Categorie archief: Externe competitie

Smakelijk nagerechtje

Vorig seizoen kregen Paul en zijn zes dwergen een heel bittere hap te verwerken in het hol van tovenaar Purmarijn.  

Ten gevolge van de toen daaruit voortvloeiende  voedselvergiftiging  (verslag 2 april 2017) plus een eerdere erg onsmakelijke beslissing van de NHSB,   degradeerden  we naar klasse 3d, waar we niet thuis horen. Dat demonstreerden we dit seizoen  door in hetzelfde viersterren- etablissement  rauw Purmerend-5  te verslinden (verslag 13 nov. 2017). En nu stond Purmerend 7 (z e v e n, seven, sept, sieben , seitsemän ! ) op het menu. Onze chef de réception aldaar, Cees Kerkdijk,  ontving ons met ‘Tegen ons vijfde was het 6-0, het zal jullie niet meevallen dat tegen ons zevende te overtreffen.”   Een mathematisch onweerlegbare constatering, zoals je van een sterke schaker als CK kan verwachten.

Verrassend was dat de helft van dat team uit jeugdspelers bleek te bestaan. Maar met dat kalfsvlees moet je vandaag de dag erg voorzichtig zijn.  Je kunt je daarin gemakkelijk verslikken en dat kan dan wel heel zwaar op de maag gaan liggen. Zeker als het door onze eigen vroegere chef-koks  (Kees Pruis en Pieter Homan) werd klaargestoofd.

Maar onze eigen ervaren gasten aan tafel weten dat ook.  Bert en Paul waren voorzichtig , en aten met kleine hapjes.

Foto’s groter of beter: klik erop!

2S7A2812WEB  2S7A812WEB

Ron wat minder, maar die was wel heel alert! Hij had gelijk een zeer kruidig gerecht op tafel.

2S7A2810WEBG   2S7A810WEB

Er werden door hem twee pionnetjes als amuse geoffreerd, en als extra hapje daarbij zijn koning in schijnbaar minder veilige toestand aangeboden. Alles met de bedoeling om er een korte maar voedzame maaltijd van te maken.

Anders dan bij ons vorige geknoei tegen de  Koedijkers was al gauw duidelijk dat ons totale gezelschap wat beter stond.

2S7A2813WEB  2S7A813WEB

Want ook Gerrit’s  bord zag er voedzaam uit, dat van Frank idem, en Martin’s maaltijd leek al bijna geheel verorberd.

Mijn enige zorg was dat ze misschien wat te vroeg schrokkerig zouden worden. Zeker omdat weldra op verschillende plaatsen de gerechten met wat lichte alcohol werden besproeid. Waarschijnlijk omdat men zich weinig zorgen maakte over de afloop en dacht dat het dus vanavond  wel zou moeten kunnen.

Maar bij de meesten viel gelukkig de onmatigheid toch best wel mee, behalve … ja hoor …. alweer ….. nota bene …. niet te geloven!  Kon ik na een half uur tegen pa Herman fluisteren: “Je zoon staat gewonnen” , na ruim een uur kon ik hem meedelen: “Je zoon Martin staat verloren, die heeft het verknald !” Die gaf een pion weg met direct heel bittere konsekwenties en heel zure nasmaak.

Frank’s stelling daarentegen begon gaandeweg steeds prettiger te geuren. En er was de hele avond werkelijk geen enkel onvolkomendheidje in te proeven. Het werd een eenvoudige doch heel voedzame maaltijd. En al vrij vroeg was dus zijn bord leeg.

Bij Gerrit had de Purmerender een stuk kunnen winnen bij zet 15, maar die zag dat gelukkig niet. (Zie diagram verderop) Daarna bleef het ongeveer gelijk tot zet 25, toen wit te kwistig met zout strooide waarna het juist voor zwart duidelijk echt veel lekkerder werd, en daarna raakte wit steeds meer de smaak kwijt, en won zwart bekwaam met hulp  van zijn opstomende vrijpionnen.

Toen daarna toch al vrij snel voor Ron’s jonge tegenstander het gerecht veel te scherp bleek te zijn en die zelfs aan een nagerecht niet meer toekwam, kon ons avondje uit niet meer stuk. Martin ging natuurlijk verliezen, maar minstens een halfje bij Bert en Paul ging zeker  lukken, en dan was in ieder geval de winst veilig.

Maar het werden uiteindelijk toch vier sterren, want het dessert bleek werkelijk top.

Bert bereidde uiterst geconcentreerd zijn bekende Siciliaanse schotel met e6, stond met al zijn ervaring na zet 17 al wat beter, en na foutjes van wit op de 23e en de 24e echt goed.  En na een heel smakelijke voortzetting  van de chef  – in aanvallende stijl- ging Sandro pardoes mat op de 29e.  Maar die hoefde zich niet te schamen. Ons was wel duidelijk: onder die welige krullenbol zit veel schaaktalent verborgen. Alleen nog wat te weinig ervaring. Sandro Gaeta , onthoud die naam!

 

2S7A2815WEB    2S7A815WEB

Bij Martin’s tafel ontstond rond 22.00 uur commotie. Het bordje van zijn tegenstander zag er uit alsof Michelin er met vijf sterren al heel spoedig de hoogste prijs voor kon gaan publiceren , maar door te veel  enthousiasme gooide Melchers er eerst een glas water overheen en stootte het daarna van de tafel en viel alles in stukken op de vloer. Echt doodzonde!

Zie diagram verderop.

2S7A2820WEB  2S7A820WEB

Paul was vanavond een geval apart! 

De bekende auteur van onze eigen kookrubriek, Dr. Komodo,  schreef in zijn recensie: “Nergens kon het beter! Werkelijk alles wat deze superkok in zijn gerecht verwerkte was precies op smaak, in de juiste verhouding, en ook nog met gevoel voor kleur en compositie op het bord gedrapeerd.”  Paul koos de traditionele  Schotse  schotel. Paul zelf schrijft bewonderend  n.a.v. zet 6 (inderdaad de enige goede , en je moet het wel weten, zie diagram verderop) “een jongen van 11 jaar en net 2 jaar lid van een schaakclub kent de Schotse opening” .

Paul schrijft ook:  “Het ging weer stug, maar uiteindelijk uitgeschoven.” Dat het stug ging, was vooral de verdienste van zijn jeugdige tafelgenoot, die na een iets te gepeperde voortzetting rond zet 11 (hij offreerde een kwaliteit, met net niet voldoende compensatie), de hele avond actief en precies bleef verdedigen. En het woord uitgeschoven, vind ik niet positief genoeg voor zo’n perfekt avondvullend diner. Paul was inderdaad als laatste klaar, en het had gemakkelijk nachtwerk kunnen worden ( een eindspel met gelijk aantal pionnen en 2 lichte stukken tegen Toren) als niet bij zet 48 (!)  de  vermoeidheid bij Dennis Jansma had toegeslagen. (Logisch, normaal slaapt die op het dit tijdstip al een paar uur)  Dennis Jansma, onthoud die naam!

  2S7A2816WEB2   2S7A816WEB2 

Hieronder de highlights, aangevuld met dit keer zeer gewaardeerde uitgebreide degelijke opmerkingen van Ron de Vink, zonder mijn thematische voor degelijke schakers natuurlijk ergerlijke culinaire flauwekul.

Ron:  “Ik mocht dus tegen een 12 jarig jeugdtalent en ook Paul keek tegen een talentvolle jonge speler aan. Ze worden getraind door Pieter Hopman! Vladimir had nog recent in het 3e ingevallen en gewonnen. Pieter gaf al aan dat ze over inzicht beschikten en was op zich heel tevreden dat zijn pupil ook keek naar verdediging, tijd nam om na te denken en 14…., f5 speelde.

Prmrnd7Ron1   Prmrnd7Ron1

Hij had gehoopt dat zwart dan nog voldoende tegenspel zou krijgen, maar ik sta daar al gewonnen. Bert weet als geen ander dat tijdig ontwikkelen heel erg van belang is en dat bleef hier het probleem van de zwarte stelling. Daar kan Martin nog een voorbeeld aan nemen, die straal gewonnen stond, maar verrast werd door Pxd5! Daarna wist hij zich wonderwel nog eruit te redden. Gerrit won fraai, maar zou wel ergens verloren hebben gestaan. Ook Paul en Frank speelden gewoon goed en Bert was weer solide bezig, zijn tegenstander blunderde weliswaar, maar toen stond Bert al goed.

Zoals ik jou al eerder liet weten, als ik probeer BDG op het bord te krijgen, krijg ik Franse varianten. Na 3…., Lb4 wist ik het al niet meer hoor, te lang geleden voor mij. 4. e5 schijnt het beste te zijn, maar van dat soort stellingen houd ik niet, de witte pionnenstructuur kan vervolgens heel gemakkelijk aangetast worden. Dus maar 4. Lg5. Zwart staat na 4…, h6 natuurlijk gelijk.

Prmrnd7Ron2  Prmrnd7Ron2

Vervolgens was objectief 6. Pge2 natuurlijk wat beter, maar ik begrijp nog wel zoveel van deze stelling dat hij na 6. a3 moet slaan op c3 omdat ik anders wel duidelijk beter sta en mijn andere paard naar veel betere velden kan gaan. Het grappige is dat ik de manoeuvre met 8…, Dg6 wel verwachtte. Volgens  mijn Houdini staat zwart nu zelfs iets beter, maar de computer heeft moeite met diepe varianten en gevoelsmatig wist ik al wel dat pion g2 gaan geven mij sterke aanvalskansen zou bieden.

Prmrnd7Ron3   Prmrnd7Ron3

Dit zijn dus echt stellingen waar ik in mijn element ben! Na mijn 9. e5 wordt 9…, b6 door het programma nog steeds als goed voor zwart aangegeven en ziet deze niet direct 10. Ld3! Het vervolg ligt voor de hand. Na 13. Le4 blijkt het logisch overkomende 13…, Pc6 dus niet goed (er moet 13…., c6 worden gespeeld, het staat dan “gelijk”). De reden is dat in diverse varianten de loper dan op c6 kan slaan, gevolgd door Pe5 en dat paard is en blijft dan beresterk en onaantastbaar.

Prmrnd7Ron4  Prmrnd7Ron4

Na 16. 0-0-0 had ik al gezien dat hij geen tijd had voor 16…,a5 en 17…., La6, de dreiging van Tdg1 is al dodelijk. Dat was ik dus ook na 16…, d5 al van plan. Ook dan is het winnend! Mijn jeugdige tegenstander vond in de na-analyse zelf diverse prachtige varianten. Ik was niet bang voor 16…., Da5 (waar hij overigens listig remise aanbod) omdat ik al gezien had dat mijn koning op d2 veilig stond.

Prmrnd7Ron5    Prmrnd7Ron5

17. Tdg1 !  Dxa3+   18. Kd2  Tf7  (alles is onvoldoende)

Prmrnd7Ron7   Prmrnd7Ron7

19. De3! is overigens ook een heel leuk zetje, wat offers op g7 mogelijk maakt. Natuurlijk won later Txf7 ook, maar na 21. Dxh6 gaat hij m.i. altijd geforceerd mat.

