Een matadoor, die gaat ervoor!

Ron suggereerde voor de titel iets in deze trant. Goed idee!

Hij zag deze avond bloedige en genadeloze stierenvechterij. Ik ook!

Als ex-neerlandicus sta je niet graag in je taalhemd. Dus zocht ik in van Dale naar het meervoud van matador. Matadores? Matadoren? Matadors? Dat laatste dus. Een mens is nooit te oud om …. En ontdekte toen gelijk ook dat er een heel keurig, rustig, burgerlijk spelletje bestaat dat  ‘matadorspel’ heet. Iets met dominostenen. Nou ja, daar leek het maandagavond dus totaal niet op. 

Is Frank in ons kluppie nu ook een matador?

Als je naar de huidige stand kijkt, lijkt het er wel op. Stond 2e!  Na 7 rondes.

Gerrit  was deze avond het te killen beest. Toch wel zielig. Het is altijd zo’n dapper dier. Ik vind die stierenvechterij een barbaars gebruik! Spanje staat daarom voor mij  hoog in de lijst van landen met barbaarse culturen. (Vanmorgen, 9 november, kwam de USA er ook bij.)

De matador speelde Frans, en de stier begon te sloom. Ik verval in herhaling, sorry, maar op de derde zet direct ruilen tegen het Frans is een slap recept. Je hoort met wit iets te gaan doen met het feit dat die loper op c8 ingesloten staat, en blijft. (Mijn database geeft: 1426  keer    3.Pc3    (met score 50,6%)   en     594 keer    3. e5  (met score  49,3%)     en    slechts   150 keer    3.   exd5 (met score slechts 43,7%  ! )  .  Maar Gerrit kiest toch de weg van weinig weerstand.  Met eenvoudige, volstrekt logische ontwikkelingszetten bereikt Frank dus een mooie solide stelling, die voor zwart zelfs al gauw als ‘iets beter’ wordt gekenschetst.

  frank1   Frank1

Dat zal Gerrit ook wel gevonden hebben, want hij speelt provocerend  13. Ph4?   Nu zou   13 ….   d4!  hem direct een bandarillo in de flank geplaatst hebben. Het paard op c3 zou eigenlijk alleen met goed fatsoen terug kunnen naar b1 of a2. Nou niet bepaald de plekken waar paarden zich graag ophouden. Maar de matador vindt dat er nog even wat te genieten moet blijven voor het publiek.  (Dus ook één zet later géén d4). Neemt niet weg dat de matador ook anderszins het beest behoorlijk gaat treiteren.

Maar dan …  Ook matadores worden wel eens onvoorzichtig. 

frank2   Frank2

16. ..  Lg3!?  ‘Olé’ roept het publiek opgewonden, dat gewoon 16 ..   Pe5 had verwacht met heel licht voordeel voor zwart  (loperpaar, want 17  Pxg6  Pxf3+  heeft ook zo zijn nadelen).   17. Txe6!  Txe6 

frank3  Frank3

En  nu had het beest de brute mens met een behoorlijk stoot met de hoorns tot voorzichtigheid hebben kunnen manen.

 “Heb gewoon niet genoeg nagedacht op mijn 18e zet. 18 Tae1. Had hier 18 d4 moeten spelen en er was volgens mij niets aan de hand geweest. Ook nog mogelijk was hier geweest 18. Pa4. Mijn computerprogrammaatje antwoordt dan met 18. …..Da6. Volgens mij is er dan ook weinig aan de hand. Zwart zou hier ook  met Dd4 kunnen antwoorden maar dan volgt 19. c3. “    (Beesten kunnen niet alleen in kinderboeken praten. )

Komodo10  doet licht geamuseerd over dat programmaatje van Gerrit:  “Ach ja.  Dat oudje bedoelt het goed en kon ook wel wat. Maar ja, hij is te gedateerd om het nog helemaal te begrijpen!   Ik,  Komodo, huidige, jeugdige, vitale wereldkampioen schaakprogramma’s,  vind  18. d4 niet overtuigend  wegens 18 …  Ld6 . Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald. Of  18 ..  Lxh4  19 Lxh4 en de matador kan nog steeds aangemoedigd worden. Maar inderdaad  computerouwetje, ere wie ere toekomt, je hebt wel met je roestige hersentjes goed gezien dat 18.   Pa4!!  heel goed is! 18 … Da6  19. Pc5! Pxc5 20. fxg3!  Pcd7 21. Le3! Met voordeel voor het witte beest.”  (Computers kunnen nu nog alleen bij  mij praten. Hoe lang nog?)

