notabene zelf dit keer juist eens heel gebruikelijk en degelijk reageerde, met pionnen op e4 en d4 ,en nette regelmatige stukontwikkeling.

Ab – Martin (6…Pe7)

Ik vond het zelf vroeger altijd een probleem wanneer je je mooie centrumpionnen dan verder laat opmarcheren, en welke. Soms is het goed, soms niet. Ab deed het nu, met 5 d5 , en daar kan dat. Zijn stelling blijft lekker staan. Maar rond zet 25 zal hij iets fout gedaan hebben want toen zag ik dat zwart toch ruimte kon creëren en dan een pion gaat winnen. 

Ab – Martin (25.Pd4)

Daarna stortte Ab in. Verloor nog een pion, en na verdere gedwongen  stukkenruil was hij daarom in een eindspel kansloos. Dus gaf Ab op.

Ik zag hoe Hugo met wit het prima deed tegen Frank. Die slaagde er pas laat in al zijn stukken tot ontwikkeling te brengen. Daarvoor moest hij als concessie doen aan wit een ondersteunde verbonden vrijpion in het centrum te laten.

Hugo – Frank2 (18.d5)

Toen ik moest vertrekken vond ik de witte stelling wat beter. Maar wel was er weer een flinke tijdachterstand voor Hugo. Daarom, en omdat Hugo in het verleden laat op de avond nogal eens fysiek wat terugviel, was ik erg benieuwd naar de afloop. Ik hoopte stiekem dat hij het het wel zou redden. Zou hij verdiend hebben en het zou een opkikker voor hem zijn!

Ik zag hoe Kees er tegen Paul weer een Svesnikov van maakte. Het ging volgens de regels tot zet 4.

Paul – Kees (4…e5)

Ik heb daar zelf 3 zetten tegen ontmoet: 5. Pb3  5. Pf3 en 5. Pb5.

Op 5. Pb3 (Paul)  5…. Pf6   6.Pc3 (beter 6 Lg5) is …. Lb4 heel erg goed. Omdat snel ….d5 dan niet te voorkomen is. Maar dat deed Kees niet.

Het beste in de diagramstelling is voor wit 5. Pb5!  Wat Kees vorige week tegen Thomas voorgechoteld kreeg.

Omdat Kees na 5. Pb3 geen Lb4 speelde en wit later wel Lg5, krijgt wit toch wat voordeel. Zeker als hij lang gerocheerd heeft!

‘Hoe moet dat nou in vredesnaam verder?’

Ik zag hoe zwart zich lang netjes verdedigde, maar het toch moeilijk voor hem werd.

Paul – Kees (23.Lb3)

Ziet er sterk uit. Hier ging Kees zeer lang nadenken.  En ook Ron en Marc zag ik verderop lang met elkaar in conclaaf over deze stelling. Ik begreep dat eigenlijk niet goed. Voor mij stond snel vast dat alleen 23…  Dxd5 in aanmerking kwam. En dan proberen een eindspel met 1 pion minder en ongelijke lopers (!) remise te houden. Kees speelde 23. .. Lf6. Dat vond ik ook wel vernuftig. Na  24. g4, h6  25. Dd3 had ik ook nog wel hoop voor zwart. Toen moest ik vertrekken. Morgen zie ik de rest wel.

__________________^_^__________________________

Nu is het morgen.

Vernam vanmorgen per mail van Hugo dat hij inderdaad goed  verder had gespeeld, de stelling minstens remisekansen behield en dat Frank dacht van gebrek aan tijd bij Hugo te kunnen profiteren, en omdat hij zelf wat meer tijd had maar ook niet heel veel zelf snel ging spelen en daarbij een stuk verblunderde!

Hugo – Frank2(30. d6)

opgegeven na 30. …Dxd6 31. Dxf3

Benutting van mijn foto’s van notitieboekjes en daarna van mijn  schaakprogramma’s leverde mij nog het volgende op:

Kees bleef inderdaad goede remisekansen behouden.

Maar rond zet 29 ging het toch nog mis:

Paul – Kees (29…De3)

23. … g6??? 27, Dxg6!  ( f7 staat gepend!). Lg7 28. g5

Commentaar van de spelers zelf:

Hugo:

Ik stond in het begin inderdaad beter, maar gaandeweg ebde dat weg naar ongeveer gelijk, hoewel mijn verbonden vrijpion in het centrum dreigend bleef.

Uiteindelijk, toen Frank nog iets van 8 minuten op de klok had en ik 3 minuten, bleef Frank doorspelen. Achteraf zei hij, dat hij wel remise had willen aanbieden, maar daar niet aan toekwam omdat ik zijn zetten zonder aarzeling direct beantwoordde “en ik, volgens Frank, kennelijk een plan had”. Dat klopte. Weliswaar een plan, waarop Frank beter had kunnen reageren, maar dat zag hij niet mede door zijn snel opdrogende tijd.

Enfin, hij verspeelde een stuk en gaf op.

Dat ik, na een kleine 4 jaar post-COVID, in staat ben om een avondpartij van drieënhalf uur redelijk scherp te blijven is inderdaad een geweldige opkikker.

Hugo geniet stilletjes van een mooie avond

Frank:

Zonder iets aan de overwinning van Hugo af te willen doen kan ik wel zeggen dat ik gisteren niet goed speelde. Hoewel het in de analyse nog minder slecht was dan ik dacht heeft Hugo volledig terecht gewonnen. Hij is er al eerder heel dichtbij geweest tegen mij en gisteren trok hij de overwinning naar zich toe. Een blackout bij mijn laatste zet.

Thomas:

Ik lootte Gerrit in de eerste ronde, die mij vorig jaar in de simultaan verraste met een stuk opsluiting en mij daarna geen enkele tegenkans liet.