Prmrnd7Ron8   Prmrnd7Ron8

Waar ik wel een beetje moeite mee had, is dat mijn jonge tegenstander steeds sipper ging kijken, vooral na het voor hem onverwachte 20. Txg7! Hij heeft daar nog heel lang nagedacht, maar zag dat het hopeloos was. Maar hij komt er wel. Over 3 jaar red ik het mogelijk al niet meer tegen hem. Hij heeft gewoon verloren door nog wat gebrek aan ervaring.”

Andere highlights:

Sandro- Bert

Na 27. …. Da7!! 

Prmrnd7Bert1  Prmrnd7Bert1

28 Te3  Dd4 !! 29. Te4?  Dxf2 mat

Melchers- Zwaneveld

Na een niet al te agressieve, maar toch wel redelijke behandeling van Martin’s Budapester Gambiet begaat wit een ernstige onnauwkeurigheid, gevolgd door nog eentje,  en dan staat Martin ineens vrijwel op winst:

Na 11. Le2-f3 ???

Prmrnd7Martin1   Prmrnd7Martin1

11. …  Pd3+  12. Ke2? ( 12. Dxd3! Dxd3 13. Le4! met slechts iets beter spel voor zwart) Pxb2 13. Dd2 (Db1!?) Pxc4  14. bxc4 Lxc4+  

Prmrnd7Martin2   Prmrnd7Martin2

Zwart staat op winst. Wit is zijn rochade kwijt en staat twee pionnen achter. Zwart moet even snel zijn ontwikkeling voltooien en kan dan gaan aanvallen.

Aldus, na zet 19:

Prmrnd7Martin3   Prmrnd7Martin3

Alles is hier goed. Lange rochade, of b6, of Lc5, of Ld6, of Tb8. Enz.  Maar niet :  19. … b5 ??.

Ik stond ernaast, en meteen liepen de koude rillingen me over de rug, dat moet een blunder zijn. Gooit hier Martin zijn voordeel weg?  Ik zag direct 20. Pxb5! Maar wit speelde 20. Pxd5 Dat leek me ook niet misselijk. Ik gaf geen stuiver meer voor zwart. Die gaat ernstige gevolgen ervaren van het feit dat hij nog niet gerocheerd heeft.

Maar thuis, met Komodo blijkt het toch nog mee te vallen. (Inderdaad was Pxb5 beter geweest dan Pxd5, maar ook dan moet zwart toch nog iets beter staan) Als zwart heel erg nauwkeurig speelt houdt hij toch wat voordeel.  Maar dat doet zwart niet echt.  20. … Dd6? Had ik met angst in het hart zelf ook maar gespeeld. Maar Komodo geeft 20.  ….  0-0-0 !! 21 Pxf6 Txd3 22. Pe4 Ta3 met veel beter spel voor Zwart. 21. De4+ en wit staat nu op winst

Prmrnd7Martin4   Prmrnd7Martin4

21. .. Kd8 en nu wint 22. Td1 ! De penning van de zwarte dame kan niet zonder kleerscheuren worden opgeruimd.  Bijv.  22. … Kc8  23. Pb6+ !    of  22. …. Dc5 23. Pb6  Ld6  24. Pxa8  of 22….  cxd5 23. Txd5  of 22. … f5 gewoon 23. Dxf5

Maar nu is het de beurt aan wit om de winst  te vergokken: Na  22. Pb6 ???  axb6 is de stelling weer vrijwel gelijk.  Maar na nog een onnauwkeurigheid van zwart (23. Txa2) krijgt wit toch weer wat winstkansen

Prmrnd7Martin5   Prmrnd7Martin4

En nu pakte wit zijn dame vast ondanks het feit dat zwart ‘schaak’ gezegd had. Dan moet hij volgens de spelregels met de dame spelen, en resteert slechts Dc3 om het schaak op te heffen. Wit gaf op. Zonder die misgreep had hij met 26. Kd1 of 26. Kf1 met heel veel moeite wellicht toch nog kunnen winnen!

Paul – Dennis Jansma

De stelling waarin Dennis demonstreert dat hij het Schots best wel kent en waarmee hij Paul tot uitingen van respect inspireert:

Prmrnd7Paul1   Prmrnd7Paul1

5. e5 d5 !!  de beste!  6. Lb5 Pe4!

De stelling waarin Dennis even te hard van stapel liep:

Prmrnd7Paul2   Prmrnd7Paul2

Computer en Powerbook (dus dit is nog steeds ‘theorie’!) geven hier …. Pxd2 Maar Dennis speelt Pxf2 en heeft gezien dat hij voor de kwaliteit 2 pionnen krijgt. Maar uit de boekjes van Euwe leerde ik 60 jaar geleden dat het niet slim is om twee ontwikkelde, actieve lichte stukken te ruilen voor een toren die nog niet veel kan doen. En zelfs met 2 pionnen heeft zwart niet voldoende compensatie. Dat toont Paul ragfijn aan. Met veel geduld en precizie wint hij die pionnen terug. Maar zwart doet zijn best en maakt geen echte fouten, en denkt wrsch. :  “Win zo’n gewonnen eindspel maar eens even!”

Tot  (na zet 47):

Prmrnd7Paul3   Prmrnd7Paul3.

47 …..  Kg5 ???   Le7 zwart geeft op.

v. Roekel-v. Dok

Gerrit had de Engelse opzet van zijn tegenstander redelijk behandeld, maar kwam onnodig toch een heel klein beetje minder te staan en verzon toen een misser :

Prmrnd7Gerrit1   Prmrnd7Gerrit1

18. …. Db6 ?? Vreemd dat zwart denkt daar de tijd voor te hebben. Dat is niet zo.  Zowel met 19. c5!  als met 19. fxe5 (toch!) is het al zowat bekeken.  Doch nu volgt 19. Lf2 ??  Vreemd dat wit denkt daar de tijd voor te hebben. Dat is niet zo.  19. ….. Pd7 ( ‘Ja als je hem dan toch niet pakt, haal ik hem alsnog maar weg’)

Hierna gaat het lang gelijk op. Tot zwart een klein plusje verwerft.

Prmrnd7Gerrit2   Prmrnd7Gerrit2

25. … bxc4! 26. Dxc4 ? (bxc4!?)  27. Dc6! Valt het paard op e4 voor de tweede keer aan 27 … Pxf6 maar dat roept weer andere problemen in het leven: een zwak veld op e4 en een zwakke achtergebleven pion op e3, en een sterke e-lijn voor de zwarte toren. Daarvan profiteert Gerrit knap. Het resulteert uiteindelijk in heel sterke vrijpionnen. Zijn stelling wordt elke zet nog wat beter. Het resulteert in een simpele, doch elegante slotcombinatie:

Prmrnd7Gerrit3   Prmrnd7Gerrit3

35. …. d3! 36. Ld2? Te2  37. Te1  Txe1+ en daarna gaat  de vrijpion zijn destructieve bedoelingen voltooien! Wit geeft op.

Frank – Kniestedt

Door degelijk, rustig spel bereikt Frank stukje bij beetje fors voordeel. Twee pionnen meer in een eindspel. Maar wel met ongelijke lopers. Daarom gooit Frank het maar over een andere boeg:

Prmrnd7Frank1   Prmrnd7Frank1

Het moet al een paar zetten eerder bedacht en voorbereid zijn: Na 29. Ta8!  Txh4  (er is al niks beters meer) 30. Lg8+ Kh8 32. Lf7+ !  en zwart gaat mat na …. Kh7 33. Lg6

Ik heb nu toch een licht vermoeden dat AdH eind van het seizoen weer terrugkeert naar waar het thuishoort.  Het mooiste moment dat ik vanavond beleefde was de mededeling van de aldaar aanwezige Koen van Lankveld, dat hij volgend seizoen wel weer bij ons in de externe wil meedoen. Dat zou schitterend zijn! Mogelijk voorkomt dat net een nieuwe afgang in de 2e klasse t.g.v. te weinig spelers voor een achttal. Ik zocht mijn partij tegen hem op. Dat bleek in 2011 te zijn geweest. Uitslag remise. Maar intussen heeft Koen wel geschaakt, en zijn Elo zou intussen nog verder gestegen zijn.

2S7A2817WEB   2S7A2817

Hoewel Puisters van Purmerend zich daardoor vanavond niet liet imponeren. Die won.

Dus, dat was een smakelijk nagerecht hier in Purmerend.

Dat het u moge bekomen.

Eindcorrectie moet nog nog plaatsvinden.

 

________________________________________________________________________________

15-02-2018

Purmerend 7

 – 

Aris de Heer

0 – 6

1

8489833 

Vladimir Bartels

 1390

 – 

8529532 

Ron de Vink

 1895

0-1

2

8377347 

Sandro Gaeta

 1381

 – 

7185981 

Bert Kuijer

 1806

0-1

3

8693355 

Dennis Jansma

 1238

 – 

6808131 

Paul Verkooijen

 1765

0-1

4

7249924 

Bert-Jan Melchers

 1363

 – 

7826654 

Martin Zwaneveld

 1670

0-1

5

8616223 

Peter Kniestedt

 1280

 – 

7803114 

Frank de Geus

 1663

0-1

6

7977398 

Hans van Roekel

 1222

 – 

7268195 

Gerrit van Dok

 1625

0-1

 

 1312

 

 1737

 

 

 

Koedijkers toch nog gearriveerd

Daar kwamen ze toch, heel traag achter elkaar aangewandeld, de bewoners van de Koedijk. Nu op een nog koudere winternacht toch nog gedwongen hun warme stal te verlaten om naar Middenbeemster te worden vervoerd, en God weet wat ze daar misschien te wachten stond. Zou best eens een slachtpartij kunnen worden. Eentje kwam niet eens bij de transportwagen aan. Onduidelijk of die al gelijk rechtsomkeert gemaakt had of ergens in een sloot geraakt was. Misschien bangigheid, want menigeen weet dat het erop lijkt dat  er dit jaar In Midden Beemster een tijdelijk klein abattoir is ingericht voor derde-klassers  en daar kom je liever niet in de buurt.

Het kan natuurlijk meevallen. Zoals er wel eens een enkele keer een veehouder wat te overmoedig wordt en zich door een stiertje zomaar op de hoorns laat nemen, zo zou het natuurlijk vanavond ook wel kunnen gaan, maar erg veel hoop daarop hadden ze waarschijnlijk niet.

Voor grotere of betere foto's erop klikken!

2S7A2622WEB  2S7A622WEB

Maar warempel……  

Na een kwartier spelen stond Boer Zwaneveld voor een bankroet. Te zorgeloos zijn bedrijf uitgebreid, en ja als ze dan ineens over je CO2-uitstoot beginnen!   Met natte oksels zag ik dat hij na 7 zetten totaal verloren stond.

2S7A2627WEB 2S7A627WEB

En na 1 3/4 uur spelen zag Ron geen winst meer zitten (integendeel) en bood listig remise aan. Werd nog aangenomen ook. Maar was toch ook wel een tegenvallertje voor ons.

En verder viel er heel lang heel weinig in ons weiland te ontdekken dat optimisme kon wekken. Veehouder Verkooijen zwoegde er op los, maar maakte weinig vorderingen. Hij had wel een lammetje meer in de wei, maar het was er een met een mank  pootje.