18. Te1 ??? Lxf2!!!  En na Dxf2 volgt Txe1 en wit mag niet terugnemen. En anders volgt gewoon Lxe1.  Wit geeft op.   En de tribunes liepen leeg. Toeschouwers misschien alleen wat teleurgesteld dat het zo gauw was afgelopen. Maar uit het oogpunt  van de dierenbescherming wel zo humaan!

Is Niels al gelijk ook een matador? Na zijn overwinning in de externe? Nou nee. Toch nog maar een leerling-matador.

Terzijde, stukje uit een krant:  “Marcial Lalanda Stierenvechtersschool neemt leerlingen vanaf de leeftijd van negen jaar op. Volgens een woordvoerder van het stadhuis van Madrid bevindt de school zich op grond van de gemeente en werd ze gesubsidieerd door de overheid. Maar het nieuwe linkse stadsbestuur heeft recent echter beslist dat het niet langer 'dierenmishandeling' wilt subsidiëren.”

Ons jongste dier Jasper wil het nog maar niet afleren: een paard te vroeg in zijn eentje op pad sturen.

niels1

11. ..  Pb4?   Nou en?  Beter het standaardrecept voor zo’n (te )vroeg  c5, en dat is dus  11. ..  b6! of zelfs   11. ..  e5! Onthoud dat kerels!  Want  12 Db5!  Pc6  en nu kan wit op b7 slaan. Omdat zwart nog niet Tfb8 kan spelen omdat nu het paard even staat aangevallen. En de witte dame  tijd heeft om snel via b3 de benen te nemen, of na 13 ….  Pa5 14. Da6 Pc4 is er na 15  b3 ook niets om ongerust over te worden.

Maar de toreador laat het beest voorbijrazen zonder deze kans te benutten. Ach ja, het is een moeilijk vak waar je jaren voor moet oefenen. Olé!  Maar onze ‘toreador in opleiding’ rekent op een -zeer waarschijnlijk- spoedig opduikende nieuwe kans.

niels2  Niels2

Uit het krantenartikel heb ik begrepen dat de stierenvechtertjes in opleiding ook jonge stiertjes tegenover zich krijgen om tegen te oefenen. Die stiertjes zijn ook minder voorzichtig en dus minder gevaarlijk. En toch ook leuk om dood te martelen!  15. Pxd5  Pxd5??  15 …. Pxf3+  !   Met gelijk spel  16. Dxd5 Pg4?? Weer zo’n woeste paardzet!  (16 …. Pxf3+ 17. Dxf3 Dxc5 18 Dxc7 Tab8  en het zwarte beestje kan nog wel wat briesen.)  16. h3  (Dxb7!?) en wit staat een pion voor en heeft meer mogelijkheden. Toch maakt ook ons stierenvechtertje nog wel wat minder sterke manoevres en had het stiertje nog wel wat kleine kansen om zijn tegenstander even tijdelijk over de omheining te jagen. Maar laat die onbenut.

De doodsteek komt  aldus:

niels3  Niels3

32….  Dxf2??  33. Txf8  Kxf8  34. Dd6+  Kg8  35. c6 en deze vrijpion dreigt onherroepelijk te gaan promoveren. En eeuwig schaak gaat niet lukken door de positie van de witte dame. Het zwarte beestje kan worden weggesleept. Maar een stiertje is nooit te jong om te leren!

Het boeiendste vond ik nog de partij Paul tegen Bert.  Ik denk dat Bert vond dat het tijd werd om weer eens tot de topklasse van de torero’s te gaan doordringen. Dat is de matador! Die moet het werk van de picadors en de bandarilla’s afmaken en na allerlei sierlijke bewegingen de stier doden.

Het was Engels, en wel een variant die Ron noemt een ‘gesloten Siciliaan’, maar daarbij de zwarte stelling bedoelend.  Een “gesloten Siciliaan in de nahand” dus.  “Bert’s Ph4 tegen Paul was prachtig, maar die had de gesloten Siciliaan niet goed behandeld.” Dat zal wel niet, maar tot zet 10 heeft Komodo er niets op aan te merken.  Het is zowiezo weinig voor de hand liggend dat wit na 1. c4 snel voordeel krijgt. Daarna lijkt zwart iets meer bewegingsruimte te krijgen, maar tot zet 16 heeft zwart best wel prettig spel, maar nog niet meer. Maar dan ineens veert het publiek op, de matador krijgt de kans te laten zien dat hij echt een top-matador is.

bert1  Bert1

16. Tae1?? (16. Pd4!? Pxe3  17. Dxe3 met bijna gelijk spel voor wit)

En nu komt inderdaad 16 ..  Ph4+ !!!  Zo’n sierlijke aanval zie je niet vaak. Het publiek klimt op de banken. Met gevaar voor eigen leven, een stukoffer! Tegen een ogenschijnlijk nog springlevend mannelijk rund. Nog in de bloei van zijn bestaan! Als dat maar goed afloopt.

