Categorie archief: Externe competitie

Volle bak (11 febr. ’19)


Toen ik 11 februari binnenstapte was ik verbaasd. Het Beemster Eetcafé zat goed vol. Nieuwe leden?

2S7A5171WEB

 Nee, een wedstrijd van ons  viertal.

Dat eerst maar:  

Aris de Heer- Degoschalm/Revanche

Peters stelling (bord 2, wit) kon ik al gauw niet meer met droge ogen aanschouwen. Hij speelde de opening niet slecht, maar trok iets te voortvarend van leer. En vergat toen op al zijn stukken te blijven letten.Ik fotografeerde de stelling waarin hij een stuk achterstaat, en nu nog meer materiaal gaat verliezen.

2S7A5182WEB

 Dus daar was voor Peter  al vroeg in avond de lol vanaf. Niet erg, want de rest van de avond keuvelden beide bejaarde heren gezellig vol. Over de hedendaagse problematiek van de moderne gehoorapparatuur en zo.

Ab moest het opnemen tegen een mijnheer wiens uiterlijke verschijning mij zeer boeide. Daar wilde ik een portret van maken: fascinerende kop!

2S7A5180bWEB

Later bleek die mijnheer een door de sporen van de tijd enigszins veranderde, veel interessanter geworden dus, oud-collega van me te zijn. Dat ik hem niet herkende, vergaf ik mezelf, want hij werkte destijds maar kort op onze school, en het was wel 45 jaar geleden. Toen ik hoorde dat hij Erik  Piet heet, realisereerde ik me ineens dat ik later ook nog eens tegen hem schaakte. En dat dat een heel gedenkwaardige avond werd, die 10e januari 2011. Even een stukje roemrijke Aris de Heer- historie : We speelden toen ook tegen Degoschalm. Ook toen al hadden we moeite een heel team bij elkaar te krijgen. We begonnen dus met twee reglementaire nullen. Ons team bestond uit slechts 6 (zes)  personen: Bert, Paul, Gerrit, Martin, Eddy en Gerard (Maat). Gerard verloor, Gerrit speelde remise en tot ieders verbazing: alle anderen wonnen! Dus hoewel we ons al hadden verzoend met de gedachte dat dit natuurlijk niet goed zou kunnen gaan, gingen we toch met de volle buit naar huis! 4,5-3,5. Ik herinner me nog onze gezellige opwinding in de auto op de terugreis.

Ab redde het niet tegen Erik Piet (wit). De laatste gaf een lesje openingsbehandeling: centrum bezetten, alle stukken ontwikkelen, rocheren. Keurig. Piet stond na 11 zetten er zo degelijk bij dat hij zich zelfs een onhandigheid met pionverlies tot gevolg gewoon kon veroorloven. Nog steeds een goede stelling. Die pion wint wit bij zet 19 terug en zwart  blijft tot machteloosheid gedoemd. (Alweer zo’n opgesloten loper op c8!) Het afwachten is tenslotte voorbij rond zet 23:

  PietAb

De dame op b6 valt de toren op d8 aan, en ook de pion op b7. Goede raad is duur.

23. ….  Td7 ?  24. Na Td6! dreigt wit zijn torens te verdubbelen op de d-lijn. En 24. … Td7xd6 25. exd6 is niks. De witte stukken zijn volop in aktie  en de zwarte stukken staan er te passief bij om die vrijpion op d6 voldoende weerwerk te bieden.

23. ….  Lxd7  is dan nog maar het beste, maar dan kan gewoon 24. Lxb7 Tab8 25. Td6 enz.

Maar Ab denkt niet lang na (daar is hij niet zo goed in) en speelt 23. … De7?? en geeft na 24. Txd8 op. Terecht. Zo’n fout vergeven we hem best wel. Erik Piet was gewoon beter. Ab stond zowiezo toch al moeilijk. Zoals Tarrasch al zei: als goede zetten ontbreken komen de slechte vanzelf. Maar waarom zag ik op z’n klok dat hij nog geen half uurtje gebruikt had voor die 23 zetten? Hij bleef daarna nog lang op de club rondkijken. Dus hij speelde niet snel om vroeg naar huis te kunnen, omdat hij het bij ons niet gezellig meer vond.

2S7A5169

Matthijs (zwart)speelde een interessante partij tegen Frans Kool. Het gaat lang ongeveer gelijk op. Bij zet 8 staat hij duidelijk beter, maar geeft dan onnodig zijn loperpaar prijs. Dan staat wit een tikje beter. Dan wordt wit bij zet 14 wat te agressief en staat Matthijs weer een tikkie beter. En dat blijft maar  zo heen en weer laveren. Kleine verschillen, onnauwkeurigheidjes wederzijds, maar nergens grote fouten. Zacht briesje, tot zet  24. Dan steekt de wind op.

   ExtMatthijs1

Hier kan zwart het beste 24. … Dc5 spelen (om pion c7 te dekken!) Zijn pionnen op de damevleugel staan er wat zwakjes bij, maar zo redden ze het nog wel even. Maar Matthijs speelt  24. …. Tb8? en na 29. Dxc7! wordt die situatie daar op die zevende rij toch zorgelijk. 25. … Te8  26. Txe8 Pxe8  27. Dxf7


ExtMatthijs2

Wat is hier aan de hand. Klopt mijn stelling niet? Wit staat totaal gewonnen. Twee pionnen meer en aanval  op paard e8.   27. … Dxa2 Bijna alles is nu vrijwel direct winnend voor wit. Slaan van het paard op e8, of Df5+,  en ook het gespeelde 28. f5. Maar de heren besluiten tot remise. Ik weet niet of er iets is misgegaan met de notatie, of dat er iets was met de klok. Ik heb wel het idee dat Matthijs hier een beetje het geluk aan zijn zijde heeft.

Herman (wit)speelde een zeer degelijke pot tegen Renate Spruit.

Hij speelde de hele avond zeer geconcentreerd. Maar ook zijn tegenstandster was een toonbeeld van concentratie.  Volgens mij liet die geen moment haar bord alleen, om wat rond te kijken. Kijkt er nog wel eens een schaker wat verstoord op als uw wepmeester weer eens rond zijn/haar schaakbord dreutelt, of een foto van het bord maakt (zonder flits), deze dame keek niet op of om, zag niets dan alleen haar stukken!

Ik verliet het strijdtoneel om half elf. Alleen Herman was nog bezig. Een stelling waarvan ik dacht: ik ben blij dat ik niet meer achter zo’n bordjevol hoef te zitten, want dat is toch best behoorlijk ingewikkeld. Nog zo veel stukken! En alles kan zo in duigen vallen als je even een verkeerd plannetje kiest, een verkeerd pionzetje doet. En plannen maken is lastig! Wat is het uitgangspunt? Ik vrees dat Herman dat zo laat op de avond niet gaat redden. Vast nog wat te ingewikkeld voor hem. Voor mij ook trouwens.

ExtHerman1

 Ik heb een computer nodig om vast te stellen dat wit hier heel erg goed staat als hij het het aldus aanpakt:  22. dxe5! Dxe5 23. f4! De6 (of d6) 24. e5! Dc6 25. Pd4!

    ExtHerman2

Weliswaar is het nog steeds niet eenvoudig om de aanknopingspunten voor een goed krijgsplan te vinden, maar duidelijk is wel dat wit meer terrein beheerst, een lastige vrijpion op e5  heeft, misschien t.z.t. een huurmoordenaar op g2, een leuk paard op d4.

Maar Herman doet het anders, niet zo goed, maar ook niet slecht. En krijgt na 24. … De6? bij zet 25 een heel mooie kans:

  ExtHerman3

25. dxe5? Kijk, daar had ik het over, net het verkeerde pionzetje. Niet slecht, maar het wint niks. Omdat zwart op e4 ook een pion pakt. Als wit nu eerst even met een tempowinst op d5 had gepakt (zwarts dame staat in) en daarna op e5 (fxe5) wint hij gewoon een pion, maar bovendien: ineens is die huurmoordenaar op g2 een verschrikkelijk gevaar voor zwart aan het worden.

Neemt niet weg dat ook nu wit beter staat. Als de twee kemphanen (nu ja, in dit geval kempkip + kemphaan) remise overeen komen, staat wit nog steeds heel goed. Maar ja, het was waarschijnlijk al heel laat en de andere drie Degoschalmers wilden waarschijnlijk wel eens naar huis.

Maar wel duidelijk, één van Herman’s beste partijen dit seizoen. Als het niet zo laat was geweest had eervol verlies met 1,5-2,5  erin gezeten. Nu werd het 1-3. Nu ja, in ieder geval een leerzame avond.

1 .  Ab Hauer    –  . Erik Piet  1499 0-1
2 .  Peter van Putten  1120  –  . George Tadrous  1352 0-1
3 . Matthijs Groot    –  .  Frans Kool  1079 ½-½
4 . Herman Zwaneveld    –  .  Renate Spruit   ½-½    1120    1310  

Dan onze interne. Ronde 18.

Bert tegen Ron werd een grootmeesterremise. Die wilden waarschijnlijk hun krachten sparen voor vrijdag as. Bert probeerde eens een ‘gesloten’ Siciliaan. Niet erg agressief. Ron vond het best. Probeerde nog even iets  (5…. d5-d4) , maar toen dat niet veel uithaalde besloten de heren al bij zet 8 tot een remise. De rest van de avond zat Ron in zijn bekende sneltreinvaart openingsvarianten met Bert door te nemen. Die ik op een gegeven moment hoorde verzuchten : Ron, dit gaat me echt allemaal veel te vlug!!

Gerrit tegen Paul was best boeiend. Paul verkoos iets draakachtigs. Omdat Gerrit natuurlijk daartegen geen ingewikkelde agressieve varianten tot zijn beschikking had (bijv. het bekende  f3, lange rochade, g4, h4) had zwart al gauw gelijk spel. Maar een blunder van hem bij zet 8. had hem al vroeg de das kunnen omdoen. Maar Gerrit kon die das even niet vinden. Beide heren zagen hem na afloop van de partij wel hangen!