Zwaneveld zocht koortsachtig naar een – nu wel erg noodzakelijk-  spitsvondig nieuw bedrijfsplan, en dat leek een klein beetje te lukken, doch hij stond wel twee pionnen achter. Maar hij kreeg gelukkig nog wel een klein beetje nieuw krediet. Maar het bleef een wankele toestand.

Ouwe Rot v. Dok  had op een wat schralere grond een beetje pion gemest in de hoop op wat betere oogst, maar de Koedijker ruilde slim de Grote Boerinnen van het bord en daarna was het nog minder  duidelijk. Ik vreesde dat de oogst zelfs helemaal ging mislukken. 

Boer Bert leek flink strategisch voordeel te hebben, maar ineens haperde er iets, en leek zijn tegenstander toch nog door het schrikdraad heen te kunnen breken en veilig de poten te kunnen nemen naar de vrijheid.

Nee, het waren dan wel niet de allerduurste prijsdieren uit Koedijk die ons bezochten, maar ze weigerden pertinent zich zomaar naar de slacht te laten afvoeren.

Alleen Boer van Putten, bekend van zijn succesvolle biologisch-dynamische aanpak, oogstte snel en veel. Na de krachtige zet  1. e4 !!  keek hij een poosje glunderend rond naar zijn tobbende collega’s. Zijn tegenstander was er toen nog steeds niet, en hij kon dus zomaar een mooie bedrijfswinst noteren. Het kon wel eens een topjaar voor hem worden! Hij was er wel een beetje onthutst van. Ging maar schaken met die andere veteraan. Maar ook daar blijven de vooruitzichten gunstig.

2S7A2626WEB 2S7A626WEB

Maar wat moest er nu van die opscheppers uit Middenbeemster terecht komen? Die waren toch echt van plan om op de Jaarmarkt van de Noordhollandse Agrariërs, in het voorjaar van 2018, met de hoogste prijs te gaan strijken, maar nu ineens leek dat toch wel een wat erg ijdel voornemen te worden.

Pas tegen elven straalde  er wat licht over ons weiland:

Veehouder Verkooijen had intussen een tweede lammetje geboren zien worden, en die twee gingen vrolijk huppelend op weg naar de overzijde van zijn land.  De eerste echte winst! Hè hè.

Boer Bert had toen niemand dat -na een vergissing van hem- meer zag zitten (ik denk hijzelf ook niet) ineens toch zijn behendig wegvluchtende tegenstander aan zijn oren vast, en sleepte hem zonder pardon naar de slager. Die probeerde hier nog een schietgebedje. Maar dat hielp niet meer.

2S7A2632WEB  2S7A632WEB

Hoewel we de hele avond gedacht hadden dat onze kampioensaspiraties op de afvalverbranding terecht ging komen, viel dat nog mee.

2S7A2631WEB 2S7A631WEB  

Wonder boven wonder sleepten Agrarier Van Dok en nota bene Boer Zwaneveld toch nog twee remises uit het vuur. In beide gevallen eigenlijk niet verdiend. Ze zaten beiden eigenlijk nog steeds aanzienlijk in de rode cijfers.  Maar die Koedijkers hadden geen puf meer na zo’n lange avond zwoegen om de top van hun productie te kunnen bereiken, ze konden er geen kaas meer van maken. En toen probeerden de onzen het met bluf. Het had eigenlijk wel iets van de thans in onze kringen heersende ‘kalverfraude’, alleen werd deze niet ontdekt. Remise aanboden, en toen gingen ze akkoord. Waarschijnlijk uit ontzag voor een veel hogere ELO-rating, hoewel ze de hele avond flink hadden zitten bewijzen dat dat geen bal hoeft uit te maken.

Ron mailde me:

“We mochten nu dus ervaren dat ook zogenaamd zwakke tegenstanders erg sterk kunnen spelen. Ik verslikte me dus in mijn eigen London!  …..    Het eindspel van Gerrit was volgens mij verloren. …….    P.S. : wees maar kritisch over ons.”

En zo werd het 4,5 – 1,5 voor ons.

Een zwaar geflatteerde uitslag.

Stel dat het Koe-dier voor bord 6 er wel geweest was. Tenslotte heeft onze gezellige Boer van Putten ook nog maar weinig wedstrijdervaring.

En als die van het tweede bord toen hij eindelijk in de buurt kwam, nu eens niet ineens op hol was geslagen…  

En als de enigszins onterechte bluf-remisevoorstellen in mindere stellingen van Boer Zwaneveld, Veearts De Vink  (ja, van hem ook!!) , en van Agrarier Gerrit nu eens niet waren geaccepteerd! En die gasten hen gewoon nog wat verder hadden zitten uitmelken!

Dat had voor Middenbeemster dan wel eens een veel te grote en zeer onwelriekende ammoniak-emissie  kunnen betekenen. Brrrr……

Onze bezoekers konden met opgeheven koppen weer terug naar hun warme stal in Koedijk. Maar wel met het schrijnende gevoel dat er toch nog veel onrechtvaardigs gebeurt in de mensen- en dierenwereld.

Wat me opviel deze avond was dat veel van deze zogenaamd ‘zwakkere’ spelers ons aftroefden in hun opening. Waar sommigen duidelijk aardig wat van wisten. (Soms meer dan wij!) Dat viel op bij de London tegen Ron, bij het geweigerd Slavisch tegen Bert, bij de Zukertort-variant van de Colle tegen Gerrit, terwijl de tegenstander van Martin ook heel goed leek te weten waar hij mee bezig was, een soort Chigorin met 2. …  Pc6 !?  .

________________________________________________________________________

Nu als gebruikelijk nog wat highlights:

Ron tegen Rob Broertjes (1306) :

Ron speelde tot mijn vreugde een variant tegen de London die ik zelf vroeger diepgaand had voorbereid, toen ik nog dacht dat ik hem binnen afzienbare tijd op mijn bordje zou krijgen. Dat gevaar is nu voor mij gelukkig geweken. Ik ben trouwens al die varanten al weer aardig vergeten.  Kan iedereen gebeuren. Zelfs Ron himself:

KoedkRon1  KoedkRon1

Ron: “Als hij dus slaat op b6 staat zwart heel prettig, ook omdat mijn witveldige loper er nog uit kan! Na 6. Dc2!? moet ik echter g6! spelen. Ik speelde 6. …  Pc6 in de hoop op 7. Pf3, want dan is 7. ….  Lf5 gewoon beresterk. ( ES: 8. Dxf5? Dxb2 ! en zwart wint het geofferde stuk met rente terug) Mijn tegenstander wist dit allemaal. Vandaar zijn gekozen zetvolgorde. Na 7. Pd2 ben ik te laat, omdat hij (ES: binnenkort) e4 kan gaan spelen. ( ES: Maar vooral wegens 7. … Lf5? 8. Dxf5  Dxb2 Db1 !  en zwart krijgt niks terug) Daarna sta ik gewoon dramatisch slecht! Doorgaans is de pion c5 naar c4 spelen niet goed, tenzij je zelf actief spel kunt krijgt. “  (ES : Heel erg juist! Een belangrijk lesje voor minder theoretisch geschoolden onder ons! )

Nu raakt Ron wat in de problemen.

KoedkRon2 KoedkRon2

“Dus uit wanhoop maar lang gerocheerd, maar zijn b3 breekt het gelijk open. Mogelijk heeft hij hierna ergens winst gemist. ( ES: nee, alle witte zetten worden door Komodo goedgekeurd )  Zoals hij het speelde, bleef ik slecht staan met kreupele loper, maar kon me nog wel verdedigen. (ES: Hummm  )  Toen ik vervolgens zag dat hij niet wist hoe verder en Martin inmiddels uit de problemen was en ook Paul en Bert gingen winnen, heb ik remise aangeboden, wat geaccepteerd werd.

Maar Komodo vindt dat wit heeeeel veeeeel beter staat ( + –     !!   2.30 !!   )

KoedkRon3  KoedkRon3

Komodo suggereert nu  (onder andere) :

26.Pf6 Pxf6 27.exf6 e5 28.Lh5 e4 29.f3 e3 30.Lxg6 exd2 31.Lxf7 Thf8 32.Lh5 Txf6 33.Dxd2   Maar ja, dat vraagt nogal wat van een amateurschaker, zelfs van een sterke met een te lage Elo, zoals Broertjes.

Paul – Mieke Clausen

Paul  mailde:  “Bij dezen,  maak er iets moois van, want volgens mij was het een tijd modderen voordat het begon te lopen. “   en  “ We zijn nog in afwachting van het verslag van Eddy over onze sprankelrijke partijen, het zal wel een groot loflied worden.”

Dat ‘sprankelrijke’  (Wat een prachtig zelfverzonnen woord! Een combinatie van ‘sprankelend’ en ‘rijke.’ Wat ik ooit sneerend heb opgemerkt over Paul’s taalvaardigheid neem ik bij dezen direct terug.)  heb ik niet zoveel gezien, en het ‘loflied’ voel ik nog niet opwellen, maar vreemd genoeg  was Paul’s partij eigenlijk toch niet echt een groot voorbeeld van modderen. OK, er was geen sprake van een briljante snelle openingscombinatie, maar daar kreeg hij nu eenmaal de kans niet voor.  Na zet 10 is de stand eigenlijk nog flink gelijk.  Dan maakt zijn tegenstandster een simpele, doch ernstige fout:

KoedkPaul1   KoedkPaul1

11. Ld2 ??  Lxc4  12. dxc4 Pxe4  

Paul deed weinig echt fout, maar ja zijn tegenstandster na dat pionverlies ook niet  veel. Dus het duurde allemaal even. Het leek er zelfs even op dat de dame met haar dame kleine aanvalskansen  kreeg. Maar ze pakte ze niet. Liet toe dat zwart een vrijpion kreeg, en toen werd het gauw nijpender.

KoedkPaul2 KoedkPaul2

26. f4 ? e4!

Maar inderdaad, het bleef desondanks toch nog  lang en geduldig manoeuvreren. Tot zet

KoedkPaul3  KoedkPaul3

36. .. d5!  (Paul: “Eindelijk d5” ) En nu gaat het hard. Dit creëert de mogelijkheid om een tweede vrijpion  te organiseren , en daarmee krijgt wit het zo moeilijk dat er ook nog een 2e pion sneuvelt. En dan, bij zet 50 (!)  ziet mevr. Clausen het niet meer zitten. Terecht. Nu kan het niet lang meer duren.

KoedkPaul4  KoedkPaul4

 

Een interessante partij was die van Gerrit met Eddy de Wit.

De Wit tracteerde vanavond, op een ouderwetse Colle  (Dus de Zukertort-varant met b3 en Lb2, en niet de Koltanowski-variant met c3). Niet heel lastig voor zwart maar voor wit zijn de geniepigheden (die er zeker zijn), en de grote lijnen gemakkelijk te onthouden, en daarom is die opening in onze amateur-kringen best populair.