(De laatste keer dat een torero door de stier werd gedood was in juli 2016: De 29-jarige Víctor Barrio werd door het dier in zijn borst geraakt.” (NOS) Dat gebeurde voor de ogen van een vol stadion en tijdens een uitzending ervan door de televisie. Gaan wij hier ook zoiets beleven?)  17. gxh4  Zal wel moeten omdat anders de dodelijke stoot 17 ..  Pf3 volgt.

bert2  Bert2

17. gxh4 Dg4+ !!  18. Pg3  (zal wel moeten, ook weer vanwege Pf3, maar helaas dat komt toch !) Pf3! Met aanval o.a. op de dame.  De2  (er is niet veel beters)  Steeds de sterkste zetten van beide kanten. En dat gaat maar door!

bert3  Bert3

19. ..  Pxh4+  20.  Kh1   Dh3!!!  Dreigt mat op g2  21 f4 (dekt veld g2)

bert4  Bert4

Maar nu komt de ‘estoque’, het zwaard waarmee de matador de laatste stoot uitdeelt, te voorschijn. Bert hield die achter zijn rug verstopt.

21. ..  Lxc3!!  Dit had, denk ik, zwart al bij zet 16 in zijn plan verwerkt.  ‘Ik heb altijd nog mijn prachtige koningsloper achter de hand/rug. Die kan later altijd wel ergens onheil stichten!’ Paul is zo geschrokken dat hij met 22. Ld2 het alleen nog erger maakt. Met 22 …  Tae8 volgt de genadeklap. Die dame kan niet goed weg van d2 wegens mat op g2. Toch is het nog wel een heel gepuzzel na 23. Pe4 Txe4 24. Dxe4 Lxd2  Zwart blijft een kwaliteit en een pion voor! Maar goed, zwart had nog wat kunnen  blijven stormen en briesen. Maar hij gaf op. Begrijpelijk na zoveel elegant geweld.

toreroweb torreroWEB

En zo ging het vanavond. Links Bert, rechts Paul

Tenslotte Ron tegen Martin. Een matador die dit jaar even niet de eerste van de drie gevechten bij zo’n voorstelling mag leveren. Dat is namelijk voorbehouden aan de beroemdste stierenvechter, de absolute topper, de publiekslieveling. Ron moet tegen een aankomende matador die al jaren bezig is de sterkste matador van Middenbeemster te worden, en elk jaar vorderingen maakt, maar  alsmaar de magische grens niet overschrijdt. Hij is nog net niet die 1700 Elo (een weinig bekende Spaanse munt ) waard. Maar voor minder kan hij toch ook heel aardig vechten.

Vanavond echter speelt hij  de rol van stier. Ook wel eens leuk.

Onze matador komt gelijk grappig uit de hoek. Uit de rechtse hoek. 1. f4!? Dat schijnt een nieuwe tactiek voor hem te worden. Weg met de London, met de Colle, een nieuw verrassingswapen. Niet bijzonder gevaarlijk, maar  wel natuurlijk in handen van een aanvalsartiest. Het is niet waarschijnlijk dat het antwoord 1. … e6 hem erg zal verontrusten.  Alweer, omdat de toekomst van de zwarte dameloper wordt ingeperkt. En 1. f4 heeft op den duur aanvalsbedoelingen op de koningsvleugel. Daar kan die loper voorlopig even niet naar toe.

Er is hier al van alles met succes geprobeerd. 1 . … d5 het meest (2. Pf3  Pf6) , dus de gewone paden bewandelen. Die pion op f4 lijkt wel agressief, maar beperkt voorlopig ook de actieradius van de witte dameloper, is zelfs een kleine verzwakking van de witte koningsstelling.

… e6  2. Pf3 d5  3. g3 Pf6  4. Lg2 Lc5  5. e3

martin1  Martin1

5 ..  b5 !? Een frappante manoeuvre. (0-0!?) Ik vond het een beetje een  ongericht projectiel. In mijn database komt het dan ook helemaal niet voor! Maar tot mijn verbazing denkt Komodo hier heel anders over. Daar staat de zet bovenaan!!!  Die Martin toch! Ron speelt 6. a4 en was daar heel tevreden over. Ik geloof er niet echt in. Komodo speelt à tempo 6. ..  b4 maar Martin 6. .. Ld7. Wellicht is dit plan toch de grondoorzaak van later onheil. 7. d4! En wit krijgt geriefelijk spel.  Na een mindere zwarte 10e zet  (10 .. c5) beginnen er dreigingen te ontstaan:

martin2  Martin2

11. e4 ! Nu gaat de achterstand in ontwikkeling op de zwarte damevleugel voelbaar worden.  Die Toren op a8 wordt voor je het weet een doel voor de loper op g2. En staat die toren daar nog zo kwetsbaar bij omdat zwart met Lc8-d7-b5-a6 te veel tijd nodig had voor zijn plannetjes?  11. .. cxd4  12. Dxd4 

martin3  Martin3

Zwart wordt terecht zenuwachtig. Als wit op d5 gaat slaan hoeveel onheil dreigt er dan langs die witte loperdiagonaal? En op de loperzet (een 4e!! Dat is een derde van alle zwarte zetten tot nog toe) 12.  .. Lb7 zou in ieder geval het dan mogelijke 13. Pb5!? ook wel eens voor veel narigheid kunnen zorgen. En op 12. .. dxe4  volgt 13. Pxe4 en zwart krijgt  de tijd niet meer om zijn damevleugel te ontwikkelen. Zwart  denkt nog een uitweg te zien met 12. .. Lxe5.  Maar dit middel blijkt  erger dan de kwaal:  13. fxe5 (verjaagt het paard en verzwakt de dekking van d5, en dat was  precies de schietschijf voor wit.  Alle reparatiepogingen voor de zwaktes in de zwarte stelling komen nu te laat

martin4  Martin4

“Heb je naar 16. e6 gekeken?” vroeg ik hem na zijn 16 Lxd5. Antwoord van deze veelbelovende matador “Ja, dat wint ook, maar Lxd5 is sterker.” Dat is niet zo, maar natuurlijk is Lxd5 ook meer dan genoeg. Maar Komodo vindt  16. Pxd5 het allerallerallersterkst en 16. e6 (met aanval op  g7) ook allersterkst. Na het na de post mortem (een in dit verhaal wel heel toepasselijke term) bekeken 16 e6  Pf6 stort het zaakje in als wit op d5  neemt met zijn paard. Het is meer een kwestie hoe vlug kan alles afgelopen zijn. Bij de ene voortzetting nog iets vlugger dan bij de andere.

En dat is hier heel belangrijk. De matador krijgt vanaf het moment dat hij de plaats van de picadors en de bandarilla’s overneemt,  slechts tien minuten om de stier te doden. Lukt dat niet dan is dat een afgang voor de matador. Dat blijft Ron bespaard.  Na zet 17 blaast deze stier de laatste adem uit. Lekker kort! Maar wel zielig!  Het aantal stieren dat dit soort acties overleeft is erg klein. In Spanje een stuk of zes per jaar.

“Mijn e4 was beresterk. Alleen was e6 i.p.v. Lxd5 nog sterker, daar twijfelde ik al aan. Maar Martin  verliest dan nog minstens een stuk en kan niet eens mijn dame vangen omdat ik nog Le3 heb. Zeer tevreden over mijn spel, allemaal nooit eerder op het bord gehad.”

Ik ben vooral blij dat de mineurstemming –duidelijk zichtbaar- waarin Ron aan zijn partij begon, na afloop helemaal weg was. Dat geeft vertrouwen voor de toekomst.

Olé!

 

 

Bakkummer Bittertje

Nee, die combinatie bedenk ik ter plekke zelf. Al die plaatsen in Noord-Holland hebben tegenwoordig hun eigen onzinnige drankjes en hapjes: Ik ken een biertje Beemster Blond, een Beemster Kaasje,  (zelfs een Beemster Frietje bij Chris) en een Rijper Bittertje.

En die naam Bakkum is prachtig, en lijkt me zeer geschikt voor smakelijke combinaties als Bakkummer Bollen,  Bakkummer Bittertje (let op die prachtige alliteratie),  en voor Bakkummer Kermis, Bakkummer Oorlog. Dat laatste bestaat echt, maar geen idee wat het betekent. Het heeft iets met hun kermis te maken.

Natuurlijk, Bakkum is daarmee beroemd geworden!

En natuurlijk met zijn camping vol gevluchte Amsterdammers. En natuurlijk met zijn schaakclub. Eigenlijk net als wij een “derde wereld”-clubje. Balancerend op de rand van de afgrond qua ledental. Maar in leven gehouden door het enthousiasme van de velen van die enkelen.

(En de plaats Bakkum heeft – ontdekte ik onlangs –  één van de in NoordHolland zeer, zeer,  zeldzame mogelijkheden tot schaak op de middag, voor veteranen!)

Ze kwamen, de Bakkummers,  afgelopen maandagavond voor een smakelijk hapje en afzakkertje.