   Ext18Gerrit1

8. … Lb7 ??  Na 9. Db3! kan zwart het wel schudden. Aanval op f7 en aanval op b7. Na het gespeelde 9. Le3 blijft zwart er heel redelijk voor staan, en hij wil natuurlijk winnen. Maar dat is nog niet zo simpel.

De heren meenden achteraf dat wit ook in de volgende stelling een mooie kans liet liggen.

  18Gerrit2

21. Ld6 !!  Gerrit had er wel naar gekeken, maar was bang voor Dxb2.Later speet hem dat.Maar dat is niet terecht. Er is wel een dubbele aanval op c5 en f8, maar inderdaad na 21. .. Dxb2 schijnt zwart voldoende compensatie te hebben voor het verlies van een kwaliteit tegen een pion. (Bijv. 21. Ld6 Dxb2  22. Lxc5 Dxc2 23. Lxf8 Lxf8)  Maar ja, zie dat maar eens! Is een beetje achter ons aller  horizon, vrees ik. Na het gespeelde , betere, 21. Tb1! schuift Paul geduldig zijn intussen toch nog wat betere stelling richting de winst. Het is een lust voor het oog (van de toeschouwer, niet van Gerrit) om te zien hoe intussen zijn loperpaar moordend sterk wordt, de lichte zwarte stukken ideaal samenwerken, het gebrek aan ruimte en het gebrek aan samenwerking tussen zijn stukken, wit opbreekt.

  18Gerrit3

De witte dame wordt aangevallen. Maar waar moet ze naartoe? 27. Dc5? Ld4!  met damewinst

27. Dc7 is de beste, maar al lang niet voldoende meer.  27. … Dxc7 28. Lxc7  Lxe1

en  27. Lc6?  (gespeeld) 27. ….  Dxc6 28. b5 is vernuftig, maar helpt ook niet meer. Het geraffineerdste is nu 28. …  Dc5+  29. Lf2 Ld4!! en wit heeft geen tijd om de loper op a6 te winnen. Maar ook Paul’s eenvoudige 28. …. Pxa5 is meer dan voldoende voor de winst.

Met enige welwillende medewerking van Gerrit lukte het Paul weer eens om een gaaf partijtje te spelen. (Afgezien van die vreselijke 8e zet. Er moet nu eenmaal iets te mopperen overblijven.)

Martin tegen Jos.

Dat werd natuurlijk weer circus. Jos zoekt als altijd de griezeligste taferelen op, om als zijn tegenstander eronder is bezweken, of dreigt eronder te bezwijken, met remise tevreden te zijn. Gaat hem niet om het resultaat, maar om de taferelen.

Bij zet 6. weet Martin het niet meer zo goed en raakt hij het witte voordeel wel kwijt. Bij zet 9. loopt hij al een klein nadeel op. Bij zet 13. wordt dat al een duidelijker minnetje.

Komt dat zien, komt dat zien, wat voor eigenaardige opstelling onze opperstalneester nu weer in de arena heeft neergezet:

 18Jos1

Zwart (Jos) mag niet meer rocheren, zwart heeft een onontwikkelde damevleugel, (en hoe ga je daar iets aan doen?) Je zou zeggen dat wit wel wat compensatie heeft voor die pion achterstand. Maar nee, zegt Komodo. Zwart staat wat beter. Na 15. … d6. Zwart speelt 15. … Te3. Ook nog wel leuk. Zwart biedt remise aan. Ik kan me voorstellen dat Martin het wel best vond. Die had er natuurlijk geen zin meer in z’n hersens af te tobben met het zoeken naar weerleggingen voor nog meer afwijkingen van de normale schaakwetten.

Ook een kort potje dus. Maar hier bepaald geen ‘grootmeester-remise’. Gewoon circus.

eindcorrectie moet nog plaatsvinden

Nieuwe ramp bij het IJsselmeer

In dec. 2015 speelden we tegen Volendam 2. En verloren. Totaal onverwacht.

Nu moesten we tegen Volendam 1 (Eén!) .  Ernstig kandidaat om kampioen te worden. Zouden we nu toch een betere koers kunnen varen?

Ik zette toen mijn verslag in het teken van de Volendamse visserij. Dat kan ik dus niet nog eens doen. En ik ontdekte ook inmiddels dat het helemaal niet goed gaat met die visserij in Volendam. Dat lijkt bijna een aflopende zaak.  Dat is wel heel triest! Maar er is wel toerisme, en nog wel …. watersport. Dus dit verslag dan maar over die boeg.  Donderdag 6 december togen we dus  naar het IJsselmeer. Met zowaar volledige bemanning!  Want Jos was weliswaar verhinderd, maar tot vreugde van onze stuurman bleek Peter bereid om als Ketelbinkie dienst te doen. De schande van onvolledigheid bleef ons dus bespaard. Dat wel.

Die mannen hebben daar wel een aardige haven. Het dek keurig aangeveegd en prima voor fotografen. Kleurige foto’s aan de muur en genoeg licht om flitsloos te kunnen kieken. Enig bezwaartje is dat de kombuis zo ver weg zit.

Foto’s groter of beter? Klik erop!

2S7A4569WEB 2S7A4569WEB

We werden vriendelijk ontvangen door al die veermannen. maar of ze bereid zouden blijken ons naar de veilige overzijde te brengen, daar had ik al direct mijn twijfels over. We zouden beslist vanavond zelf alle zeilen moeten bijzetten. Maar dat deden we.

Het duurde heel heel lang voordat  er ergens onweer ging dreigen. Om tien uur was er nog weinig aan de hand. Alleen Peter had een pionnetje weggeven, en had ook verder wel een beetje de wind tegen, maar laveerde toch nog steeds knap om alle hindernissen heen.

Niemand dreigde op korte termijn aan lager wal te geraken. En Bert Kaizer en Martin leken zelfs echt fijn op koers te liggen.

Uw wepmeester begon zelfs een beetje slaap te krijgen. Wanneer gaat er nu echt iets gebeuren? Nou dat duurde toen niet lang meer. Plotseling stak de wind op. Maar wel uit verkeerde hoek.  Bij Bert nota bene!

Bert speelde in de Siciliaan tegen 2 f4  2. … d6.

Daarover schreef Ron me: ‘Wees Bert er ook nog op dat op 2. f4 in de Siciliaan je zeker geen 2…, d6 moet spelen. Dat is nou juist wat de witspeler het liefste heeft!!!! Zet dat maar in je verslag. De Grand-Prix attack is dan mogelijk, maar ook bijvoorbeeld wat de tegenstander van Bert deed.’ en ‘waarom geen e6? Ook 2…., d5 of g6 zijn goede zetten.’  en ‘Bert werd nu volledig overspeeld en kwam niet in zijn spel.’  

2S7A4556WEB  2S7A4556WEB

Maar dat klopt niet helemaal.

Ik zou zelf vroeger ook nooit d6 gespeeld hebben. Ik heb me zelf eens op 2. f4 voorbereid. In mijn Caïssa-periode. Omdat Bert Spil dat altijd speelde, voor wie ik flink ontzag had. Was ook tot de conclusie gekomen dat het  maar 2. … d5 moest worden. En zeker geen d6. Kreeg twee keer 2. f4 tegen hem en het werd zo beide keren remise.  Kreeg het bij Aris de Heer ook nog 2x,  ook met 2 …. d5, ook beide keren remise. Ja,  2. … d5 is wellicht het beste.

Maar tot mijn verrassing zie ik in Powerbook 2018 het volgende 

589x   2. … d5  (score voor wit 46,6 %)     493x  2. …. Pc6        337x   2 …. e6    

Maar toch ook       113x      2 …  d6  (score 51.8 % voor wit)

Wat Bert speelde, blijkt toch niet echt gek. Hij bevindt zich in goed gezelschap.  En Komodo spreekt in Bert’s partij niet van ‘overspelen’.  Na 11 zetten  taxeert hij Bert’s stelling op ‘minstens gelijk voor zwart’ .

Nee, de opening kon scherper, maar toen was er nog geen man overboord. Het probleem was een daarna plaats vindende , fatale aanvaring:

VolendBert1 VolendBert1

Na 12. Ld5 speelt Bert 12. … Lc6 ?? Op het eerste gezicht logisch, maar hij overziet even dat het paard op a4 dan geen vluchtveld meer heeft. Of hij ziet het wel, maar schat de gevolgen te optimistisch in.

 VolendBert2 VolendBert2

13. b4 !!     Wat nu?  13. …  cxb4  14. cxb4  en nu had zwart het beste eieren voor zijn geld kunnen kiezen en een pion kunnen offeren om zijn paard te redden. ( Met 14. …. Lxd5 15. exd5 e4!?   16. dxe4 Pc4  hè hè ) Maar ja, dan was hij tegen een Frans Vlugt zeker ook niet meer ‘in zijn spel gekomen’. Dus hij probeert het anders 14. …. Db6+ 15. Kh1 Dxb4

VolendBert3  VolendBert3

Wellicht had Bert dit vooruit wel bekeken, maar lag achter zijn horizon dat het nu na 16. fxe5 er ineens heel akelig uit gaat zien, wegens de dreiging La3! Nu kan hij het wel zien, en geeft gelijk op. Terecht! En ondanks een redelijke opening, misschien toch maar geen 2. … d6. Maar daar lag het niet echt aan!

En Gerrit delft ineens het onderspit.