KoedkGerrit1  KoedkGerrit1

6. ….  cxd4 (andere mogelijkheden: Ld6 of b6) 7.Pxd4? (7.exd4!?) 7…Lb4 (7…Ld6 is logischer omdat de loper op b4 gelijk tot een verklaring kan worden gedwongen en dat gebeurt nu dan ook   8.a3 Lxd2+? ( Waarom vrijwillig het loperpaar opgeven? Omdat zwart een sterk paard op e4 krijgt en een tempootje. Moeilijk te beoordelen of dat voldoende is.  Komodo vindt het niet helemaal. )  9.Dxd2 Pe4! 10.De2? (10.Dd1!?)

Zwart is in een agressieve bui en gaat er tegenaan:

KoedkGerrit2  KoedkGerrit2

16. …  e4! 17.Pd4 Dg6 18.Pe2! Lg4 19.Dd2 [19.h3!?]

En toch houdt wit een wat betere stelling, totdat er een kritiek moment arriveert:

KoedkGerrit3  KoedkGerrit3

21.Lxf6? Dat vind ik niet zo logisch. Die loper staat op een prachtige diagonaal. Waarom die vrijwillig afruilen. Hij kan misschien nog veel moois verrichten.  (21.h3!?)

En weer laat Gerrit zien dat hij in een oorlogszuchtige stemming is:

Je zou van hem verwachten 21. … Dxf6 met inmiddels gelijke stelling, maar nee hoor :  21. … gxf6! Ik denk omdat Gerrit van die open g-lijn gebruik wil maken om meer onrust in de witte koningsstelling teweeg te brengen. En dat lukt!

22. Pe2 ( h3!?  Of Tac1!?) 22…Pe5! 23.Pd4? Dh5! 24.h4 Kh8

KoedkGerrit4  KoedkGerrit4

Een leuke stelling. Beide heren hebben er wat moois van gemaakt: 25.Da5!

En nu zou je van Gerrit toch verwachten dat hij verlies van die a7-pion gaat voorkomen, maar nee hoor! (Wie a zegt moet ook b zeggen!)  25. .. Tg8!?  26. Dxa7 Mooi hoor van Gerrit, maar  helaas, nu gaat het een beetje mis. Goed zou nu  26. ….Tg6 zijn of vooral 26. …..Pf3!! met minstens gelijk spel. (Wel ingewikkeld:  26…Pf3+ 27.Pxf3 Lxf3 28.Lxf3? (Db6! = ) Dxf3 en zwart wint omdat de dreiging Txg3 wit te veel zal worden ) Maar zwart speelt 26. … Lf3  En wit grijpt direct zijn kans:

KoedkGerrit5  KoedkGerrit5

27.Db6!! met aanval op f6  En plotseling stort zwart in:  Pd7? Maar alles is lastig ineens 28.Dd6 Lxg2? (Lg4 en zwart kan nog vechten)  29.Kxg2 Kg7? (noodgreep)

KoedkGerrit6   KoedkGerrit6

30.Df4!   op weg naar dameruil.

Hierna staat zwart met de rug tegen de muur. Hij doet zijn best, speelt toch konsekwent op aanval, en het lijkt ook best nog wel wat. Ik ging geregeld kijken en vond het allemaal heel spannend. “Gaat hij het toch nog redden?”  Maar wit speelt gewoon heel goed. Hij ziet kans zwart tot dameruil te dwingen en dan is er wel veel zwarte stootkracht verdwenen.

KoedkGerrit7  KoedkGerrit7

Zwart blijft toch aandringen. Hij offert zelfs nog een pion. Alles voor een behoorlijk stukkenspel. Met resultaat, want bij de 41e zet geeft wit veel voordeel prijs. En na de 43e zet ziet wit winst niet meer zitten. Toch staat hij nog steeds beter!

KoedkGerrit8 KoedkGerrit8

Wit dreigt c5, en dan kan die vrijpion op d5 behoorlijk lastig worden. Maar inderdaad, heel eenvoudig is het niet, want na 43. … Tgf6 moet wit ook erg letten op die zwakke pion op f2. En ook 43. .. Pe5 vraagt denkwerk.

Remise. Maar beide heren verdienen m.i. complimenten. Wit omdat hij gewoon bijna de hele avond zeer sterk heeft gespeeld, en Zwart omdat hij er alles aan deed om leven in de brouwerij te brengen, tegen zijn gewoonte risico’s nam, en veel tactiek in de partij stopte.

Bert was de enige die al vroeg in de avond enig optimisme  kon bewerkstelligen bij het publiek.  Dat kon vooral doordat Arnold Koorn na een stevig slavisch rijtje een strategisch riskante 10e zet had bedacht , 10. … f7-f5 ??

KoedkBert1  KoedkBert1

Ook zonder rekenen krijg je hier al een gevoel van argwaan. Je fantasie draait gelijk op volle toeren wegens die achtergebleven pion op e6: Een torentje op e1? Een dametje naar b3? Of een lopertje? Een paardje naar g5? Het kan misschien wel als zwart maar direct ….  e5 kan spelen, maar dat is vaak bezwaarlijk.  (Lg5!?)

En inderdaad , wit pakt het gedecideerd en vakkundig aan, en door druk op de e-lijn staat zwart al snel slechter.

KoedkBert2  KoedkBert2

Wat een mooie stelling voor wit: mooie torenlijnen, sterke lopers, en die achtergebleven pion op e6! Hier kan wit het al afronden met 18. Pg5 !! Dat mist hij, maar sterke punten in zijn stelling blijven. Zelfs nog na enkele latere aarzelingetjes. Waardoor zwart de kans krijgt een sterk paard op e4 te plomberen, en weer een beetje adem kan gaan halen. En dan gaat er zelfs iets bijna fout, omdat Bert een pointe ( maar pas na vier zetten) mist:

KoedkBert3  KoedkBert3

28. …  Df4 29. g3? (Pf3!! want die stond aangevallen) Pxg3! 30. fxg3

KoedkBert4  KoedkBert4

Dxg3 31. Dg2  dat moet wel, maar nu kan Dxb3! Dat is schrikken. Ik bewonder Bert om zijn vermogen in zulke situaties dan met een pokerface door te spelen alsof het allemaal in de berekening was opgenomen.  Maar zwart is wel bijna uit de grootste problemen  en kan weer gaan vechten 32. Td3

KoedkBert5 KoedkBert5

Maar  voor de tweede keer doet zwart zo’n zet die direct de geur van verdachtheid oproept. 32. .. Dxa4 ?? waarna Tg3 met zeer veel dreigingen richting g7 direct gaat winnen. Maar Bert is nog niet helemaal over de schrik heen: 33. Pd7? maar hij krijgt hulp Tf7 ?  (Te7!?)

KoedkBert6 KoedkBert6

34. Pf6+  de enige, maar wel prachtig. 34. … Txf6 moet wel 35. Lxf6 g6

KoedkBert7  KoedkBert7

En nu volgt er weer zo’n mooie:  36. Dc6!!!!  Met dubbele aanval, op de loper en op de toren.  36. .. Kf7 37. Dxc7+  Kxf6 

KoedkBert8  KoedkBert8

38. De5+  de ene krachtzet na de andere   Kf7 39. Tc3

KoedkBert9  KoedkBert9

En dat Koorn zonder Elo toch ook aardig kan schaken bewijst hij door hier op te geven. Is drie pionnen niet genoeg compensatie voor een kwaliteit? Nee, hij staat inderdaad verloren, maar het vereist nog wel aardig wat voorstellingsvermogen:

Bijv.

39. …. Ld7 40.Tc7 Te7 41.Txd7 Txd7 42.Dxe6+

39. …. Dh4 40.Tc7+ Te7 41.Txc8

39. ….Td8 40.Tc7+ Ld7 41.Dxe6+

Bert heeft zich met al die krachtzetten vanaf zet 34 aardig gerehabiliteerd voor het slordigheidje bij zet 29.   (Ik heb zelden een schaker zo verbijsterd naar het bord zien kijken als Koorn toen hij opgaf)

 

Martin was er het eerste kwartier kennelijk nog niet helemaal bij, hij leek te spelen op de automatische piloot, want zijn fout was een verbijsterende beginnersfout. ‘Dankjewel,’ zei Kees Struijk  ‘heel vriendelijk van je .’

KoedkMartin1 KoedkMartin1

7. d4 ????   Pb4 en dat is minstens kwaliteitsverlies via Pc2. Je kunt hier nog 8. Ph4 proberen maar dat helpt niet echt na …  Dd7.  Maar dat doet het gespeelde 8. Da4+ ook niet. Dat maakt de zaak alleen nog maar erger. Wit rommelt maar wat door. Het is niet met droge ogen aan te zien.   8…c6 9.e4 (9.Ph4 Lc2!) 9…dxe4 (9…Lxe4 en 9…Pxe4 zijn nog iets beter)  10.Pe5 (van kwaad tot erger  10.Ph4 is wat beter , maar ach ….)

KoedkMartin2  KoedkMartin2

10. … Dxd4 !!  Uiteindelijk komt wit weg met 2 pionnen achterstand. En een heel klein tikje compensatie.  Maar och … och …   Boer Martin is nu wel erg wakker en gaat uit vissen, in troebel water. Hij rommelt alsmaar wat op de open lijnen in de hoop op ….  Maar het levert niks op. Totdat

KoedkMartin3  KoedkMartin3

28. …..  Le7! en de zwarte stelling plooit zich verder  open 29. Tdxc6  a5  (wit mag niet op a5 slaan want die pion staat gepend door Le7!)  Maar zwart speelt behoudend 28. …  Te6 en accepteert remise. Maar staat zelfs na 29. Tcxc6 (toch!)  Lf6 nog steeds goed.

Zo werd het voor uw wepmeester dus wel een interessant, maar zenuwslopend avondje. Hopelijk gaat het volgende keer weer beter.

( Eindcorrectie moet nog plaatsvinden)

 

05-02-2018

Aris de Heer

 – 

Schaakgroep Koedijk 3

4½ – 1½

1

8529532 

Ron de Vink

 1895

 – 

7986583 

Rob Broertjes

 1306

½-½

2

7185981 

Bert Kuijer

 1806

 – 

8736805 

Arnold Koorn

 

1-0

3

6808131 

Paul Verkooijen

 1765

 – 

7820626 

Mieke Clausen

 1304

1-0

4

7826654 

Martin Zwaneveld

 1670

 – 

6031025 

Kees Struijk

 1387

½-½

5

7268195 

Gerrit van Dok

 1625

 – 

8148426 

Eddy de Wit

 1434

½-½

6

7079655 

Peter van Putten

 1120

 – 

 

 

 

1-0 R

 

 1646

 

 1357

 

 

Herfst-wandeling in Purmerend

Een vreemd, maar ontroerend  verschijnsel, die prachtige kleuren van die ten dode opgeschreven bladeren.  Dat er kort voor de ondergang nog zoveel moois te zien is.

IMG_0737h

Hollandsche Rading, 7 november 2017    Foto’s  groter of beter? Klik er op!

Ook onze oeroude schaakvereniging,  taai strijdend tegen het dreigende einde, zou vanavond misschien nog één keer haar  kleurenpracht kunnen tonen.

Tegen Purmerend 5  ( zegge:   vijf, five, fünf, cinq  !!!!! ) met gemiddeld een 240 punten lagere ELO-rating. (waarom zijn we in vredesnaam vorig jaar gedegradeerd?)