De week ervoor :  “Paul, weet je dat 31 oktober Marco en Jos niet kunnen, Marko veel te ver weg is, en Sven gedeserteerd. Hoe denk je een team bij elkaar te krijgen?”  “Oh, dat is geen probleem. Met zes man kunnen  we dat ook nog wel winnen!”
Dit gesprekje vervulde mij met zorg.

Ja, ik had gezien dat ons Elo-gemiddelde iets hoger lag, maar dat dan onze laatste borden, zonder Elo, daarbij niet meetellen. En ik zag in hun team een paar sterke topborden, en verder -qua Elo-  nergens echt zwakke spelers, waar onze onervaren jeugdspelers een kans tegen zouden hebben. En ik herinnerde me nog heel goed de zeperd van vorig jaar, tegen hekkensluiter Volendam2, denkelijk tengevolge van onze tomeloze arrogantie en zelfoverschatting.

Gelukkig was daar ineens weer, na weken afwezigheid, onze hoop op betere tijden…..   : Niels Kuijer !!!  Maar die had natuurlijk even geen wedstrijdritme meer. En dan moest Jeugdige Jasper (Let alweer op die prachtige alliteratie! Ja, mijn gevoel voor klank en rijm is onovertroffen!) maar weer proberen op het achtste bord zijn privé-recept te bereiden: avondje lang met een stuk minder de tegenstander toch een te hoge bloeddruk bezorgen.

Al gauw bleek mijn zorg niet geheel onterecht, en Paul’s optimisme wel geheel lichtvaardig. Nee, dit werd geen amuse, geen smakelijk tussengerechtje, geen eitje. Dit werd stevige kost.

Ron de Vink viel met zwart als gebruikelijk weer als uitgehongerd aan, met 2. ….  f5 tegen het Engels, maar ontdekte al snel dat Henk van der Eng (1833) niet van plan was zich zomaar de kaas van het brood te laten eten.

Foto's groter en beter: op klikken!

img_0654bweb

Ik had het idee dat Paul zijn tegenstander wat te veel aanmoedigde om het voordelige en toch altijd gezonde menu van de dag te kiezen: rechtstreeks  op de zwarte koning af.

Martin leek weinig te bereiken met zijn Engelse schotel. Maar we weten dat Martin het meestal pas halverwege de avond echt lekker gaat vinden.

Gerrit had zich sterk vergist in de keuze van zijn gerecht tegen het Schots gambiet en zich vervolgens behoorlijk verslikt. Het zag ernaar uit dat dit partijtje hem heel zwaar op de maag zou gaan liggen.

img_0661bweb

Frank speelde onlogisch 3. exd5 met vrijwillige bevrijding van het Franse zorgenkind op c8, en dat tegen nota bene zijn eigen lievelingsrecept, het Frans. 

Jasper serveerde natuurlijk ook deze tegenstander op het dienblad een kwaliteit, en vond later dat hij dat toch nog een beetje moest garneren, zodat het op een toren leek. Tenslotte is een heel stuk weggeven zijn favoriete gerecht.

Alleen het spel van de familie Kuijer stemde tot tevredenheid. Niels deed na zijn  onsmakelijke  – al jaren geleden door mij slecht gerecenseerde éénsterren-zet  (1. d4, d5 2. c4 Pf6????? ) weinig meer fout, had het geluk dat zijn tegenstander van die openingsmisser niet erg profiteerde, en had spoedig een gezond en calorierijk bordje voor zich, en

Bert  moest proberen het (door hemzelf ook vaak aan zijn gasten voorgeschotelde) Koningsfianchetto te verorberen. Hij koos daarvoor een Joegoslavische variant van de Pirc, sterk gekruid met een 6. f4 !? Ik had al gauw het gevoel dat dat voor hem een kwestie zou worden van flamberen en snel afblussen.

Wat ging dat worden? Hoezo zwakker? Hun 3e,4e,5e,7e en 8e bord hadden een hogere rating dan wij. En hun 6e bord een ongeveer gelijke rating. Dus alle hoop op bord 1 en 2 gevestigd.

Pas rond 22.00 uur kwam er wat meer tekening in de strijd.

Gerrit had zijn voorgerecht tot ieders verbazing toch nog redelijk geconsumeerd, zijn hoofdgerecht netjes weggewerkt en begon nu opgewekt aan zijn favoriete gang, het dessert: een eindspel, met een vleugje winstmogelijkheid. Voor iemand als Gerrit althans.

Ook Frank lijkt na zet 18  een lekker stoofschoteltje in de oven te hebben gezet. Iets met een geïsoleerde pion van zwart, en een halfopen torenlijn van wit. Een heerlijke combinatie. Zou dat toch nog wat worden? In ieder geval lijkt er niet veel meer echt mis te kunnen gaan. Die zal  altijd remise hebben!