Hans Keizer koos het Marshall-gambiet van het Skandinavisch. Maar Gerrit was zo wijs om die pion niet te gaan verdedigen. Je kunt het beste maar gewoon verder ontwikkelen. (Heeft hij vast niet uit een boekje, maar heel misschien opgestoken van een vroeger website-artikel? Of gewoon eigen voortreffelijk inzicht?)  Zwart gaat minstens één tempo nodig hebben om tenslotte toch die als offer aangeboden pion dan maar terug te pakken. Ik heb het zelf heel vaak gespeeld, maar vastgesteld dat je hoopt met zwart op levendig spel, maar dat komt er zo dan toch zelden van. En als wit die pion toch verdedigt met 3. c4  kan wit nog naar de de Panov-variant van de Caro-Kan uitwijken. En daar moet je dan ook nog verstand van hebben.

1.e4 d5 2.exd5 Pf6 3.Pf3!        3. ….g6 is vaak mogelijk in het Marshall-gambiet, maar of het hier verstandig is?

VolendGerrit1  VolendGerrit1

Want wit kan sterk overwegen nu alsnog toch wèl die pion te verdedigen.   4.c4!? c6 5.dxc6 Pxc6 6.d4!  Want omdat Pf3 nu al gespeeld is kan d2-d4! nu wel. En dat haalt de angel uit het zwarte gambiet.

( Na  het door zwart gehoopte al op de derde zet 3. c4? volgt c6 4.dxc6 Pxc6 5.Pf3 en dan

VolendGerritAnalyse2  VolendGerritAnalyse2

heeft zwart wel de mogelijkheid tot 5.  ….  e5!  waarna wit d4 wel kan vergeten, en zwart prachtige diagonalen voor zijn beide lopers heeft en wit vaak last ondervindt van de dreiging e5-e4l Voor de somma van slechts één pionneke. )

Maar Gerrit houdt het rustig. Ontwikkelt verder met

VolendGerrit1  VolendGerrit1

4. d4  Ook een goede!

Zwart moet de pion dan toch maar terugnemen. Hij doet dat met de Dame, i.p.v. met het paard.  Waarna we in normaal klassiek Skandinavisch vaarwater verzeilen. Natuurlijk moeten dan tempi gewonnen worden met jagen op die Dame. Als bij Gerrit te verwachten begint die daar dan niet aan. Die houdt het liever eenvoudig en speelt c3, wellicht uit bangigheid voor die zwarte koningsloper.  Niet slecht, maar hij had het zwart lastiger kunnen maken. Hij had na 7. … Pbd7? zelfs een tempootje over kunnen hebben voor alsnog 8. c4 en die Skandinavische dame zal nog veel op de vlucht moeten slaan.

VolendGerrit3 VolendGerrit3

Maar Gerrit blijft het rustig aandoen. Misschien heeft hij toch meer ontzag voor zijn tegenspeler (E 1740) dan voor een Gerrit echt nodig is.  Lang gaat het spel dus gelijk op, tot twee kleine missertjes maken dat Hans Keizer de wind in de zeilen krijgt.

VolendGerrit4  VolendGerrit4

Met 17.  ….. Pfd5  of 17. … Ld3 kan zwart het prettig krijgen. Maar Hans houdt kennelijk van wat woester zeilwater en kiest  17. … e4.  Een beetje overmoedig, want nu kan Gerrit dankzij de niet ideale positie van de zwarte dame de boel neutraliseren met het erg voor de hand liggende 18. Te1 . Na zet 19 stond er een interessante stelling op het bord, vond ik.

VolendGerrit5    VolendGerrit5

Nu speelt Gerrit zijn aangeboren voorzichtigheid hem parten. Hij kan gewoon slaan op e4. Met een schijnoffertje.  20. Pxe4!  Pxe4  21. Lxe4  Lxe4  22. f3!! en die loper staat gepend en wordt teruggewonnen.  Hij speelt hier 20. Ld1.  Ik fluisterde tegen Hans Keizer: ‘Die zet begrijp ik niet. Dan had ik die loper dan maar lekker nog even laten staan.’  Zwart staat ineens weer goed. Maar gelukkig voor Gerrit doet hij er (verschillende keren) te weinig mee. En met zet 26 gaat hij zelfs ernstig in de fout:

VolendGerrit6  VolendGerrit6

26. …… Pd7 ?? en na 27. Pf5!  wordt het waarschijnlijk dat er een reddingsboot  moet worden gezocht. Die waarschijnlijk onvindbaar is.

Na zet 30 : 

VolendGerrit7 VolendGerrit7

Als wit slaan met 31. bxc3! (wat goed is vlg. K.) te moeilijk vindt, is 31. Dd6! al lastig genoeg. Maar weer is wit wat te voorzichtig. Die wil geen risico’s, hoopt op remise. En speelt 31. Pd4, waarna zwart met 31. .. Pe4 zijn paard naar een veilige haven loodst en de problemen te boven is. Eventjes. Zelfs mogelijkheden  krijgt voor beter spel. En als hij die niet pakt gaat in ieder geval remise gloren aan den einder.

VolendGerrit8 VolendGerrit8

Zwart ziet toch nog iets. Niet echt slecht, maar niet de beste. Maar wel een valletje! Dus proberen maar. 37. ….  h2 +  En dan vergooit Gerrit zijn lange  avond heel redelijk partij geven, in een volkomen gelijke stelling,  zomaar ineens.   38. Kxh2 ?????  Pg4! met dameverlies.  Na 38. Kh1 vast het vast remise geworden.

2S7A4555WEB  2S7A4555WEB

En dan gaat het ook ineens fout bij Peter. Die had een pionnetje weggegeven bij zet 10, maar hield daarna toch geruime tijd de kansen binnenboord.  Hij bleef dapper stand houden tegen Martijn Veerman (Elo 1553). Wat niet wegnam dat die beter stond en dat geleidelijkaan ook wel steeds duidelijker werd. Maar bij zet 31 was de stelling toch nog steeds wel een (heel klein) beetje speelbaar.

VolendPeter1    VolendPeter   

Maar hier zag Peter een aanval. Door de mist zag hij het niet goed, en zijn  vaartuig liep aan de grond.  En toch vind ik het geweldig dat hij toch zoiets aandurft, met zo weinig ervaring. Toch meer ziet dan het dichtstbijzijnde.    31. ….. Lf4 !!??? En grappig dat hij zijn tegenstander er in zekere zin mee overbluft. Want die kan die Loper best pakken, maar die doet het n i e t !! Wat niet wegneemt dat ook zonder te pakken wit gewonnen staat. En als spoedig daarna Peter een stuk echt weggeeft (niet offert) , ja dan is het wel bekeken.

En zo stond het dan ineens 3-0 voor die Volendammers.

En de anderen?

Ron zwoegde om wat voordeel te bereiken, en dat kon misschien ooit wel eens, maar het kostte hem heel veel tijd. Als dat maar goed afliep.

Martin stond lekker, maar het lijkt of zijn aanvalsplannen een beetje vastlopen. En u weet, dan vallen de doelpunten vaak ineens op de andere helft. Hij begint een beetje zorgelijk te kijken.

Na een vrij zorgenvrije opening zie ik Frank na een zet die ik niet begrijp ineens flink in de problemen raken.

Paul zit erg diep geconcentreerd te spelen (zonder bier!) en heeft zeker de remisemarge nog niet achter zich hoeven laten.

Hetzelfde geldt voor Bert Kaizer. En bij hem zou ik niet gek opkijken als hij onvermoede talenten in het eindspel gaat demonstreren.

De wonderen zijn de  wereld nog niet uit, zoals we bij de Waagtoren ooit ondervonden. Maar verlies zal met die 3-0 achterstand toch wel onafwendbaar zijn.  Hoe liep het af?

Bert Kaizer deed een schietgebedje en dat leek te helpen.

2S7A4582WEB   2S7A4582WEB

Hij  lijkt inderdaad het eindspel te gaan winnen.

VolendBertX  VolendBertX

Henk Veerman’s laatste zet 32. Ke4-d3 is een ernstige fout. In een mooi subtiel eindspel. En Bert gaat dat even heel voortvarend aantonen.  32. …. b4 !!  Ik verwachtte hier 33. bxa4 en dat kwam ook. Maar bij analyse blijkt dat dat eigenlijk nog de zwakste manier is om te pogen de witte stelling nog te redden. Maar die is niet meer te redden! 33. bxa4  bxa3!  34. Kc3 c4! en de witte koning kan promotie niet verhinderen. ( 35. …. Pa4+ Kc4   36. Kxc4 a2! ) 

Maar dit is helaas voor onze redder in de nood toch al te subtiel. Maar ook zijn zet is nog heel sterk:  33. …. c4+  34. Kd2 bxa3 35. Kc1 Pxa4  36. Kb1 (alles min of meer geforceerd)

VolendBertX2  VolendBertX2

Prof Dr K. geeft hier vele mogelijkheden voor winst. Gebaseerd op de machteloosheid van de witte koning, dan wel als pion a3 toch verloren zou gaan  op zijn ver verwijderde positie aan bakboord. De voor ons stervelingen begrijpelijkste variant is met 37. …. h4! Na 38. gxh4 Kf6 rolt de zwarte koning de witte koningspionnen op. En gaat daarna aan stuurboord ook nog eens een keertje op promotie af. Na 38. g4 Kf6  39. Lf3 g5  40. f5 stoomt de zwarte koning door het centrum op : Ke5 En de witte koning kan helemaal niks.

Maar  Kaizer maakt het zichzelf moeilijker.   37. …..  Pd1  38. Lf3 Pe3 39. c3 en nog steeds zou zwart moeten winnen.  Maar dat gaat niet gebeuren. Het eindspel wordt  dan zelfs een Kaizer te moeilijk, en de ademloze toeschouwers zien hoe wit zich knap uit de narigheden mag redden, en zelfs een pion voorkomt en vrezen dat Bert2 zelfs nog gaat verliezen. Maar zo ver laat die het gelukkig niet komen. Hij zoekt de lijzijde en weet op de motor met vaste hand koers te zetten naar een zeer verdiende Remise! Na een fascinerend gevecht.