De zon moet natuurlijk wel gaan schijnen. En dat kan even duren. Soms duurt het even voor de herfstnevel optrekt. En soms komt die gewoon terug. Dat was in Purmerend ook zo.

2S7A2188bWEB  2S7A2191cWEB

Maar niet bij Jos. Hij speelt Nimzo-Indisch.  Zijn tegenstander Frank Reurs maakte een forse fout op de  7e zet.

 nov9Jos1 9novJos1

7. Lg2??  waarna cxd4 ineens een kleurrijk zetje is, omdat wit niet op d4 mag terugslaan!

Hoewel Jos ergens verderop het mooiste pad liet zitten, bleef voor de onzen het zijpad ook een mooi schouwspel. 7. ….  cxd4! 8.a3 Le4 9.Db3?

nov9Jos2  9novJos2

9. Lxc3+? ( terwijl 9…La5! er nog sterker uitziet.  Bijv. 10. Dd1 dxc3  11. b4 (ik wil mijn stuk terug!) Pc6  12. bxa5? Pxa5 met groot voordeel voor zwart)

Maar wit blijft ook nu in moeilijkheden, en na nog een onnauwkeurige zet van wit is er eigenlijk al geen hoop meer voor deze nu al vermoeide wandelaar. Hij zoekt een bankje om uit te rusten en komt daar niet meer vanaf.

nov9Jos3 nov6Jos3

23.Pc4? Pxc4 Opgegeven, want  24. Txc4 Da2+

Bij Gerrit was sprake van een ‘zonneharp’.  Voor een fotograaf is dat een buitenkansje. Er hangt nevel, maar er schijnen zonnestralen doorheen.

De nevel voor Gerrit was:

Ons oud-lid Henk Breeuwsma (nog zo’n deserteur! hoeveel zitten er daar in Purmerend wel niet?) heeft Gerrit’s Philidor heel deskundig aangepakt en staat uitstekend bij zet 15.  (Toegegeven : Gerrit heeft daarbij een heel klein handje geholpen. )

nov9Gerrit1  nov9Gerrit1

Na 15. Ld3!  staat wit zowat gewonnen. Omdat de Loper op e7 staat aangevallen en de dekking door de dame niet werkt omdat de Loper op a4 te koop staat. En die heeft niet zomaar een vluchtveld!  Na eerst 15. …  Te8 om Le7 te dekken kan na 16. b3 helaas Lb5 niet, want dan volgt c4! En na  15. .. c5  krijgt wit een verschrikkelijke aanval te verduren omdat die twee witte lopers klaar staan voor offerfestijnen op de witte koningsvleugel. Bijv.  15. Ld3!? c5 16.dxc6 Lxc6 17.Lxh7+!! Kxh7 (17…Kh8 18.Dh5) 18.Dh5+ Kg8 19.Lxg7 Kxg7 20.Ta3! Tg8 21.Tg3+ Kf6 22.Dh4+ Kf5 23.Txe7.

2S7A2191cWEB  2S7A2186bWEB

Nu de zonnestralen voor Gerrit:

Henk ziet 15. Ld3! niet zo. Die heeft geen zin in zo’n omweg. Die denkt dat het ook rechtstreekser  kan. Heel begrijpelijk, vind ik. 15.Txa4? (ook nog wel een beetje goed, maar toch veel minder) Dxa4 en als hij nu 16.Dg4!? speelt staat hij nog steeds wat beter. 16. ..  g6 17.Lc3 Maar hij maakt nu og een flinke fout :  16. Txe7? want nu volgt 16. ….  Dxc4  en wit staat een kwaliteit en een pion achter

nov9Gerrit2 nov9Gerrit2

Henk probeert nog  17. Dg4 ( of heeft hij ook deze zet nog gezien toen hij Txe7 speelde? Dat is dan toch wel knap.) en dreigt mat, dus  17. …  g6 de enige!

nov9Gerrit3  nov9Gerrit3

En nu volgt geen zonnestraaltje, maar een  feest van prachtig herfstlicht:  Henk Breeuwsma geeft op. Maar de analyse met de machine leert :  ten onrechte .  Kijk eens goed en geniet met volle teugen: 

18.Dh4!  met gelijke stand.   Er dreigt Df6 met weer mat.  Tae8 (de enige!) 19.Txe8  (19. Df6 Dxd4! 20. Dxd4  Txe7 en met twee zwarte torens voor een witte dame is de stand in theorie ongeveer gelijk.  )  Txe8 20.Df6 Te5! Onderschept de werking van de loper 21.c3 (of Lc3) met ongeveer gelijke stelling.

Was dit alles dus ten onrechte na een uurtje bekeken, hierna begon het lange wachten, tot de zon echt zou doorbreken. Persoonlijk was ik een beetje ongerust. Met die geschiedenis van Paul met zijn zeven dwergen nog vers in mijn herinnering. En ik denk dat veel van onze wandelaars van vanavond er ook niet helemaal gerust op waren.

 

Frank speelde goed. Wederzijds 9 zetten theorie van het Hollands.

Je hebt dat wel eens bij zo’n mooie wandeling: je kent de omgeving niet echt goed, je hebt geen kaart bij je maar je vertrouwt op je richtingsgevoel: de zon staat daar, dus daar moet ik maar naar toe.

Ik denk dat dat voor Frank geldt (met enigszins bescheiden kennis van de openingstheorie) , maar niet voor zijn tegenstander Gert Kalkhoven. Ik denk dat die een vaste favoriete route volgde die hij al veel vaker had afgelegd.

nov9Frank1  nov9Frank1

Hier houdt de routebeschrijving van mijn schaakprogramma’s op. Frank speelt  10. h4 !?.  Ik vond dat best een aardige actieve zet. Toen ik dat Frank toefluisterde, en ook dat dat vaak in het Hollands goed werkt, keek hij mij glazig aan, en haalde zijn schouders op. Hij had waarschijnlijk op zijn kompasje gekeken, en gedacht: Weet ik veel, ik ga hier maar rechts af.  Ik ga in ieder geval de goede kant uit. Komodo vindt 10. h4 wat minder, en vindt dat je hier maar Tc1 of 0-0 moet spelen. Maar Frank wil waarschijnlijk nog helemaal niet rocheren, en de mogelijkheid van lange rochade (of zelfs geen rochade) open houden om te kijken of hij de zwarte koningsvleugel kan aanvallen met hulp van zijn torens.

Na 10. ….   d6? (Pxc3!?) 11. Lxe4! fxe4  12. Pg5! staat het  ongeveer gelijk. En nu maar wachten op het opklaren van de lucht. Frank wil absoluut een mooier plaatje schieten. Maar dat duurt heel heel lang. En kost Frank ook veel bedenktijd.  Bij zet 19 gebeurt er iets:

nov9Frank2  nov9Frank2

 Wit heeft nog steeds niet gerocheerd omdat hij de toren op h1  wil laten meedoen aan zijn excursie. (rochade, dat komt er pas van bij zet 28! Een record!) Je zou zeggen dat wit toch echt beter moet staan hier, gezien de achterstand in ontwikkeling van de stukken op de zwarte damevleugel. Maar onze natuurgids Dr. K. vindt van niet. Nog steeds gelijk, meldt hij. Maar na de nu volgende onduidelijke zet van zwart denkt hij daar anders over. 19. … b5 ?? Waarom doet zwart dat? Misschien wil hij na 20. cxb5 met 20. ….  c6 een pion offeren voor de ontwikkeling van die damevleugelstukken? Na 21. bxc6 Pxc6 en ook nog La6 doen die tenminste eindelijk wat en kan ook de zwarte a-toren zich bij de stoet  van de andere deelnemers  aansluiten. Maar het komt er niet van. Misschien bedenkt hij zich onderweg.  Ziet hij ineens dat wit niet op c6 hoeft te slaan. Hij kiest eerst een ander weggetje, dat wellicht later toch weer op de hoofdroute kan uitkomen. 20. …   Tf7  Maar nu staat zwart wel even een pion voor , met betere ontwikkeling!   Dr K. roept opgetogen: +2.04

nov9Frank3  nov9Frank3

21. Pf4 (Want 0-0! mag dan beter zijn,  die h-toren, die wil toch eigenlijk graag nog steeds wat op die h-lijn.) 21. .. Ld7 22. a4! c6  daar issie dan toch ! Maar nu is te laat.

nov9Frank4  nov9Frank4

Want nu speelt Frank 23. b6 !!  (+1.50). En deze eenzame mountainbiker gaat uiteindelijk met omwegen het doel bereiken. Frank houdt een pion voorsprong vast. Want door de dreigende positie van b6 moet zwart daar iets aan gaan doen. Dat lukt hem wel, maar slechts tegen opoffering van een andere pion.  Frank houdt dus zijn voorsprong van een pion vast. Dat doet hij knap. En toch duurt het lang voor de lucht echt blauw kleurt. Ik kijk ernaar en blijf kortademig. Zelfs als zwart door  een vergissing nog een tweede pion verliest. Maar toch. Er staat dan wel een toreneindspel op het bord, en dan weet je het maar nooit! Eerst maar even verder kijken.

nov9Frank5  nov9Frank5

 

Paul  (wit) deed het leuk tegen Cornelis Groot.

Die speelde een soort Caro Kann, maar met g6 en Lg7.  Ik heb die omgeving nog nooit in mijn vijfenzestigjarige schaakloopbaan verkend. Maar nu zag ik in de Powerbook-folders dat het toch een veel bezochte schaaktoeristisch gebied is. Althans in de eerste vier zetten.

nov9Paul1  nov9Paul1

4. .. b5 !?  Is zwart hier nu al verdwaald, of volgt hij een alleen hem bekend wildpaadje? Je zou het wel zeggen want bij zet 13 komt er weer zo’n geheimzinnig weggetje:  13. … g5 ? Op zoek naar spanning en avontuur.

nov9Paul2 nov9Paul2

 

Paul denkt : Je doet maar. En ontwikkelt gewoon zijn stukken.  14. De2 

“Mijn partij nagespeeld en meteen duidelijk gearchiveerd.” (ES: Veel dank. Want het laatste onleesbare deel was zelfs met de notatie van beide schrijvers samen niet meer te ontcijferen!)  “Na alle valkuilen (en die waren er!!) gezien te hebben, de partij goed afgerond.” Zo spreekt achteraf een tevreden konijnenjager, die zijn strikken heeft geleegd.

Maar ik bleef heel lang onrustig.  Ik kon hem niet meer zo goed volgen op die smalle paadjes.  Die man is zo geroutineerd en nog zo jong en vitaal! Vroeger kon ik hem wel aardig bijhouden, maar dat lukt nu echt niet meer.

De stand na zet 16 :

nov9Paul3   nov9Paul3

 

Natuurlijk. Wit is wat verder ontwikkeld. En is er misschien iets met die malle zwarte koningsstelling ( ook nog in wording!) aan te vangen? Of met die geïsoleerde  randpion  op de a-lijn?  En die loper op b7 zit wel in een schuilhut, doch daar is voorlopig niets te zien. Maar die verborgen loper op g7 is wel verschrikkelijk sterk.  En dat in combinatie met dat mooie veld op e5?  Te moeilijk voor mij. 