Bij Paul komen er ineens pittige specerijen op tafel: Schlosser offert een stuk voor een gepeperde  aanval.  Maar Paul lijkt te weten hoe daar mee om te gaan. Gewoon pureren en daarna blancheren en tenslotte een beetje gratineren.  Maar toch …..  Hij oogt wel zeer zelfverzekerd en koel als een glas champagne, maar als ik later zijn notatieboekje nodig heb, blijkt zijn handschrift vanaf hier volslagen onleesbaar te worden. Van de zenuwen natuurlijk!

Ron kookt ‘au bain Marie’ een listige aanval voor.  Met een paar stukken, van een goed jaar. Het kan bepaald niet à la carte. Zijn tegenstander wordt een beetje in het defensief gedrongen. Wordt dit een grand cru, met zoete afdronk? Voorlopig valt nog niet te zien hoe dat dan verder moet.

Martin lijkt rond zet 17 een enigszins mislukte hap voor zich te hebben staan. Zal niet meevallen om daar nog een Bourgondisch feest van te maken.

Bij Niels gaat het ineens hard: Na diens ongelukkige 15e zet krijgt toch zijn tegenstander ineens de smaak te pakken en ondanks zijn ongelukkige achtergebleven e-pion dreigt hij er met zijn loperpaar een aanvalspecialiteitje ‘van de chef’ van te maken. Maar hij let even niet op, de boel brandt aan, en na zijn belabberde 20e zet is ineens zijn product onverteerbaar. Niels veert op, en met een serie kordate handelingen gaat het hele witte p(l)annetje in de afvalbak, en creëert onze  leerling-kok een eigen verrukkelijk dessert. Voor de afwisseling niet met een Dame blanche, maar met een Dame noire.

Jasper haalt bij lange na zijn vorige lastpak-niveau niet. Hij bakt het nu echt al te bruin. Bleijendaal bezorgt hem eigenlijk een koekje van eigen deeg. Jasper wordt met eenvoudige oud-hollandse receptuur domweg ingeblikt.

Maar Bert ….. ? Hij proefde al vroeg de smaak van de overwinning, maar toch viel het hem niet mee. Zijn tegenstander deed er alles aan om Bert’s smakelijke, fijnzinnige gerecht in een onsmakelijke vette hap om te zetten. Maar dat lukte toch uiteindelijk niet. Pas na 50 zetten en vlak voor sluitingstijd kon de rekening worden opgemaakt. Dus toch, wil je tegen Bert stand houden, moet je uit nog een ander vaatje tappen.

Toen pas was ook duidelijk dat wij toch het zoet van de overwinning mochten smaken.

Want Martin kon intussen dankzij een zwakke 17e zet van  Vermeulen ineens zijn smakeloze hap aan de hond voeren, en zelf weer trek krijgen. Maar aan het eind van de avond, na zet 28,  was hij toch zelf zo verzadigd dat hij met remise genoegen nam.

img_0656bweb

Het eindspel van Gerrit zag er wel hoopvol uit, maar zelfs onze eindspelfanaat kon  er toch geen chocola meer van maken. Ook remise. Frank kreeg aan het eind van de avond van zijn tegenstander nog een smakelijk digestiefje aangeboden, maar dat sloeg hij af. Ook hij was na een lange avond tafelen, geheel voldaan, met remise. Ron’s grand cru bleek toch een beetje naar de kurk te smaken. Hij had erg zijn best gedaan, een frisse melange van aanvalszetten op een bedje van degelijkheid op het bord getoverd, maar zijn tegenstander liet zich niet verleiden. Ook remise.

Maar Paul had intussen veel te veel lekkere hapjes van het bordje van Schlosser gejat, en die had dan ook geen trek meer. Gelukkig nog iemand die wint.

img_0665bweb

Toen we aan het eind van de avond de eindrekening opmaakten, bleken we tot onze verbazing toch met 5-3 gewonnen te hebben.

Maar de Bakkummer Bollebozen verdienen zeker Beemster Lof.  Zij zetten ons deze avond allerlei avontuurlijke gerechten voor. Waar heel wat aan te proeven en te smullen was. Het was zeker geen Beemster patatje met een Beemster bal.  En ook lieten ze ons het Bakkummer Bittertje poeven. Best een opwekkend drankje, maar toch wel met een klein beetje een nasmaak.  Het woord zegt het al.