De details daarvan kan ik helaas niet tonen, want ik heb geen zetten meer. Jammer, want ook dat was erg leerzaam. Misschien krijg ik nog wat van Bert, en dan zal ik daar zeker nog op terugkomen.

Martin viel dus aan, maar nam daar het gevaar van een eigen wat tochtig wordende koningsstelling voor lief. Zwart liet zich niet van de wijs brengen en na 22 zetten is de stand gelijk en moet wit toch zelf gaan uitkijken!

VolendMartin1  VolendMartin1

Hij moet nu vooral de dames op het bord houden. Na 23. Dg2 Dxd4+ 24. Kh1 blijft de druk op de zwarte koningsstelling nog bestaan. En dat is wel een pion waard. Maar Martin speelt 23. Dxg6 en dan is na 23. …  Dxg6 fxg6 de stoom van de ketel en dat gewonnen pionnetje zal op g6 wel geen lang leven beschoren zijn.

Maar die executie stelt zwart uit (niet terecht?) , maar ziet zowiezo het eindspel wel zitten en ruilt zo veel mogelijk stukken af. Hier keek Martin dus zorgelijk, maar hij houdt knap zijn roer recht, en weet zelfs even een klein voordeel te bereiken. 

Stelling na zet 32. Txh5  :

VolendMartin2  VolendMartin2

32. …. Th8? (beter 32…Pf6!?  (0.90) )     33. Te5? met een klein voordeel ( Maar dodelijk is 33.Txh8!! Kxh8 34.Le4! en op alle zetten van zwart volgt Kf4 en wit wint vrij simpel het eindspel dankzij de betere positie van de koning!  (en die nog steeds niet geconsumeerde vrijpion!)  .    

Nu speelt Martin de rest wel foutloos verder maar dankzij zijn erg soepel bewegende toren weet zwart te voorkomen dat hem alsnog de loef wordt afgestoken en een eindspel te bereiken waarin wit wel een pion meer heeft  (K+T+p) ,  maar dat is een randpion.

VolendMartin3 VolendMartin3

En dat is theorie. Dat wint dus niet! Remise. Een mooi gevecht.

2S7A4594WEB  2S7A4594WEB

Frank raakte dus ( na 11. … Pb4??) in lastig vaarwater. Hij boort al zijn reserves aan. Zwoegt op de vierkante centimeters die hem resten. Maakt het zijn tegenstander zo moeilijk mogelijk. De stelling wordt en blijft erg veeleisend. Zijn tegenstander vindt ook niet altijd de beste voortzetting. Maar blijft wel zwart onder druk houden. Ontsnapping daaraan lijkt onmogelijk.

VolendFrank1  VolendFrank1

21. Pc6!  wint vlug. 21. … Lxc6 22. dxc6 wint een stuk (met cxd of met c7)

Na 21. a3 blijft er nog een beetje hoop voor zwart.  Het is een wonder om te zien hoe uiteindelijk Frank toch nog de boel op de helling krijgt en zelfs beter komt te staan. Maar dan wreekt zich de enorme achterstand in tijd die hij opliep bij zijn manmoedig blijven knokken. Het wordt een 2-minuten-vluggertje, en daar is de stelling toch nog te ingewikkeld voor. Hij mist twee boeien,  en wordt tenslotte gediskwalificeerd wegens tijdsoverschrijding. Een lange avond van zwaar hersenwerk. Wat zal die moe geweest zijn!

Iets dergelijks bij Ron. 

‘Ik heb op zet 12 heel lang nagedacht over Pf4, 0-0-0 en e4. Dat heeft me dus later mogelijk de overwinning gekost. Ik zag spoken.. ‘

VolendRon1  VolendRon1

‘Jammer dat ik in tijdnood 24.a3 deed, want 24. Pe2 is veel sterker. Hij kwam in onze na-analyse aldoor in de problemen. Zijn stukken werken niet goed samen en die van mij wel. ‘

VolendRon2 VolendRon2

‘Wat ik deed was dus nog niet eens zo slecht. Maar wat een kansen heb ik gemist in dat eindspel. Meerdere keren kon ik Pg3 spelen en i.p.v. Lg4 was Tg4 simpel winnend. Helemaal niet naar gekeken.’

VolendRon3   VolendRon3

(Bijv. 34. Tg4 Txg4  35. Lxg4 Le6  36. Lxe6 Kxe6 37. Pe4 en met die pion meer kan het niet zo moeilijk zijn.  Na 34. Tg4 fxg3  35. Txg5 gxf2   36. Le2 wint wit ook gemakkelijk)

‘Het eindspel dat ik had, zal wel gewonnen zijn, maar met slechts 5 minuten nog op de klok en hij 15 zag ik dat niet echt zitten. Je trapt zomaar in een vork (zie de partij van Gerrit) of geeft wat weg (partij van Frank).   ……enige troost is dat het toch niets uitmaakte omdat velen van ons team zaten te klooien.’

 2S7A4591WEB 2S7A4591WEB

 

The man of the match werd Paul.

Hij behandelde de Siciliaan tegenover hem heel redelijk. Maar door wat latere kleine onnauwkeurigheden zijnerzijds raakte zijn tegenstander toch in een stroomversnelling.

VolendPaul1  VolendPaul1

18. …. h5?  Paul schreef het me al:  ‘d5 leek me sterker’   Inderdaad! Bijna dodelijk. Want na al of niet slaan op d5 wordt wit met een vork bedreigd op d4! Dat valt alleen te verhinderen met een paardoffer op b6 tegen 2 pionnen.  Gelukkig zag Reinier Bodemeijer dat niet.

Daarna gaat het spel zo’n beetje gelijk op. Met iets meer mogelijkheden voor zwart. Hier en daar wederzijds wat kleine kansjes  onbenut gebleven, maar niet erg belangrijk. Bij zet 31. wordt het ineens wel kritisch:

VolendPaul2   VolendPaul2

Die achtergebleven pion op d4 is bijna de hele partij al een beetje Paul’s zorgenkind. Eerst  op d3. Nu nog, op d4.  Na 31. … Pg7 en 32. … Pf5 heeft zwart een beter aanknopingspunt.  Nu gaan beiden een beetje rommelen. Ik vermoed dat hier de klok ook al begon mee te spelen. Vooral voor zwart! 31. …. Pc7? 32. Tb1? (Pe4!) Td7 ??  (Een desastreuze vergissing, zeker gezien de tijdnood. Na 32. .. Pd5! een klein voordeel voor zwart! Wat ook Paul me al aangaf.)

VolendPaul3  VolendPaul3

33. Pe4!  Ineens gaat het hem voor de wind. Met forse dreigingen, naar c5 en naar d6! En naar f6!  En dat als  tijdnood  tastbaar is.  Mijn moederzaliger zei al: “Eén moment van onbedachtzaamheid kan maken dat men jaren schreit.” Ik denk dat Bodemeijer zich dit voorval nog lang zal heugen. Hij probeert het met  33. … Pe8 . Niet goed. Maar tot zijn troost, niets is meer afdoende. Paul schoof diep geconcentreerd en schijnbaar kalm ( hoewel zijn handschrift dan volkomen onleesbaar wordt) met 33. … Pe8 34. Pc5!  Dc7 35. Pxd7 Dxd7 met een kwaliteit en flink wat tijd meer de partij uit.  Ja, hij kan het nog steeds! Op de kade stonden wij juichend toe te zien hoe hij deskundig het schip binnenloodste.

2S7A4593WEB  2S7A4593WEB

Ron:  ‘Hulde voor Paul en ook hulde voor Bert Kaiser. Heeft die misschien ergens de winst gemist? (ja, zie hierboven) Martin speelde solide remise volgens mij.’

Zo werd het weliswaar geen vreugdevolle, maar wel een spannende avond, met leerzame momenten! En hoewel de uitslag 5,5-2,5 anders doet vermoeden toch geen echte afgang.

Het duurde lang voor ze ons eronder hadden. Pas tegen twaalven konden we het anker lichten voor de reis naar ons thuishaventje.

Eindcorrectie moet nog plaatsvinden.

 

06-12-2018 Volendam N1  –  Aris de Heer N1

5½ – 2½

1

8519313  Erik Steur  1885  –  8529532  Ron de Vink  1890

½-½

2

8014842  Frans Vlugt  1822  –  7185981  Bert Kuijer  1816

1-0

3

6934378  Reinier Bodemeijer  1776  –  6808131  Paul Verkooijen  1768

0-1

4

6977300  Henk Veerman  1694  –  7316276  Bert Kaizer  1662

½-½

5

7857839  Peter Kemper  1793  –  7826654  Martin Zwaneveld  1654

½-½

6

7450443  Nico Koning  1739  –  7803114  Frank de Geus  1677

1-0

7

7800221  Hans Keizer  1664  –  7268195  Gerrit van Dok  1588

1-0

8

8551488  Martijn Veerman  1553  –  7079655  Peter van Putten  1120

1-0

   1740    1646  

 

 

 

Alweer die gevaarlijke Zaankanters!

Nauwelijks bekomen van onze nederlaag tegen de Zaankanters, zagen we ze alweer bij ons binnenstormen.  Nou ja, nu als viertal. Het begint pas nu tot mij door te dringen dat de nieuwigheid van de nhsb om meer schakers de gelegenheid te bieden externe partijen te spelen een heel goed initiatief is. Het staat wel vast dat om beter te leren schaken de beste manier is: echte wedstrijden schaken! En verliezen natuurlijk, daar leer je het meeste van.

Dus was het een leerzame avond. Voor Herman, en Matthijs. Voor Ab ook wel, maar iets minder want die speelde remise.

En Martin won, maar tjonge, wat kostte dat een hoop energie.  Ik heb als toeschouwer daar wel iets van geleerd. Namelijk dat Elo-ratings soms echt helemaal niets zeggen. Wat speelde die 19-jarige vitale tegenstander van Martin ontzettend goed! Met een Elo van 1137 !  Martin moest als invaller tot heel heel laat in de avond alsmaar blijven zwoegen om zijn maar liefst 530 elopunten surplus in winst te kunnen omzetten. En als hij nu slecht of ongemotiveerd gespeeld had!  Maar niks daarvan. Niets op aan te merken.