Zwart speelt hier 17. … a5. Die zet begrijp ik ook al niet. Wil zwart zijn dameloper bevrijden? Maar dat zit er na a5 nog lang niet in. En op a5 is die pion alleen maar zwakker geworden. Ik zou zeggen Pg4 en dan Pe5, of Pc5. Wit stapt nu stevig door.  18. Pc4 Ta8?   19. Pd4! Komodo is hier heel optimistisch, maar die had ik nu niet in mijn rugzakje zitten.  19. ..  La6! Kijk dat kan nu even. Paul vindt van niet : 20. Pc6! Dc7

nov9Paul4  nov9Paul4

Ik zie wel dat zwart bezig is die zelf zwak gemaakte pion op de a-lijn te verliezen. Maar ja. Ik bespeur dus  wel een streepje blauw in de verte, en de nevel is wat opgetrokken, maar wanneer gaat de zon stralen en kan ik eindelijk opgelucht mijn gebruikelijke slotkiekjes gaan maken? Nu nog lang niet. En hier is inderdaad een valkuiltje. Wit speelt hier 21. P6xa5.   Prof. Dr. K. vindt meer dan 20 varianten sterker dan P6xa5 (1.60) . Hij suggereert hier 21. Txa5 (3.50) met een ingewikkelde stelling. ‘Maar’, zal Paul  sputteren, ‘ik blijf toch wel beter staan!’  Dat is zo. Ik word te nerveus,  en laat Paul maar even verder spoorzoeken, en ga verderop kijken.

Peter Smeenk bereikt niet veel tegen de Bert’s Kan-variant van de Siciliaan. (standaardzetten : Dc7, e6, a6, b5 , Lb4, een lijfvariant van Bert) 

Het wordt een zwaar strategisch gevecht. Waarin beide partijen beurtelings het betere van het spel zouden kunnen krijgen, maar dat om de beurt een beetje verzuimen. Niet zo gek, want het wordt een heel moeilijk spelletje. Bert zit duidelijk dan maar geduldig te wachten tot er wild uit de struiken gaat opduiken en er wat te schieten valt. Hij forceert niets. Na zet 21. Pb2

nov9Bert1  nov9Bert1

denk ik : Bert staat best prettig, maar hoe kom je nu verder? Zwart heeft wat meer ruimte, zijn stukken staan er mooi bij, de halfopen c-lijn is van hem, e.d.  Wanneer kun je nu op die damevleugel doorstoten? En schiet je er eigenlijk wel wat mee op. Ik denk dat Bert ook zoiets denkt. Hij doet een afwachtende, niets verknoeiende , verder voorbereidende zet .  Denkt hij. Maar dat is niet zo.  21. … Tab8? Of dacht hij dat het voor wit geen zin had om op a5 met de dame te slaan? Dat dan die a-lijn een prooi voor zwart zou worden. Of was het gewoon een missertje? Moe van al dat strategische gepieker? Miste hij dat na Dxa5 ook de pion op b5 2x aangevallen wordt? Dankuzeer, zegt Smeenk. Laat het maar zien dan. 22. Dxa5! Maar Bert laat niet zien waarom hij dat deed. En krijgt het nu pas echt moeilijk. De stelling blijft heel strategisch, maar hij staat nu wel een pion achter! Gerrit, de man die al twee uur loopt na te genieten van zijn trip,  fluistert met een gezicht alsof hij van die tocht spierkramp in zijn kuiten heeft gekregen: ‘Bert! Niet goed!’ En schudt het hoofd. Ik word hier zeker niet rustiger van, en kijk maar verder.

2S7A2186bWEB 2S7A2188bWEB

Dit gaat een latertje worden. Dat kun je op je bergschoenen aanvoelen. Ik ga maar even op een bankje zitten, en tover een heupflesje ouwe klare te voorschijn uit mijn  fototas. Als ik daarmee weer moed verzameld heb, ga ik kijken naar

Ron tegen Alex Romijn.

Engels, maar nu gelukkig niet met Ron’s langzame, dubieuze c4, d3, e4. Maar gewoon met lekker 4. d4.  Gelukkig, Ron die blijkt zo al op zet 10 een stuk gewonnen te hebben. OK, nu zit 3-3 er in ieder geval al in. Maar dat is misschien niet genoeg als je terug wilt naar klasse 2.

En jammer is dat Ron na zet 20 natuurlijk straal gewonnen staat, maar dat zwart toch nog wel iets te dreigen heeft, en Ron behoorlijk veel tijd nodig heeft om te taxeren of dat erg is, en hoe dat het beste aan te pakken.

Na zet 20:

nov9Ron1  nov9Ron1

Wit staat een stuk voor, tegen een pion. Maar zijn koningshut vertoont wat kieren.20. … g4!?  Met de moed der wanhoop.  Toen ik twee dagen eerder in de Hollandsche Rading wandelde deed  halverwege alles me zeer. Maar ja, je moet toch verder! Je kunt moeilijk op de grond gaan zitten. Ik denk dat Romijn zich ook zo ongeveer voelde. Vooruit, doorgaan, flink zijn, over 2 uur is alles voorbij!

Dit moet voor Ron nu toch gauw een kievits-eitje zijn. Als hij nu maar even op zijn klok blijft letten!

Terug naar het toreneindspel van Frank:

Die  is erg precies vandaag. Zwart spartelt nog 12 (!) zetten tegen, maar wit loopt geroutineerd naar het eindpunt.

nov9Frank6  nov9Frank6

Zwart geeft op. Die vrijpionnen zijn niet tegen te houden. Kalkhoven heeft het knap volgehouden (46 zetten) tegen een Frank op dreef, maar hij strompelde tenslotte naar het eindpunt. Maar nu kan hij eindelijk zijn blaren gaan verzorgen. Het is toch nog laat geworden

Even terug naar Paul:

Dat gaat nu toch wel goed. Er is het een en ander geruild. Nu moet Paul gaan aantonen dat hij die vrijpion heel kan houden, en kan laten oprukken. Ook goed blijven opletten op die engerd op g7.

nov9RPaul5 nov9Paul5

26. b4 Pxd3 27. Dxd3 Db8? (doet niks, maar je moet toch wat)  28. b5 Dit gaat Paul winnen!

En pas nu waaien de wolken weg, komt er echt licht, en kan ik vast mijn kamera gaan klaar zetten. Paul gaat winnen, Ron ook, en zo werd het toch nog een mooie tocht.

Ron:

Na zet 33 gaat het met Romijn snel heuvelafwaarts .Ron gaat i.v.m. de klok in een hogere versnelling. Krijgt de kans om van alles gewoon af te ruilen, en zal dan een gewonnen eindspel met een stuk meer overhouden.

nov9Ron2  nov9Ron2

Maar zo ver laat zwart het niet komen. Hij rommelt nog wel even wat, Ron speelt verder zijn vluggertje omdat het plan nu volkomen duidelijk is. Na zet 44 geeft Romijn op. Waarschijnlijk tevreden dat hij zo’n lange wandeling heeft kunnen voltooien, en tegen een zoveel hogere Elo niet eerder bij een EHBO-post hoefde af te haken. 

Paul wint nu ook. Zijn vrijpion is niet meer te houden.

nov9Paul6  nov9Paul6

34. Lxc5 en zwart geeft op.

 

OK. Nu wordt het 5-1. Daar kunnen we mee thuis komen.

Jammer dat het bij Bert mis gaat. Nu ja,het kan niet altijd mooi weer zijn. Hoewel … 

Rond zet 30 begint Smeenk te aarzelen. Zo doelbewust als hij tot nu toe speelde, zo afwachtend wordt het nu.  Hij staat toe dat zwart twee verbonden vrijpionnen creëert. Wit staat nog steeds beter, maar toch.  Bij zet 34 volgt nog een mindere zet.

nov9Bert2  nov9Bert2

En nu kan zwart het beste 35.  … c3! Spelen, met iets betere stelling.  Omdat na het gespeelde 35 ….  Pg4?  er een adder onder het gras zit, die na eerst 35. … c3 36.  De2 en dan pas …  Pg4 geluidloos is weggeschuifeld.  36. f5!!  Oei!! Die loper heeft geen vluchtveld, en dat zou na  eerst  35. ….  c3 wel het geval geweest zijn (veld b3). Toch nu maar  36. ….  c3

nov9Bert3  nov9Bert3

Als wit nu 37. Dg5 speelt gaat hij toch nog winnen! Dan staan er twee stukken in. Zwart is er dus altijd één kwijt! Maar Smeenk zit er doorheen? Of de klok gaat een rol spelen? 37. Df4??? En ineens staat zwart geriefelijk.  37. … Pxf2 38. Dxf2 (fxe6 is maar weinig beter) Lb3 nu heeft hij toch dat vluchtveld bereikt  (niet  Lc4 want dan kan wonderbaarlijk genoeg 39. Txc3!! ) Ik ga weer mijn kamera pakken. Dit zal nu wel gauw remise worden. Maar neen! Bert ziet het weer helemaal zitten. Die dreunt door. En als wit dan ook nog bezwijkt voor de giftige verleiding van kwaliteitswinst is hij ineens volkomen kansloos:

nov9Bert4  nov9Bert4

43. Le6 ?  (43 Ld3 wat één vrijpion blokkeert is nog iets) d3!!  44. Df2 d2! 45. Lxd7 dxc1D+ (Dxd7!?) En de rest gelooft u wel. Smeenk ook. Hij blijft een stuk achter. Weliswaar tegen twee pionnen, maar de zwarte vrijpion op c3 is al te ver.  46. Txc1 c2 opgegeven.

 

Het mag dan 6-0 geworden zijn, dat is voor ons best een behoorlijk geflatteerde uitslag. Ik heb me verbaasd over het niveau van de tegenstand die onze spelers ondervonden. Een gemiddelde Elo van wat boven de 1500, maar een aantal van hen kunnen echt best goed schaken! Ik begin langzamerhand steeds meer te geloven dat het op mijn leeftijd verstandig was om met wedstrijdschaak te stoppen. Ik denk dat ik vandaagdedag met open ogen in die valkuilen (term van Paul) was getrapt. Ik kan beter gaan wandelen in de Hollandsche Rading. Hoewel ….  dat ging nu ook al heel veel stroever.

 

Het was laat geworden. Om 23.45 mocht ik eindelijk naar huis. Naar mevrouw wepmeester. Maar die is wel gewend om veel alleen te zijn, en vindt dat wel rustig. 

IMG_0760b_2

Hollandsche Rading, 7 november 2017  

 

Uw ‘stukjesschrijver’ (term van Paul) is vaak hele avonden afwezig in verband met een schaakwedstrijd, of hij loopt een hele middag meer dan 100 meter achter haar aan met zijn kamera in de aanslag.

Maar dat alles brengt nog kleur in het leven.