Nog wat highlights:

Het geweigerde digestief bij Frank:

Na zet 18:

bakkumfrank1  BakkumFrank1

Komodo10 geeft hier 19. Tad1 met fors voordeel voor wit. Bijv. Lxg3  20. fxg3 Kg7 (paard op f6 staat in!)   21. Pxd5 Pxd5  22  Txd5  Frank schrokte te haastig en kreeg de hik : 19. Pxd5 Pxd5 20 Dxd5 en toen werd het al gauw remise.

Het bittere voorgerecht van Gerrit:

1 e4 e5  2. Pf3 Pc6 3. d4 exd4 4. Lc4 Le7? (theorie: 4 …  Pf6!  5 e5 d5! 6 Lb5 Pd7) 5. 0-0 d6  6. c3 (niet de beste, maar wel een leuk gambiet) Pe5 ?? (theorie: 6. …  Pf6 7 cxd4 Pxe4)  7 Pxe5  dxe5

  bakkumgerrit1  BakkumGerrit1

8. Dh5 is dodelijk! … g6  9. Dxe5  Pf6  10. Lh6 

Gespeeld werd  8. Db3 Ook eng! Maar minder dan Dh5  Le6 (de enige) 9. Lxe6 fxe6 (Ik zag deze stelling en gaf geen stuiver meer voor zwart! Wat een ellende!  Daar durf je niet verder naar te kijken!)  Maar wit durft niet op b7 te slaan en verknoeit zijn voordeel met 10 cxd4? exd4  11. Dxe6 (Dxb7) en na Dd6 doet zwart ineens weer mee.

Gerrit’s dessert:

 bakkumgerrit2 BakkumGerrit2

23.Kf2 zwart staat best een heel klein tikje beter, maar de winstkansen die Ron en ik tegen elkaar fluisterend (ssstttt!!!!) hier dachten te zien, bleken wel erg miniem, wat de gasten achter het bord gaan demonstreren  23…Td5! [Dat had ik ook gespeeld. Ze hadden het achteraf over 23…g5!? 24.Ke2 d3+ 25.Kd2 ( ‘een vrijpion is een crimineel en moet altijd en zo spoedig mogelijk geblokkeerd worden, liefst met een paard’  Nimzowitsch, 1926 maar met een koning mag natuurlijk ook) 25…Td4 26.Ke3 (26.Ta5 a6 27.Ta3 gxf4) 26…Tb4 en dit wordt ook remise]  24.Tfc1 Tfd8? [en nu wordt het wel erg remise] [laatste poginkje was geweest: 24…Txc5 25.Txc5 Tc8! dreigt b6] 25.Ke2 T5d7 remise [25…Txc5 26.Txc5 d3+ 27.Kd2 g5=]

Gerrit’s bloedeigen commentaar:  “Het gebrek aan theoretische kennis brak mij in het begin weer eens op. 6. …..Pe5 schijnt niet goed te zijn. Dat bleek. Ik kwam daardoor in ernstige moeilijkheden. Maar wit speelde 8 Db3. In de analyse achteraf bleek wit hier veel beter 8. Dh5 te kunnen spelen. Met 12. Dxd6 ruilde wit tot mijn grote opluchting de dames af. Volgens mij had wit hier met zijn dame nog wel  leukere dingen kunnen doen. Wit gaf na afloop aan bang te zijn geweest voor 23. ……g5. Heb daar wel naar gekeken maar zag er op dat moment geen voordeel in. Graag een analyse van jouw computer of dit voordeel voor zwart geeft.”  Zie daarvoor hierboven.

Jasper’s gegarneerde kwaliteit:

bakkumjasper1  JasperBakkum1

Jasper heeft met 11. Txb7? geslagen terwijl hij na het mindere 10.  … f6? Gewoon 11. e4 had moeten spelen of 11. c4 Nu werd met 11 …  Lb6! zijn toren ingesloten. Later verzeilt na wat omwegen de witte dame op a6, om Tb7 te dekken, maar dat maakt de zaak alleen maar erger na Lc8 en Pa5. Wat zijn tegenstander natuurlijk moeiteloos zag. Jasper had als een man (dat vergeten we wel eens, dat is hij toch al bijna!?) zijn fout moeten erkennen en met Tbxb6  axb6 gewoon de kwaliteit moeten geven. Maar hij liet de hele toren op b7 slaan. Wat gaat er nu toch in zo’n te weinig ervaren hoofd om?