Foto’s beter of groter: klik erop!

2S7A4461WEB  2S7A4461WEB

En als Tieme Braat niet uiteindelijk in tijdnood was geraakt had – wellicht kwestie van minder ervaring – had het best toch nog remise kunnen worden.  Misschien had hij laat op de avond ook last van de overweldigende belangstelling  van het publiek.

2S7A4464WEB  2S7A4464WEB

Matthijs speelde een heel interessante partij. Onze zeer gewaardeerde wedstrijdleider Jos sprak zijn bewondering uit: ‘Ik verwacht dat die Matthijs over één jaar al een heel belangrijke aanwinst gaat zijn voor ons achttal!’   Na een misser in de opening – door nog wat te weinig theoretische kennis, zie verderop bij highlights – zag Matthijs toch kans om in een zeer riskante stelling overeind te blijven. Het werd allemaal buitengewoon ingewikkeld en ik stond met verbazing aan te zien hoe beide spelers zich een weg baanden door een oerwoud van mogelijkheden. Uiteindelijk bleek Wim van der Noort de langste adem te hebben. Die had duidelijk zijn openings-voordeel bij zet 12 verspeeld, en daarna tot zet 19 alle zeilen bij moeten zetten om tegen Matthijs overeind te blijven.  Toen maakte Matthijs één ernstige fout en daarna was hij kansloos. (zie verderop) Ik denk zomaar  dat Van der Noort met zijn 1228 niet lang geleden na bijv. pensionering weer opnieuw is gaan schaken, maar al eerder veel ervaring met het spelletje opdeed. In ieder geval speelde hij daarna in 14 zetten zeer routineus naar de overwinning.

2S7A4452WEB  2S7A4452WEB

Herman (wit) speelde als gewoonlijk de opening weer uitstekend.Hij profiteerde daarbij prima van wat minder slim spel van zijn tegenstander in die fase. Herman houdt zijn voordeel ook tamelijk goed vast tot zet 20. Daarna wordt het wat minder. Omdat ook de tegenstander nu wat minder konsekwent opereert, blijven er kansen voor wit opduiken.  Maar bij zet 26 gaat het mis voor ons. Misschien dat ook de klok Herman begint te verontrusten. Gelukkig mist zwart nog even een deastreus mataanvalletje, maar ook zijn aanpak werkt wel! (Afgezien van een zwart blundertje op zet 28, waarvan door Herman niet geprofiteerd)  Van de schrik verrommelt  Herman een stuk, en heeft daarna niks meer in te brengen. Ik blijf van mening dat ook Herman aanleg heeft voor het spel, maar helaas vaak veelal later op de avond door  vermoeidheid (?) nog fouten maakt die hem de overwinning kosten. Ik weet uit ervaring dat dat helaas een handicap is voor de wat oudere schaker. Gelukkig is Herman nog niet zo heel erg oud, dus moed houden. Het wordt vast nog wel beter!

Voor wat details zie verderop.

2S7A4448WEB  2S7A4448WEB

Ab speelde de opening tamelijk gedegen. Tegen zijn gewoonte in ging hij dit keer niet over tot gewaagdere aanvalspogingen, die hem af en toe nog succes opleveren ook. Misschien was hij daar vanavond te serieus voor, of misschien kreeg hij gewoon de kans niet. Want zijn tegenstander speelde ook erg rustig, ruilde veel af en kreeg een kleine strategisch voordeel.  Zijn twee verbonden pionnen op de damevleugel leken wat sterker dan de twee isolani die  Ab daar opliep en moest zien te verdedigen. Maar de schade viel mee. Het werd een situatie die voor alle schakers van Aris de Heer te moeilijk zou zijn geweest. Ook Anton Karhof had al gauw door dat voor winst in deze stelling minstens een Carlsen achter het bord zou moeten zitten. Dus was hij tevreden met remise.

Zo verloor Aris de Heer al weer van die Zaankanters! Ook nu met minimaal verschil  (1.5-2.5) , maar eigenlijk ook dit keer tamelijk kansloos. Maar ook nu weer, heel leerzaam.

Elite:

2S7A4447WEB  2S7A4447WEB

En de rest? Ik kreeg opdracht van onze  al vroeg lichtelijk verheugde wedstrijdleider een foto van hen te maken.

Hij vond dat ik daar ‘élite’ boven moest zetten.  Hoe zij zonder klok, zonder ranglijst, zonder wedstrijdspanning  gewoon lekker mochten fröbelen op het schaakbord. Terwijl ons viertal zich in de zenuwen zat te werken. Ik vind eigenlijk dat boven die vier vanavond een bordje moest met : ELITE.

 

Highlights:

Thieme Braat- Martin Zwaneveld

4tMartin1 4tMartin1

Wit kan hier het beste 42. b7 spelen!  Waarna 42. …. La7 de Toren verjaagt. Dus 43. Td8  en daarna pion op b7 valt  ( gedwongen, want na 44. Tb6 volgt 45. Td7 en wit staat beter) .  Maar dan  wordt het na 44. Txd6 remise  (gelijk materiaal en ongelijke lopers) .  Maar waarschijnlijk door tijdnood raakt wit nu de logica die hij tot  nog toe onophoudelijk in zijn spel demonstreerde kwijt!  Hij speelt 42. Tb7? Na 42. ….  Kg6! heeft zwart dan toch wel iets. Maar winst zal er nog wel niet inzitten. Doch als wit enige zetten later die pion op b6 gewoon weg geeft, dan wordt het misschien wel toch nog na een zwaar eindspel toch heel misschien toch nog een beetje mogelijk. Maar of wij zoiets kunnen?

Maar echt verloren is wit pas na zijn  slechte 46e (!!)  zet als hij de zwarte toren + zwarte loper toestaat om samen zijn koningsstelling binnen te dringen. Ik heb wel eens geleerd dat ongelijke lopers een enkele keer toch een voordeel kunnen zijn, namelijk als je loper kan deelnemen aan een aanval. Dat is m.i. hier het geval.

Wim van der Noort- Matthijs Groot

Na 1. e4 e5 2. Pf3 Pc6  3. Lc4 Pf6 4. Pg5 !? Hier nog niet echt gevaarlijk!

4tMatthijs1  4tMatthijs1

Hier is maar één zet mogelijk  4. … d5 !  En dat vindt (of weet) Matthijs! Verdienstelijk! Maar na 5. exd5 mag je in geen geval terugslaan met 5. … Pxd5 ? En dat vond (en wist) Matthijs even niet. De beste voortzetting is vreemd genoeg 5. …. Pa5! Al meer dan een eeuw bekend! Wat wit ook speelt, zwart heeft geen problemen meer. Het meest komt voor 6. Lb5+ c6  7.  dxc6 bxc6  en daarna moet de loper terug, en binnenkort wordt ook het paard op g5 met h6 verjaagd. En wellicht ook weer van f3 door e4!  Gebleken is dat zwart voldoende compensatie heeft voor die pion!

Omdat Matthijs wèl slaat met 5. … Pxd5 ? raakt hij in de problemen.  6. Pxf7! (6. d4 wellicht nog iets sterker) Kxf7 7. Df3! +   (wit weet dit kennelijk wel allemaal!)  en dan verzeilt de zwarte koning noodgedwongen midden op het bord 7. … Ke6 (om Pd5 te dekken) . Dit is geen lolletje!

4tMatthijs2  4tMatthijs2

Alleen nog (een beetje) speelbaar als je over ijzeren zenuwen beschikt. En die blijkt Matthijs te bezitten. Hij redt het, speelt heel vernuftig, staat op een gegeven moment (na zet 15) zelfs  zelfs iets beter. Wit dreigt dan toch te weinig compensatie te kunnen handhaven voor zijn paardoffer op zet 6!  Maar bij zet 19. gaat het toch nog voor de onzen mis:

4tMatthijs3  4tMatthijs3

19. …. Pxc3? (zwart moet hier eerst de Loper aan de penning onttrekken met 19. ….  Lc5 schaak! En daarna 20. …  Pxc3 spelen. Dan verliest hij geen stuk. Na 21.  Lxc3 zoekt de  zwarte koning gewoon een vluchtveld.

Nu verliest zwart na 20. Lxc3 wel een stuk omdat de loper op d6 gepend staat. Hierna doet  Matthijs nog zijn best, maar geen echte kans meer. Hij rommelt nog 16 zetten door, en gaat dan mat.

Herman Zwaneveld- Albert Oole     Na zet 19. 

4tHerman1  4tHerman1

Waarom is dit een goede stelling voor wit?  Wit staat een pion voor, en wit bezit het loperpaar . Hij heeft wel een kleine achterstand in ontwikkeling. Dus hij moet nu streven naar rochade en  opspelen van de d-pion om de dameloper aan de gang te krijgen.

4tHerman2 4tHerman2

Na zet 25. Waarom staat wit nog steeds beter, hoewel hij zijn pluspion kwijt is? Omdat wit bijv. de dames kan ruilen en de lopers, en na Kd2 toch weer een pion wint, en zwart bovendien ook nog een geïsoleerde randpion en een dito f-pion  overhoudt.  Het is wel een berucht toreneindspel, dus of eenvoudige schaakkabouters als wij zoiets kunnen winnen?  Maar verliezen, nee!

Maar helaas, nu gaat het mis.  26. Dg6?

4tHerman3  4tHerman3

Zwart mist nu gelukkig een mat in maximaal drie zetten, tenzij hij zijn dame offert, dan duurt het iets langer.  26. … De5+  27. Kf1 De2+  28. Kg1 De1 mat

Zwart ziet het niet en speelt 26. … Tae8+  Er waren nog drie andere, nog sterkere zetten. Dus we kunnen wel vaststellen dat zwart het zichzelf te moeilijk maakt. Neemt niet weg dat hij nog steeds beter staat, en genoeg beter om Herman in de war te krijgen. Die geeft nu spoedig onnodig een stuk weg. Jammer. Bijna net zo goed geschaakt als de vorige ronde. Helaas!