 

09-11-2017

Purmerend 5

 – 

Aris de Heer

0 – 6

1

8251056 

Alex Romijn

 1577

 – 

8529532 

Ron de Vink

 1895

0-1

2

6882238 

Peter Smeenk

 1468

 – 

7185981 

Bert Kuijer

 1806

0-1

3

7295057 

Cornelis Groot

 1540

 – 

6808131 

Paul Verkooijen

 1765

0-1

4

8368613 

Frank Reurs

 1508

 – 

7366095 

Jos Lohmann

 1844

0-1

5

7561697 

Gert Kalkhoven

 1528

 – 

7803114 

Frank de Geus

 1663

0-1

6

5982350 

Henk Breeuwsma

 1548

 – 

7268195 

Gerrit van Dok

 1625

0-1

 

 1528

 

 1766

 

 

programma externe 2017-18

Hier volgt het programma van de externe. Uw overkomst is dringend gewnst.

Zeg alle jubilea, begrafenissen, verjaardagen en vakanties af:

 

Ma 16-10-2017 Aris de Heer – Opening 64 3 (St. Pancras)
 
Do 09-11-2017 Purmerend 5 – Aris de Heer
 
Ma 18-12-2017 Aris de Heer – Schaakgroep Koedijk 3
 
Do 15-02-2018 Purmerend 7 – Aris de Heer
 
Ma 12-03-2018 Aris de Heer – De Waagtoren 8 (Alkmaar)
 
Di 03-04-2018 Oppositie (Heiloo) – Aris de Heer
 

Er was eens

Er was eens een mooie schaakclub. Gelegen diep in de fraaie  NoordHollandse dreven. Vanuit de nabije en zelfs uit de verre omgeving kwamen de mannen toegestroomd om daar hun avondje onschuldig vertier In het Heerenhuis  te zoeken, met een houten bord en 32 houten poppetjes. Dat deden ze al vanaf 1906. Halverwege de 20e eeuw waren er daar elke vrijdagavond minstens 35 spelers te vinden. Ging niet om geld, maar gewoon om de lol. Soms konden ze met gemak drie schaakteams opstellen in de externe competities. Het was een sprookje.

Toen kwam er ineens, zoals in bijna elk sprookje, een boze heks. Die was jaloers natuurlijk.  Als ze zich kwam aanbieden hadden die mannen alleen oog voor hun houten poppetjes en niet voor haar. De meesten waren eigenlijk wel te oud , maar er zaten toen toch ook altijd een paar aantrekkelijke jongelingen bij. (Vrouwen zag je er zelden. Die konden niet zo goed tegen de sigaren- en sigarettenrook!) De boze versmade heks werd op een keer zo boos dat ze bijna haar bezemsteel in tweeën brak en schreeuwde: “Alles is ijdelheid! Alles is tijdelijk. Eens zullen jullie er niet meer in slagen één schaakteam bij elkaar te zoeken!”  Maar het onheilspellende ervan begreep niemand. Ze werd bulderend uitgelachen! Woedend verliet ze het speellokaal.

Doch helaas. In de loop van vele jaren bleek de kol behoorlijk  wat toverkracht te bezitten. Als de schakers voldaan huiswaarts waren  gekeerd, en droomden van hun die avond bedachte prachtige dameoffers, vloog de gemene toverkol hun openstaande slaapkamerraam in en fluisterde ze vreselijke  verleidingen in hun oor. Nee, niet wat u denkt, daar was ze intussen te oud voor geworden. Maar wel suggereerde ze met hese stem dat er nog zoveel andere leuke, en veel gezondere,  sporten waren, en leuke televisieuitzendingen. Dat je ook kon gaan bowlen of barbecuen, of uit eten met je vrouw. En geloof het of niet, dat had op den duur toch effect!  Elk jaar werd het aantal schakers op vrijdagavond wat kleiner.  Geregeld moesten er noodmaatregelen getroffen worden om de schaaktraditie te redden. Want minder schakers, minder geld! Wegens minder financiën weg uit dat dure Heerenhuis. Proberen of het helpt om van de vrijdagavond naar de dinsdagavond te verhuizen. Zelf de flesjes bier te gaan kopen en verkopen.  Een gratis locatie opzoeken en daar dan maar schaken tussen kauwende en lachende vreemdelingen. Een jeugdafdeling oprichten. Schaakles geven op het plaatselijke educatieve  instituut. Op zomermarkten voor gek staan in een slecht bezocht marktkraampje. Ze bedachten van alles. Maar niets, werkelijk niets, hielp. En bij elke jaarvergadering, elk jaar aan een kleiner tafeltje,  konden de daarvoor gevoelige deelnemers  in de verte het krassende gelach van de toverheks horen.  : ‘Hi,hi,hi.  Jullie wilden me niet geloven!  Maar alles is tijdelijk! Alles is ijdelheid! Hihihi!”

Dit seizoen, 2016-2017, werd de akelige profetie bewaarheid. Verschillende keren lukte het niet om voldoende sterke schakers bij elkaar te vinden voor dat ene team in de externe competitie.

Afgelopen donderdag toog Heer Verkooijen met zijn zeven dwergen naar het kasteel waar de gevaarlijkste tovenaar Purmarijn woont. Proberen om een onmogelijke opdracht uit te voeren. Preciezer gezegd,  om van acht onmogelijke opdrachten er zoveel mogelijk te laten slagen.

IMG_9872bWEB  9872bWEB  Foto groter of beter, erop klikken!

Nou dat begon al goed. Eén van de dwergen kwam helemaal niet opdagen. Dus grijnzend kon de tovenaar Purmarijn vaststellen  dat één van zijn hellehonden zonder enige krachtsinspanning, zonder één moordende beet, zonder enig bloedvergieten, zijn werk al direct tot voldoening volbracht had. Dat  betekende dus na een half uur  1-0 voor hem!

IMG_9873bWEB  9873bWEB

Onze twee topdwergen Jos en Ron hadden al een hele werkdag hard gehakt met hun werkhouweeltjes, in de diamantmijn, en waren eigenlijk al te moe thuisgekomen om aan deze ondankbare opdracht te beginnen, maar wilden de anderen niet in de steek laten.  Ze waren toch gekomen om te voorkomen dat er nog meer vuurspuwende draken en honden zonder enige inspanning  hun schat  zouden kunnen verdedigen, en dus de akelige tovenaar nog meer gratis winstpunten zou binnenhalen. En toen ze na een half uurtje kans zagen om zonder schat maar wel met een beetje eer en nog in bezit van alle ledematen het strijdperk te verlaten, deden ze dat kwiek! Twee remises. Niet iets dat aan het met succes voltooien van de grote eindopdracht  (met een gelijk spel het gevaarlijke degradatiespook overmeesteren) heel veel kon bijdragen, maar nou ja, het leek nog wel een beetje ergens op.

Onze meest ervaren dwerg , Gerrit, met zwart, moest wel het gevecht aangaan. Dat deed hij in het verleden ook meestal wel als er weer eens een onmogelijke opdracht volvoerd moest worden. Maar hij had nu best een heel gevaarlijk beest getroffen, met ogen ‘zo groot als theekopjes’. Dat viel dus niet mee. Het werd heel spannend,  net als in de Tondeldoos , het bekende sprookje van Andersen.  Na het voorlezen ervan kon ik als kind uren wakker blijven liggen. Heel griezelig! Nou, ook vanavond liepen de rillingen me over de rug. 

Nu had deze schatbewaarder wel heel grote ogen, maar gelukkig zag hij er niet altijd even scherp mee.  Achteraf uitte Ron  kritiek op de openingsbehandeling van Gerrit en achtte hem in het middenspel kansloos. Daar kunnen Dr. K. en ik het niet mee eens zijn. De opening had wellicht wat beter gekund , maar kansloos was Gerrit zeker niet!  Het zag er allemaal bloedstollend uit, maar eigenlijk stond hij helemaal niet echt slechter.  Pas na zijn foutieve 25e zet had hij in één klap vermorzeld kunnen worden, maar de enge bewaarder van de geldkist zag het gelukkig niet. Toen niet, na afloop wel. Het gevecht ging alsmaar door. Ten slotte bleek onze vechtdwerg ineens erg vermoeid. Ik geef het je ook te doen om de hele avond tegen zo’n agressieveling te moeten optornen. Je moet dan zelf ook alsmaar ogen van voren en van achteren hebben. Gerrit kreeg ineens de zelfde trekjes als dwerg Dommel.

Dommel  Dommel

Ook hij viel pardoes in slaap, bij zet 30, en gaf een loper weg. Die werd met smaak verslonden door Preeker. Een schatbewaarder  dus met een veel minder vredelievend karakter dan zijn naam zou kunnen doen vermoeden. Dus einde verhaal. Ik zal, als gebruikelijk, onder mijn globale verslag enkele plaatjes laten zien. Ditmaal dus van allerlei hoogtepunten uit deze remake van Sneeuwwitje.

De volgende beslissing viel bij teamleider Paul zelf. Die speelde zelf dus vanavond als de aanvoerder van de dwergen, dwerg Doc genaamd.  

Doc  Doc

Nou Doc trof het. Zijn tegenstander was lang zo agressief niet als Preeker. Tegen Paul’s  (laffe, maar ja dat vind ik nu eenmaal)  klassieke damegambiet (maar wel met 4. … Lb4, dat nog wel)  sloot hij zonder duidelijke  reden zijn dameloper op achter de pionnenketen en daarna was er niet veel meer aan de hand. Omdat Paul eveneens zonder duidelijke reden zijn loperpaar had weggegeven, kreeg de bewaarder van de kist met de zilveren munten toch een aardige stelling. En zeker toen Paul onnodig ook nog een pion in de aanbieding deed. U weet natuurlijk dat deze schatbewaarder vlg. het sprookje ‘ogen zo groot als molenstenen’ had. Ja, daar past geen bril overheen. Of hij was die avond ook gewoon niet in topvorm (ja, dat verschijnsel herkennen wij ook van onze spelers vanavond.)  Of hij had ruzie met tovenaar Purmarijn, en wilde die nu eens een keer niet helpen! Hoewel Paul verschillende keren niet al te doortastend stond te verdedigen, weigerde zijn tegenstander zijn kleine, maar duidelijke voordeel verder te benutten. Of hij zag het gewoon niet met die ogen. Hoe moet het nu verder? Ook remise. Nogmaals:  ‘Niet iets dat aan het met succes voltooien van de grote eindopdracht  (met een gelijk spel het gevaarlijke degradatiespook overmeesteren) heel veel kon bijdragen, maar nou ja, ook dit leek nog wel een beetje ergens op.’  En op twee andere borden ging het ook nog wel redelijk. Bijv. bij Bert gloorde er veel hoop. Martin zat te zwoegen, maar leek de boel onder controle te hebben.

Onze derde topdwerg Bert speelde vanavond ongelofelijk geconcentreerd, en sterk. Het was een Meraner. Bert liet zich nergens door verrassen. Hij kreeg voordeel en hield dat vast met zekere hand. Hoewel hij een wel erg ingewikkelde directe  winst bij zet 23. overzag  (zie diagram verderop) , bleven zijn zetten meer dan voldoende voor de winst. Hij kon een pion en een kwaliteit winnen bij zet 24, maar zag waarschijnlijk even spoken. Gaf niet. Winnen ging hij toch! Maar laat op de avond begon de machine onverwacht wat  te haperen. En op zet 36 gaf hij pardoes een toren weg! Wat een tragedie. Zo sterk spelen en dan alsnog door één missertje toch nog verliezen.  Toen ik het hoorde kon ik mijn oren niet geloven. Bert terecht zwaar de pest in. Hij zag er even uit als dwerg Grumpie.