Pittige specerijen bij Paul:

bakkumpaul1  BakkumPaul1

17.Tg3? (een moedig maar dubieus stukoffer,  beter gewoon 17 exd4!? =)  dxc3 18.Dh5 f5 19.bxc3 Kh8 20.Tg6 Tf7 21.g4 [21.a4] 21…Le4

bakkumpaul2  BakkumPaul2

En hier zal Schlosser wel hebben doorgekregen dat het biefstukje wel eens te taai zou kunnen blijken. Paul heeft niet eens de allerbeste zette zetten gedaan, maar dat was ook niet nodig! Hierna neemt Paul al of niet doodzenuwachtig het initiatief over, gaat zelf in de aanval en wit is, met een stuk minder, kansloos. Ik leg Paul’s eigen commentaar aan Komodo10 voor : “Weer een foutloze partij gespeeld, als gewoonlijk.” Komodo10 glimlacht vriendelijk “ Nou ja, foutloos ? OK,  voor een gewoon mens lijkt het er wel op!”

Vurrukkulluk nagerecht van Niels:

Met twee slechte zetten achter elkaar gunt wit in wat betere stelling aan Niels een stuk!

bakkumniels1  BakkumNiels1

21 …  d4! Mag niet geslagen worden want dan hangt ineens van alles  22.e4 dxc3 23.Txc3 Dd7 24.Td1 Pd4 25.Dd3

bakkumniels2  BakkumNiels2

25 …. Tad8! Slim 26.Tc4  ‘Zo win ik mijn stuk terug!’ Pe2+ ! ‘Mooi niet!’  27.Dxe2 Dxd1+ 28.Dxd1 Txd1+ opgegeven, want nu is wit een toren achter!

Ron’s frisse aanvals-mélange op bedje van degelijkheid

bakkumron1 BakkumRon1

Na 23 Dc1 Pg4 is dit de stelling  (Ik zag eerder ter plekke 22 … h5 gebeuren en dat leek me toen niet zo nuttig. Oprukken haalt weinig uit. Ik keek zelf naar Tf6 voor Th6, maar dat levert na Kh1 en Tg2 ook niet veel op.  Komodo vond ook h5 iets minder, had gelijk 22 … Pg4 gespeeld, en die h-pion maar laten staan. Maar geeft toch ook maar een klein voordeeltje.)

Nu loopt de aanval eenvoudig dood:

24.Tg2 Kf7? (24…h4!? wie h(a) zegt moet ook h(b) zeggen) 25.Kh1! Ph6 26.Dd1 Dg4 27.Pg1 Dxd1 28.Pxd1 en zonder dames is het snel remise!

Bert’s koekje van eigen deeg:

bakkumbert1 BakkumBert1

Na 12  e5! zag ik grote overeenkomsten met mijn geliefde koningsindische vierpionnenspel, waar Bert derhalve ook veel ervaring mee heeft. Aanschouw die hulpeloze zwarte loper. Aanschouw die slappe zwarte pionnetjes op de damevleugel. Zie met vreugde die mooie halfopen lijnen voor de zware  witte stukken. Geef mij maar wit! Flamberen en afblussen dus. Maar dat viel dus tegen. Zwart vecht met alles wat hij nog heeft verder!

Maar Bert maakt geen echte fouten, en de druk op de zwarte stelling blijft. Na zet 38, minder zware stukken, maar nog steeds die gammele pionnetjes en die belabberde zwarte loper, en nu ook een pion minder.

bakkumbert2  BakkumBert2

38 …   Pd4  en dit is de definitieve fout. (Eindelijk)   [38…Pa5 maar ook dat is niet voldoende]  39.Lxd4 cxd4 40.c5!  De witte koning stopt de zwarte vrijpion afdoende af, vooral omdat zwart geen zwarte stukken ter ondersteuning in de buurt kan krijgen. Maar de witte vrijpion, binnenkort ook ondersteund door een vrije b-pion, en met de belangeloze assistentie van de witte toren en loper, gaat het spel beslissen.

Oef!

Ideetje van Ron: ditmaal geen ‘man of the match’ maar een ‘family of the match’’de Kuijertjes.

 

img_0658bweb          img_0660bweb

 

(Eindcorrectie moet nog plaatsvinden.)

 

31-10-2016

Aris de Heer

 – 

Bakkum

5 – 3

1

 

Ron de Vink

 1883

 – 

 

Henk van der Eng

 1833

½-½

2

 

Bert Kuijer

 1830

 – 

 

Pim Hoff

 1772

1-0

3

 

Paul Verkooijen

 1741

 – 

 

Arno Schlosser

 1779

1-0

4

 

Martin Zwaneveld

 1682

 – 

 

Fons Vermeulen

 1716

½-½

5

 

Gerrit van Dok

 1652

 – 

 

Han Kemperink

 1673

½-½

6

 

Frank de Geus

 1655

 – 

 

Gren Noteboom

 1642

½-½

7

 

Niels Kuijer

 

 – 

 

Hans Mantjes

 1591

1-0

8

 

Jasper Ittmann

 

 – 

 

Jacob Bleijendaal

 1504

0-1

 

 

1740

 

 

1688