Ab Hauer- Anton Karhof

Ab speelt na 1. e4 c5  2. c4?   Een zet die mij zeer tegen de borst stuit. Euwe leerde ooit dat het veld d4 nu zwakker is dan het veld d5. Ik geloof dat ze daar later wel weer wat van zijn teruggekomen. Maar toch …   En Karhof pakte het degelijk aan, met het fianchetto van de koningsloper.

4tAb1  4tAb1

Zo,  d4 zit er dus voorlopig niet in.

Wie schetst mijn  verbazing toen ik zag dat Carlsen in zijn 3e, beslissende matchpartij tegen Caruana deze week aldus opende: 1. e4 c5 2. Pf3 e6 3. c4. Waarmee maar weer is aangetoond hoeveel onstuitbaar talent erachter het eigenwijze spel van Ab schuilgaat. Alleen Carlsen kon  nog wel  na 3. Pc6 nog gauw 4. d4   spelen. Dat scheelt een stuk!  Maar toch ….

Ab kreeg de hele partij geen kans om er  iets lolligs van te maken, en zijn ‘eindspel’ (zoiets) ziet er niet supervrolijk uit.

4tAb2 4tAb2

Wit heeft twee geïsoleerde pionnen en druk te verduren van beter opgestelde zware stukken. Maar ga er maar aan zitten! Na zes zetten gaf Karhof toe dat het hèm in ieder geval toch niet ging lukken.

4tAb3 4tAb3

Ab was er zichtbaar blij mee. En terecht.

Dat was het dan weer!

 

26-11-2018

Aris de Heer v

 – 

Z.S.C. Saende v

1½ – 2½

1

7826654 

Martin Zwaneveld

 1654

 – 

8308025 

Tieme Braat

 1137

1-0

2

8749169 

Ab Hauer

 

 – 

6160847 

Anton Karhof

 1447

½-½

3

7982645 

Matthijs Groot

 

 – 

8671003 

Wim van der Noort

 1226

0-1

4

8795226 

Herman Zwaneveld

 

 – 

8469758 

Albert Oole

 839

0-1

Eindcorrectie moet nog plaatsvinden.

 

Vuurdoop van ons viertal (2e druk)

"Vuurdoop van een 4-tal: Herman scoort als onze eigen Virgil van Dijk in laatste seconde"    (Jos  Lohmann)

Vuurdoop van ons viertal  20-11-2018,  in Westwoud, doet denken aan het Nederlands voetbalteam tegen Duitsland: Inderdaad 2-2 door in de laatste minuut de achterstand weg te werken.  Op een donkere dinsdagavond zochten vier Aris de Heer schakers hun weg naar het dorpshuis in Westwoud om tegen Revanche/Degoschalm te spelen. Op het eerste bord Gerrit van Dok als ervaren zeevader van de overige drie die voor het eerst in lange tijd een externe wedstrijd meemaakten.

Op bord 2 Peter van Putten; bord 3 Matthijs Groot en bord 4 Herman Zwaneveld

WP_20181120_20_viertal-aanv  

We speelden in een zaaltje van een knus dorpscafé met een ouderwetse kan koffie en emaille borden aan de wand

WP_20181120_20_ook hier koelt

met opwekkende teksten die hulp boden als de spanning te hoog opliep.

WP_20181120_spaartzenuwenWE

Binnenkort komt een uitgebreider wedstrijdverslag, als ik er achter ben hoe  je schaakdiagrammen kunt maken voor in het verslag.
Behandeld worden dan hoe Peter een fraaie stelling opbouwde maar te aardig bleek om een moord te plegen, hoe Gerrit achtereenvolgens zijn ledematen werden afgehakt maar toch bleef doorvechten,

WP_20181120_Gerrit-vechtWEB

hoe Matthijs de stelling van Johan Cruijfff bewees dat je moet schieten om een doelpunt te kunnen maken.

Post Scriptum van Martin:    Vrij solide gespeeld, met name het rekenwerk voor zet xc6 is leuk voor dit niveau. Zwart stond beter maar maakt een dodelijke blunder waar wit goed van profiteert. Gefeliciteerd Matthijs

en hoe Herman uiterlijk onbewogen zijn tegenstander onverzettelijk belaagde en zo intimideerde dat deze de kluts verloor.

WP_20181120_HermanWEB

Post Scriptum van Martin:  Zwart komt onnodig in een betere stelling tot een pion achter. Het gekozen plan met de pionnen storm is wel wat vreemd omdat torens verdubbelen op de d lijn na 17. Lf5 toch beter lijkt.   Echter is het wel effectief.   Maar dit is de eerste keer dat ik mijn vader in het late middenspel een duidelijke koningsaanval goed zie doorzetten die in meerdere varianten winnend is. Chappau!

Herman1

34.Te1 fxe1D+ [34…fxg2+ 35.Kxg2 fxe1D]  35.Kxe1  en wit geeft op.

 

 

 

 

Waagtoren N2 Extern

16 oktober was het weer zo ver. Weer tijd voor een gezellig uitstapje van de kleine Aris de Heer- familie. Dat doen we af en toe om de verbroedering van de clubleden te bevorderen.

Het moest eigenlijk een tegenbezoek aan de Alkmaarse ‘kaasboeren’ worden. In maart dit jaar kwamen de Waagmeesters de Beemster kaasmakers op hun eigen terrein keuren. Maar ja dat was hun 8e (achtste!!) selectie, met al wat bejaarde keurmeesters, en die proef doorstonden we moeiteloos. Maar nu zou het wel veel minder soepel gaan verlopen. Nu speelden zij voor eigen publiek , en hadden ze hun 2e (tweede!) NHSB-selectie  opgeroepen. Dat scheelt nogal wat. Ik denk dat wij Beemsterlingen allemaal bevreesd waren voor een genadeloze  beoordeling van ons produkt en verlies van ons keurmerk.

U als trouwe lezer weet dat ik in mijn verslagen van de externe wedstrijden altijd probeer één thema voor mijn beeldspraak aan te houden. Ik doe dat nu al een jaar of tien, en dat gaat mezelf intussen af en toe een beetje tegenstaan, en bovendien krijg ik met een ernstig tekort aan nog ongebruikte thema’s te kampen. Binnenkort zal ik daar dus wel mee gaan stoppen en me weer als een normale, dus niet geestelijk gestoorde, verslaggever  gaan gedragen.

Nu nog niet.  Want Jos had nog een suggestie. Jos adviseerde voor ons gezellige clubuitstapje  dit keer eens een bezoek aan de Efteling. Dat zou wel een leuke ervaring kunnen worden. Daar ben ik heel heel lang geleden voor het laatst geweest met mijn jonge kinderen. Vandaagdedag zou het niet meer in me opkomen daar in mijn eentje (of tweetje) heen te gaan. Lange rijen wachtenden, gillende kinderen, patatstank, enz. Bah! Maar ach, zo samen, met zijn achten van Aris de Heer! Misschien wel eens gezellig. Misschien dat ook ons geloof in sprookjes, door vele jaren barre werkelijkheid flink gesleten, aldus weer wat gerestaureerd zou kunnen worden.

Nou, dat gebeurde. Maar pas helemaal aan het eind van ons uitstapje.

Enige angstige opwinding ging al door me heen toen we de speelzaal van Het Gulden Vlies betraden. Als bij een kind dat aan de hand van vader Paul het terrein van een sprookjespark betreedt. En de angstigheid werd nog erger toen we er een half uurtje oriënterend hadden rondgekeken. 

Foto's groter of beter? Klik erop!

2S7A4273WEB 2S7A4273WEB

Vader Paul liep met Gerritje al vrij snel het ‘Spookslot’ binnen. Paul zat daar al gauw met een abominabele pionnenstelling die in het eindspel als kansloos moest worden beschouwd.

DiaPaul1 DiaPaul1

en Gerrit met een benauwde stelling tegenover een actieve tegenstander, en dientengevolge met een pion minder.

DiaGerrit1  DiaGerrit1

Hoofdschuddend zag ik aan hoe Jos alweer interesse bleek te hebben voor de attractie ‘Fata Morgana’. In het verslag op de website van de Waagtoren wordt zijn aanpak niet al te vriendelijk gekenschetst  met :  ‘bizar spel’ . Ach wij zijn er intussen aan gewend dat Jos in de opening luchtspiegelingen opzoekt. In ons clubje kan dat misschien nog wel, maar tegen een Willem Meyles!?

2S7A4276WEB  2S7A4276WEB

Ron liep ook al gauw mopperend rond. Was niet echt tevreden over zijn eerste zetten. Ron voelde zich als een volwassene in de ‘Oude Tufferbaan’. Die wist nu al zeker dat zijn klassieke model voorlopig met weinig tempo zou gaan voorttuffen.

En bij Martin zou het misschien nog langzamer gaan. Meer als in het ‘Kinderspoor’ . Daar ontwikkelde zich namelijkeen Gesloten Siciliaan, waar je als zwartspeler ook niet zo vrolijk van wordt omdat dat ook als je het goed aanpakt meestal veel geduld gaat vergen.

Ik vreesde nu al het ergste. Ging dit een voorstelling worden uit het ‘Sprookjesbos’? Van de wolf uit Alkmaar die minstens zeven geitjes ging opeten.  Gelukkig zag ik ook nog wel enkele leuke dingen gebeuren. Bert leek in een Geweigerd Damegambiet met rustig spel een prettige stelling te verwerven. Ik zag eigenlijk wel voor hem een rustige ‘Droomvlucht’ in het verschiet. Met elfjes en vriendelijke trollen aan zijn zijde . Voor deze attractie wordt ter plekke reclame gemaakt met “Je dromen kunnen werkelijkheid worden”.  Ik verwachtte dat dit hier wel zou kunnen gaan gebeuren.