Wit begon de opening voorzichtig, het werd een soort Damegambiet met verwisselde kleuren. We waren al op zet 6 uit de theorie.

Gerrit – Thomas (6.c3)

Ipv 6. c3 was eerder bijvoorbeeld 6. Lg2 gespeeld. In de fase tot en met zet 10 kreeg zwart al een prettige stelling. Zoals ik al vaker betoogde, moet je dan wel oppassen met wilde aanvalsplannen dan wel drieste offers. Gewoon stukken proberen goed neer te zetten en dan maar kijken wat wit doet.

Gerrit – Thomas (10…Le6)

Op zet 11 was 11. e4?! duidelijk de mindere zet. Relatief het beste was 11. Lg5 of 11. Pf3 met volgens de engine een na deel van plm -2 voor wit, niet om vrolijk van te worden maar ook niet direct beslissend.
Zelf twijfelde ik tussen 11. Pxe4 en dxe4. Achteraf was 11. Pxe4 iets beter, keuzes maken blijft altijd lastig, zeker in het schaken!.
Na wat verdere afwikkelingen was er nog een moment voor wit om de schade te beperken.
Dat was na 16.. f5 waarna 17. Lxc6 relatief het beste is.

Gerrit – Thomas (16…f5)

Na 17. bxc6 18. Pa3, e4 19. Pc2,c5 is zwart nog steeds aan het roer maar kan wit zeker nog een tijdje stand houden, lijkt me. Na de loperruil op b3 ontstonden er te veel gaten in de witte stelling waarna Gerrit zich gewonnen gaf.

Ik moet nog wel bekennen dat ik in de na analyse de zet 12.Pd2? voorstelde na 11. dxe4.

Gerrit – Thomas (11…dxe4)

Echter vandaag blijkt dat simpel op 12.. g5 met stuk winst te falen. De vrijwel schaakloze zomerperiode hakt er dus toch een beetje in…

Marc:

Marc – Ron, 1 september 2025

Mijn partij tegen Ron was een rustig begin van het seizoen. We probeerde het allebei wel een beetje, maar zonder al te veel risico te nemen werd het redelijk snel een remise.

Een paar momenten uit de partij:

Stelling na 6…Lc8-e6

Met zijn laatste zet valt Ron mijn pion op c4 aan.

Wat is beter, 7.b3, 7.d3, of 7.Pd5?

Het meest gespeeld in mijn database is 7.d3, en dat is ook wat ik speelde. Maar het is wel interessant, want in de partij speelde ik twee zetten later al d3-d4 (en leverde daarmee dus een tempo in), en ging mijn paard na een later Dd7, Pd8, c6, naar e3 waarna Lc1 wellicht beter staat op b2 of a3 in plaats van op de diagonaal c1-h6. Het probleem van 7.b3 is dat ik op dit moment gewoon nog niet weet waar de c1-loper heen gaat. Daar komt bij dat Ron duidelijk zijn korte rokade uitstelt (dat heeft hij al eerder met succes tegen mij geprobeerd), en dan wil ik zetten als h4, Lg5 als optie hebben. 7.Pd5 is een “standaard” antwoord op Le6 (het idee is dat met een paard op c6 en een loper op e6 zwart nooit iets als Pf6xd5 kan spelen wegens een vork na terugnemen op d5). Na bijvoorbeeld 7.Pd5 Dd7 (mijn computer geeft trouwens ook 7…Pd4) zie ik eigenlijk niets beter dan alsnog d3. Aangezien d3 dus toch moet, dan maar beter meteen, en later Pd5.

Stelling na 8…Pc6-d8

Mijn computer geeft als eerste keus 9.0-0 en als tweede 9.d4. Ik speelde 9.d4 (rokade oogt wat riskant), wat een tempo kost, maar het paard kan ook niet op d8 blijven staan dus dat kost vroeg of laat waarschijnlijk ook een tempo. Daarbij probeer ik altijd te kijken naar wat de zet van mijn tegenstander bereikt, maar ook wat het opgeeft. Het paard op c6 controleerde het veld d4, maar

vanaf d8 niet meer. Het idee van d4 is dat na c6, en eventueel de4: of ed4: de pion op d6 mogelijk zwak kan worden.

Stelling na 12…d6xe5

Ik had gehoopt dat Ron een mogelijke afruil van de dames uit de weg zou gaan, waarna ik wat druk zou kunnen zetten op de d-pion, maar hij speelde de5:. Wat is beter, dames ruilen met 13.Dd7: of 13.0-0?

Ik besloot met 13.Dd7: te ruilen, want na 0-0 was ik bang voor Dg4, f3, Dh3 (of direct Dh3) gevolgd door h7-h5-h4 met openen van de h-lijn. Mijn computer is het eens met 13.Dd7:, maar is na 0-0 niet zo onder de indruk van Dg4 of Dh3.

Eindstelling (½-½) na 15…Pd8-e6

Er zit nog spel in voor beide kanten. Wit kan streven naar c5 (maar zwart heeft b6 en/of a5) en dan Pe3-c4-d6, of b3 en La3 of Lb2. Zwart kan misschien Lg7 omspelen via f8 naar c5, of naar h6, afhankelijk van waar de witte koning heen gaat (of misschien Kc7, Pd7, f5). Echter, mijn resultaten tegen Ron zijn niet geweldig, dus ik hoefde er niet lang over na te denken om zijn remise aanbod aan te nemen. We vonden het allebei wel mooi voor een eerste ronde.

Eindcorrectie moet nog plaats vinden.

(Ik houd mij aanbevolen voor commentaar op het verslag door de lezers)