DiaBert1 DiaBert1

Het betrof in dit geval een droom over een zich langzaam af te tekenen koningsaanvalletje. Met twee mooie lopers, meer invloed in het centrum, tegen een zwarte stelling met weliswaar ook het loperpaar, maar één ervan maakte voorlopig een wat zielige opgesloten indruk.

2S7A4280WEB 2S7A4280WEB

Het leukst was al snel wat Bert2 (Kaizer)  ervan maakte. Het begon heel rustig met een Caro Kann. U weet wel die opening waarvan Jan Hein Donner vond dat die wegens lafheid verboden zou moeten worden. Toegegeven,  Bouma deed daar wat aan door niet uit de allerbekendste varianten te kiezen, en wel wat actie te zoeken middels zijn Dame naar a5. En toen nam Bert2 doodgemoedereerd een ticket voor de ‘Python’. Totaal geen last van hoogtevrees, niet benauwd voor dubbele loopings. En het werd voor uw toeschouwer, die zelf niet durfde, leuk om te zien.  Zelfs op vaste bodem voelde die af en toe zijn maag draaien, maar kon niet nalaten naar dit gebeuren te blijven kijken omdat het verschrikkelijk spannend werd. Ging onze Krooninvaller het hier even helemaal maken?

DiaBert2-1  DiaBert2-1

Ook leuk was om te zien hoe het Frank verging. Die ging eindelijk weer eens voor de Grand Prix in zijn Siciliaan.  Als de tegenstander op de hoogte is, wordt het meestal niet zo eng als het er voor beginners even uitziet. En deze tegenstander was wel op de hoogte. Maar nam toch  ineens een enorm risico bij zet 9.

DiaFrank1 DiaFrank1

9. …. Dxf4? 10. Pfg5 ! Natuurlijk! Heeft wit niet verder gekeken dan zijn neus lang is? Sprookje van Pinokkio10. …. De5 11. Pxf7!

Frank was niet te beroerd om de invitatie voor een tochtje in één van de vele griezelige achtbanen te accepteren. Hij koos voor ‘Joris en de Draak’. In de rol van Joris dus. Het werd een tocht met langzaam peilloos omhoog met aldaar schitterend uitzicht, en dan weer oerend hard omlaag de diepte in, met veel verbijsterend bochtenwerk. 

Toen Jos na een zet of vijftien het Fata Morgana verliet en bij me kwam informeren wat ik van de stand vond en ik zei dat ik dacht dat hij gewonnen stond, bleek ik hem verkeerd begrepen te hebben. Hij wilde de stand van ons hele team weten. O jee, dacht ik, die is van plan weer zijn hobby te gaan botvieren. De voor mij onbegrijpelijke hobby om in betere stelling remise aan te bieden.  Ik zei dat over de vooruitzichten voor ons team nog niets te zeggen was, maar dat ik niet erg optimistisch was. Het hielp niet. Hij bood toch remise aan. Gelukkig liet Willem Meyles zien wat ik een flink aantal jaren geleden ook al met hem beleefd had.  Dat is een vechter! Die heeft daar dan helemaal geen zin in. Tegen mij nam hij het destijds aan het eind van de avond aan na heel lang nadenken, omdat het echt niet anders kon, maar tegen Jos wees hij het af. Twee keer zelfs. Wat ik ook absoluut niet begreep. Maar achteraf gezien:  voor ons gelukkig maar!

Het werd voor mij daarna een lange avond met bijna overal lang wachten. Niet erg om in de rij voor de attractie te staan als je weet dat het daarna erg leuk wordt. Maar dat wist ik nu nog helemaal niet.

Bert dook het eerste op uit zijn attractie. Voor Bert was namelijk de Droomvlucht niet helemaal gelukt. Zijn aanvalsdroom ging geen werkelijkheid worden. Halverwege had hij dat wel door, stapte uit,  en zocht voortijdig de uitgang.

(Ron:  Bert speelde goed, maar accepteerde remise in een betere stand, ook gezien het verloop op de andere borden. Hij had toen al gezien dat ik moest winnen (wat een vertrouwen, maar waar is zijn killersmentaliteit?))

 DiaBert2   DiaBert2

Hoezo ‘verloop op de andere borden’? Die borden boden toen nog niet een erg vreugdevolle aanblik. De meesten van ons trokken nog sippe gezichten naar me als ik langs kwam. Het leken net kinderen die van al dat sprookjesspektakel helemaal niet blij werden, maar vooral een beetje bang.

Behalve het bordje van Jos. Die was er noodgedwongen dan maar eens echt goed voor gaan zitten (dan maar geen remise,moet je het zelf maar weten) , en speelde verder een heel konsekwent sterk partijtje. Willem verzon veel, bleef inderdaad inventief en steeds een beetje gevaarlijk, maar Jos wist intussen eindelijk zeker dat hij nu op weg was naar een echte oase en niet naar een luchtspiegeling.

DiaJos1  DiaJos1

Na 17 a3? volgde gewoon Lxg2 Zwart staat op winst!

Ron: ‘Jos vond ik een zeer fraaie partij spelen (11. …Lc5!!!! Briljante vondst) maar hij moet in betere stelling en zeker met pion meer geen remise aanbieden.’   

Zo, nu hoor je het eens van een ander!

En Paul bleek verrassend bestand tegen de griezeligheden van het Spookslot. Aan het eind van de rit bleek zijn goed spelende tegenstander er wel ineens zo bibberig van te zijn geworden dat hij de niet al te lastige goede zetten van een echt gewonnen eindspel niet kon vinden. Verbazingwekkende winst van Paul.  Moeten we nu concluderen: ‘onverdiend’? Misschien. Maar zo kalm blijven in zo’n stelling tegen een sterkere tegenstander, dat is toch ook een verdienste. Helaas schrijft Paul altijd al onleesbaar, en aan het eind helaas zijn tegenstander in tijdnood ook, en ik kreeg dus het laatste deel van hun partij niet meer op mijn computer. Geen diagrammen dus mogelijk. Jammer, want Paul’s serieuze behandeling was mooi geweest om aan de wat minder studieuze schakers van ons clubje wat valkuilen en mogelijkheden van een pionneneindspel te laten zien. En dan zou hij niet meer hoeven te mopperen dat zijn briljante spel op de site altijd wordt overgeslagen.

Daarna begon weer een periode van lang nerveus wachten. Het zou toch niet gebeuren dat wij deze avond tot een goed of redelijk einde zouden gaan brengen. Frank leek totaal gewonnen te staan.  

DiaFrank2 DiaFrank2

18 Dxg4?  Ja die witte dame zou  wel handig geweest zijn om het klusje af te maken. Frank zal wel dames ruilen omdat hij door de complexititeit van de stelling veel tijd is kwijt geraakt en het nu wat overzichtelijker wil laten worden, maar raakt zo toch veel voordeel kwijt.  (18.Df1!+– zou ijzersterk geweest zijn!   bijv.  Le5 19.Pxe5 Pxe5 20.Lf4!  Kxd6 21.d4!)

Frank: “Spannend, maar vol fouten. Had het mezelf veel makkelijker kunnen en moeten maken.” 

 2S7A4283WEB 2S7A4283WEB

Want ineens kantelde het beeld daar. 

DiaFrank3  DiaFrank3

26. … Te2!!  27. Kg1 Txb2

Ik keek ernaar, en dacht  : ‘Zie je wel, dit is het begin van het einde’.  Want niet alleen bij Frank, maar ook bij Bert2 was het beeld aan het kantelen.  Dit wordt het eind van het sprookje, dacht ik. ‘Licht uit. En lekker slapen!’

Als naar het zich nu liet aanzien Frank, Gerrit en Bert2 gingen verliezen en Martin naar het zich liet aanzien remise maakte en Ron misschien toch niet kan winnen in die taaie stelling tegen die taaie tegenstander  wordt dit sprookje geen waarheid. Dan verliezen we ook de 2e ronde van NHSB 2B.   Nu ja, geen schande, deze jongens zijn gewoon te sterk voor ons. Gemiddeld kleine 100 punten Elo sterker Ja, jammer dan. Volgende keer beter.

En dan, heel laat op de avond gebeuren er ineens toch wonderen.

Gerrit staat al heel lang zeer verloren, maar blijkt in de tijdnoodfase veel beter te kunnen vluggeren. Net als Paul blijkt hij beter tegen de griezeligheden van het Spookslot opgewassen. Ik sta er stomverbaasd naar te kijken.  Ik zie ineens weer andere onvermoede kwaliteiten van ons Gerritje. Zo snel en waakzaam als hij – wel met wat bereidwillige medewerking van zijn tegenstander- het beroerde eindspel omtovert in een winststelling, en daarna de wanhopige slimmigheidjes van zijn tegenstander doorziet en neutraliseert. En dan wint! Ongelofelijk. Ook hier:  Onverdiend? Misschien.  Maar toch. Wat een doorzettingsvermogen!

Bij Frank gebeuren dan ineens ook heel vreemde dingen. Die was in zijn achtbaan na een schitterend hoog uitzicht op winst, aan een razendsnelle val begonnen. De  tegenstander wurmde zich dus knap – met wat sportieve medewerking van Frank- uit zijn inmiddels al een halve avond lang heel machteloze en kansloze situatie. En daarna zit het voor Frank ineens allemaal tegen. Dat heb je vaak als je aanval vast loopt. Dan staan je stukken ineens minder goed. En wit staat  dus rond  zet 30 zelfs ineens verloren. Ook nog in forse tijdnood, zijn tegenstander niet echt.  Ik wilde er niet eens verder naar kijken. Ik kon het niet meer aanzien.  Wat een tragedie. Zag dus niet hoe de Waagtorense keurmeester op zijn beurt zijn winst vergooide en Frank aan zijn laatste scherpe bocht begon. Om tenslotte met hartkloppingen, duizelig, maar heel tevreden bij het eindstation te arriveren. Joris had nota bene toch de Draak verslagen.

DiaFrank4 DiaFrank4

Bewonder het wonder. Zwart staat  2 pionnen voor, er staan ongelijke lopers op het bord. En toch wint wit!   34. Lg5+ !  Ke8  35. d7+ zwart geeft op.

Dat het bij Bert2 nu toch nog minder plezierig uitpakt is voor de eindstand niet belangrijk meer.  Beetje onredelijk wat Bert overkomt. Wat viel hij prachtig aan. Wat was hij wakker gebleven de hele avond! Toegegeven : zijn tegenstander stond lang beroerd maar was absoluut niet van zins om het Bert2 gemakkelijk te maken en verzon steeds weer nieuwe gevaarlijke listen en noodsprongen. Maar Bert2 zag heel lang aldoor alles, en bleef maar geduldig en vernuftig duwen en loeren in de richting van de weinig comfortabel opgestelde zwarte koning. En staat tenslotte echt op winst. Bij zet 34.

DiaBert2-2  DiaBert2-2

Met bijv. 34. c6 ! 

Maar dat doet hij niet. Hij offert hij ten onrechte een stuk (of gewoon blundertje?),  34. Lxh6?? , en dan is zwart ineens  uit de problemen.  Die creëert dan ineens wat mogelijkheden voor zichzelf, en dan is helaas onze held (hij gaf lang de anderen het goede voorbeeld) te vermoeid van een hele avond loopings en kurkentrekkers in de Python , of te teleurgesteld,  om steeds de goede antwoorden te vinden waarmee in ieder geval toch nog een verdiende remise mogelijk was geweest. Ja, dan verliest zelfs de Kaizer zijn recht.  Hij staat na een ernstige fout bij zet 41. ineens op verlies. Het lukt hem niet meer om aan die situatie iets te veranderen. Jammer. Maar we kunnen niet op alle borden mazzel of rechtvaardigheid ondervinden.

Bij Martin zit er al de hele avond voor beide partijen weinig schot in. Want ze spelen beiden langzaam en voorzichtig. Alleen hun klok maakt enorme vorderingen. Mede daarom, denk ik,  besluiten ze bij zet 21. tot remise. Eigenlijk net op het moment dat Martin wat voordeel heeft gekregen. Hij zou nu eindelijk nog uit het Kinderspoor kunnen stappen en in de tijdnood de wildwaterbaan Piranja kunnen proberen.

DiaMartin2  DiaMartin2

21. … dxc3! 22. Lf3  Lc5+ 23. Kh2 b5  24. axb5 axb5  25. Pe5 cxb2! 26. Tb1  Lb4!

Maar voor onze miraculeuze eindstand maakt het niks meer uit, en de klokken dreigen, en het is tegen twaalven. Het wordt hoog tijd voor Doornroosje. Vinden ze allebei.

En Ron wint tenslotte. Wat heeft die een sterke partij gespeeld vanavond. Hij is zelf maar ten dele tevreden. Maar dat zijn we van hem gewend. Anderen en ik zijn imiddels van mening dat zijn aandeel eigenlijk de enige echte evenwichtige schaakpartij van ons team was vanavond, en een van de zeer weinige echt verdiende overwinningen.

DiaRon1  DiaRon1

Ron:    “Even later Lxe4 verdient een uitroepteken, zijn enige sterke stuk moet weg, waarna mijn paard op e5 onaantastbaar is geworden. “

 20.Lxe4! dxe4 21.exf4 Txf4 22.0–0 Dd8 23.Dc1 Tf8 24.De3 Dd5 25.Ta1!

“Vervolgens is Ta1 weer erg sterk (niet Te1 om een pionnetje te winnen, terwijl je een heel sterke aanval kunt gaan opzetten en hij een kreupele loper blijft houden, daar heb ik ook 20 minuten over nagedacht).”

De eind-situatie :

DiaRon2  DiaRon2

Ron: ‘Ik bleef noteren met minder dan 5 minuten omdat mijn tegenstander nog maar 20 seconden had en ik het beslist moest gaan winnen (alleen even zeker checken dat hij geen eeuwig schaak had).’

38. …  Dd6+ 39. Kh1 Da3 40. c8D en tja hier kan zwart dus wel stoppen. Ron kan heel erg tevreden zijn.

Nawoord:

Ik las het verslag van zijn tegenstander op de site van de Waagtoren. Daarin vielen me een paar dingen op, en dat kan ik niet voor me houden. Wellicht gaat mijn loslippigheid me weer problemen opleveren. Maar ja, dat moet dan maar.

Ik probeer altijd in mijn verslagen te voorkomen dat de prestatie van tegen ons winnende tegenstanders wordt gekleineerd.  Natuurlijk hadden wij in deze wedstrijd heel veel geluk. Maar het valt op dat er in hun verslag werkelijk niet één prijzende opmerking richting het kleine dappere clubje Aris de Heer voorkomt. Integendeel de winst van de tegenstander van de verslagschrijver zelf werd volgens hem ontsierd door ‘psychologische oorlogvoering(?) ’   Nee, ik ken Ron inmiddels beter. Zijn gewoonte is af en toe iets aardigs te zeggen tegen zijn tegenstander. Dat is hoogstens zijn manier om de spanning die hij zelf erg voelt wat te neutraliseren.  Niet onsympathiek , vind ik. Minder sympathiek vind ik het om je eigen nederlaag alleen te verklaren door je eigen slecht spel en met geen woord te spreken over de kwaliteit van de zetten van je tegenstander. En ook daarnaast ook nog even als kleine verontschuldiging voor je nederlaag aan te voeren dat er in je tijdnood een storende flits was van een kamera.  (Sorry, sorry. Ging per ongeluk. Ik schrok me ook dood. Sorry. Maar die kamera is er wel voor een goed doel. Een aardig verslag mogelijk te maken. Heel vervelend, maar ja, gelukkig zitten we hier niet in de zaal met grootmeesters en broodschakers. Allemaal gewoon bevlogen liefhebbers.)  En daarnaast klagen over een onreglementair op het bord zetten van een dame na promotie door een ander dan de schaker zelf. Hoe lollig is het schaken dan nog als we zo het reglement nodig hebben om zulke kleinigheden aan te kaarten. Want misschien had hij er even bij kunnen vermelden dat hij op het moment dat die ongelukjes gebeurden al totaal verloren stond. En dat daarnaast ook nog zijn eigen tijdnood desastreus was. En Ron nog tijd genoeg had. Genoeg om nog zelf tien dames neer te zetten en om als dat dan nodig zou zijn geweest zelfs op tijd nog te winnen. Wat niet hoefde, want zijn winst was toch al, met een dame meer (!), onontkoombaar. Dat zagen zelfs alle simpele liefhebbers die er omheen stonden.

Het onaardigst vind ik tegen de achtergrond van bovengenoemd gebrek aan zelfs maar een greintje uitgesproken respect voor de prestatie van de tegenstanders een met instemming geciteerde mededeling  “Op dit niveau maak je dit soort ongein mee!” Dankuwelalstublieft! Dat kan er dan ook nog wel bij. Dus Aris de Heer speelde tegen een team van een veel hoger niveau dan zijn armzalige eigen niveau. Gezien het sportieve gehalte van dit verslag op de Waagtoren-site hoop ik maar dat wij nog heel lang ver onder dat  prachtige hoge Waagtoren N2- niveau mogen blijven zitten, op ons eigen simpele niveautje  .

Tot slot:

Het was een latertje geworden. Maar boeiend. We bleven rondhangen tot tegen de sluitingstijd van het park. Zelfs Jos bleef tot eind! Het was de moeite waard geweest. Klein duimpje was de reus te slim af.  Wij kunnen nu zomaar weer in sprookjes geloven.

De uitslag laat inderdaad een zwaar geflatteerde overwinning van AdH zien. Ik vind dat onze tegenstanders vaak eigenlijk sterker waren dan wij. Hoe kan zoiets? Misschien werden we inderdaad onderschat . Maar, zoals Paul het uitdrukte,  verschillende spelers van ons team hadden vanavond een ‘engeltje op hun schouder’ zitten. Wel leuk voor een keertje. In het verleden waren dat wel veel vaker boosaardige duiveltjes.

En op een enkeling na waren onze tegenstanders heel aardige mensen. Dat weet ik o.a. omdat velen (uiteraard) teleurgesteld, maar desondanks zeer vriendelijk en bereidwillig hun notatieformulieren aan me afstonden om me in de gelegenheid te stellen dit verslag te schrijven. Dank u daarvoor zeer hartelijk beleefd! 

Op naar onze volgende ronde. Weer naar een sprookjespark?

eindcorrectie moet nog plaatsvinden.

16-10- 2018

De Waagtoren N2

 – 

Aris de Heer N1

2 – 6

1

7758014 

Alex Albrecht

 1870

 – 

8529532 

Ron de Vink

 1890

0-1

2

7529522 

Willem Meyles

 1879

 – 

7366095 

Jos Lohmann

 1849

0-1

3

7504310 

Leonard Haakman

 1833

 – 

7185981 

Bert Kuijer

 1816

½-½

4

7824674 

Guido Florijn

 1851

 – 

6808131 

Paul Verkooijen

 1768

0-1

5

7649213 

Dick Bouma

 1739

 – 

7316276 

Bert Kaizer

 1662

1-0

6

7468362 

Paul Toepoel

 1819

 – 

7826654 

Martin Zwaneveld

 1654

½-½

7

7809285 

Albert van der Meiden

 1790

 – 

7803114 

Frank de Geus

 1677

0-1

8

7210137 

Arjen Dibbets

 1735

 – 

7268195 

Gerrit van Dok

 1588

0-1

 

 1814

 

 1738