Grumpie    Grumpie

Martin (wit) kwam tegen zijn sterke tegenstander goed uit zijn Engelse opening.

IMG_9874bWEB   9874bWEB

Na zet 17 Dd3? (Td2) nam echter De Veij het initiatief over. Na een misser van Martin op de 22e Ld6? ( c5!? Zie diagram verderop), een onnodig en naar spoedig bleek een onnuttig kwaliteitsoffer) had hij zelfs een gewonnen stelling. Het was triest om aan te zien dat Martin steeds meer op Stoetel ging lijken.  Dat was niet zijn schuld, want een goed plan was er eigenlijk niet, waardoor hij genoodzaakt was op zijn eigen terrein wat doelloos  heen en weer te schuifelen. En wachten tot het beroerder werd, of dat zijn tegenstander een missertje ging maken. Die had daar geen zin in. Haast had die niet. Langzaam en secuur schoof hij onze brave Stoetel van het bord.

Stoetel  Stoetel

Resteerde Frank. Die met zijn Siciliaan tegen de Alapin-variant  (2. c3) het niet helemaal goed deed  (5.  … Pe7 lijkt hier te langzaam,  dxe4 en Pf6 of direct Pf6 lijkt logischer) . Met vaste hand ontwikkelde Meijer verder. Na een wat wat al vroege, en ook veel te drieste poging van zwart om richting de witte Koning te manoeuvreren  was Frank al op zet 10. fors in de problemen. Ik stond ernaast en begreep toen al niet veel meer van zwarts plannen. De antwoorden van wit lagen toch wel erg voor de hand! Wat gebeurde hier? (zie diagram verderop) Zag Frank dingen waar ik te dom voor ben? Nou nee dus. De schijnbaar vernuftige zetten van zwart waren alle noodsprongen om een zaak te redden die niet te redden was. Doch …  wit was waarschijnlijk zo blij met zijn buitenkansje dat hij even iets te schematisch verder ging. Verspeelde een deel van zijn eigenlijk beslissende voorsprong. Maar bleef toch akelig veel beter staan. Het bleef een avondje zwoegen voor onze teamgenoot. Ik zag dat hij mijn blikken van ongeloof ontliep en denk dat hij zich schaamde. Al zo snel eigenlijk met de rug tegen de muur. En echt eigen schuld!

Bloosje  Bloosje

Toch leek het er later op dat hij nog vage remisekansen kreeg. Maar wat nog het ergste was: hij had heel veel tijd nodig gehad om alsmaar langs de rand van de afgrond het evenwicht te bewaren. Toen ik naar huis ging gaf ik geen stuiver meer voor de combinatie van 1 pion achter en geen tijd meer op de klok. Ik kon het niet meer aanzien. Zo hard werken, een hele avond, aan een al zo snel hopeloze opdracht.

En zo konden we met een smadelijke   6,5- 1,5 nederlaag  aan onze kabouterbroeken afdruipen richting Middenbeemster.  Wij deden ons best, maar zij waren gewoon stukken beter!

Wij degraderen naar de 3e klasse. Het eerlijke bordpunt van Marko Bosnjak dat de wedstrijdleider ons destijds ontnam (burokratisch m.i.) , was beslissend. Als we dat hadden gehouden, waren we precies gelijk geëindigd met Bakkum, maar op onderling resultaat (5-3 voor ons) niet gedegradeerd.

De ooit zo knappe jonge prins veranderd in een lelijke kikker. Het lelijke eendje van de nhsb.

Wat nu verder?

Ik sprak bij vertrek even buiten met Pruis, Hopman en Blees. “Ja, als al die Aris de Heer-spelers naar Purmerend deserteren (op hen drieën wijzend), ja hoe moeten wij het dan redden?” Waarop Pruis er nog eens op wees dat ze aktie ondernamen om ook wat spelers bij ons uit te lenen. Als dat eens zou lukken ……

Wordt dan de kikker toch weer een mooie jonge prins, en de lelijke eend toch een zwaan? En leefden we toch nog lang en gelukkig?

Ach ja, die sprookjes.

Voordat de olifant arriveert met de lange snuit, eerst nog even wat stills uit de remake van  Sneeuwwitje en de zeven dwergen.

Serkan Milli – Jos

ExtPrmrJos1  ExtPrmrJos1

Na 9 zetten theorie van de Dc2-variant van het NimzoIndisch geeft de database na Lxc3 alleen 10. Dxc3.  Milli speelt 10. bxc3  wat Komodo een heel klein tikkie beter vindt voor …  zwart!  Het vervolg  10. .. De7 11. e3   Jos moet bij de Purmerenders wel een verschrikkelijke reputatie hebben want op het thans  volgende remisevoorstel wordt gretig ingegaan! Zwart staat iets beter, maar hoe zie je dat? De geïsoleerde dubbelpion van wit? Maar vroeg of laat moet zwart kiezen voor een concessie aan zijn koningsmuurtje. En d5 is ook geen oplossing. Ik zou het niet weten. Leuke stelling om dat eens praktisch te testen.

Ron- Kees Kerkdijk

Na de London bij zet12

ExtPrmrRon1  ExtPrmrRon2

Tot 12. b5 ook theorie, maar nu volgt verrassend 12. … Pb8!? Is dat niet te traag? 13. Ld3  Pbd7  en remise overeen gekomen.

Ron: Ik ben enige uitleg schuldig. Er was tegen Kees nog genoeg om door te spelen. Je zou het op het oog niet zeggen, maar ik sta in die stelling gewoon nog beter. Het sterk lijkende zwarte centrum is best kwetsbaar. Ik kan daarnaast drukken op a7 en b7 (met bijvoorbeeld een paard op a5). Ik was Le2, 0-0 en dan Td1 van plan. In de na-analyse deed hij het eerst 3x fout. Maar ik had een heel emotionele dag achter de rug en was erg moe.”

Nou vooruit dan maar.

Luc Preeker – Gerrit

ExtPrmrGerit1 ExtPrmrGerrit1

Zwarts laatste zet 25. ..  Tg8, die mij wel logisch leek, was niet goed!  Hier wint direct de prachtige zet 26. Dg6! Zelfs als je verliest kan schaken veel vreugde geven! Als zwart de dame neemt volgt  hxg6  met mat! En anders is zwart zijn dame kwijt. De heren zagen het wel, maar pas na afloop! Zwart had i.p.v. Tg8 door moeten zetten met zijn tegenaanval op de damevleugel en 25. … a4! moeten spelen. Het is zo’n typische stelling met aanvallen van beide zijden op beide zijden. Wie komt het eerst? Vlg. mijn assistent Dr K komt zwart het eerst! Had ik niet gezien. Gerrit ook niet.

Frank van der Moolen- Paul

De eindstand:

ExtPrmrPaul1 ExtPrmrPaul1

Wit staat een pion voor, maar ziet geen heil in voortzetting. Maar hij heeft een vrijpion op e5, een akelige loper op d6 en een pion meer. Met een beetje pech was het 7-1 geworden!

Bert- Ruud de Groot

ExtPrmrBert1  ExtPrmrBert1

 Hier had Bert zijn latere vreselijke ellende kunnen voorkomen. Wel lastig, en een lang verhaal. En het was niet nodig want  23. Ta1 was ook best wel goed! Maar  23. Pc6! is dodelijk!

23. ….Pxe5 24. Pxe7+ Kh8  25. Dxe5        

23. … Lg5  24. Lxg7  Lxc1  25. Pe7 mat 

23. … Lf6  24. Lxf6  Pxf6  25. e5 Ph5  26. Pe7+ Kh8  27. De4 ( met dubbele dreiging:  mat op h7 of de toren slaan op a8.

Maar ja, dat is voor gewone stervelingen wel een beetje veel van het goede.

ExtPrmrBert2  ExtPrmrBert2

Toen ik deze stelling zag, dacht ik : ‘Kat in het bakkie! Bert slaat op g7. Daar kan toch niks tegen zijn. Pion en kwaliteit. Kassa!’ Maar Bert sloeg niet op g7, maar speelde 24. Lg3. Ik heb een groot respect voor Berts schaakkunde, en dacht “Nou ja,  Bert heeft natuurlijk iets gezien dat ik niet zie.” Maar Dr. K. ziet ook niets, geen enkel bezwaar tegen 24. Lxg7. Dus Bert zag spoken. Na 24. Lg3 staat wit natuurlijk nog steeds heel goed, maar toch vreemd.

Martin- De Veij

ExtPrmrMartin1 ExtPrmrMartin1

De Laatste zet van wit was 22. Ld6 Wat de diepere bedoeling is, zie ik niet. Wilde hij gewoon actie op de torenlijn, en dacht misschien ‘Wat initiatief voor een kwaliteitsoffer, dat moet kunnen ?’  Maar er komt geen initiatief. En geen actie op de d-lijn  22. … Txd6  23. Pxd6 Dxd6  24. Tfc1 (dit doet ook niks)  Lc5 25.Dc3 (Dit doet ook niks. Wat wil hij ermee?) Hierna is wit tot passiviteit gedoemd. Hij krijgt nergens kans meer om nog iets te bedenken.

Meijer-  Frank

Zwart heeft na 8. c3-c4 de keuze om de dame naar d8 of d6 terug te halen. Maar hij kiest voor 8. …   Dh5?

ExtPrmrFrank1  ExtPrmrFrank1

Je voelt met je klompen aan dat dit gedonder kan gaan geven. 9. Le2! (Er is meer mogelijk, maar dit is lastig genoeg.)   …  Ph4 ?? Bloedlink! Zwart moet gedacht hebben dat hij wel wat gemene grapjes zou kunnen gaan bedenken. Maar daar krijgt hij helemaal de tijd niet voor.   10. d5! Hierna staat wit ‘in hogere zin’ verloren. De oude waarheid uit Frank’s schaakjeugd blijkt gewoon nog steeds waar: een koningin moet je niet te vroeg in het spel brengen, want die kan altijd en overal worden aangevallen en moet dan vluchten en dat kost tijd die de tegenstander gebruikt om te ontwikkelen. En een andere waarheid ook: Paarden aan de randen zijn een schande!

10 … Pe5  11. Pxe5 Dxe5 12. Te1

ExtPrmrFrank2 ExtPrmrFrank2

 12.  ….   Ld6??  Een wanhoopspoging, denk ik.  Ik zag het gebeuren en dacht  : Wat doe je na gewoon 13. g3?    Die loper op e2 kan daarna gratis een of ander onheil gaan stichten, want alweer staat die Dame in.  Gelukkig doet wit het na 13. … Pf5 ook niet goed, en wordt zwart de euthanasie bespaard en wordt het gewoon een lange, lange lijdensweg.

En toen was het eindelijk dan toch tijd voor de olifant met de lange snuit, die het verhaaltje uitblaast.

Naschrift :  Er volgde nu al nuttig commentaar van Gerrit.

‘Ik zag de winnende zet voor wit 26. Dg6+ wel tijdens de partij, maar pas nadat ik zet 25. Tg8 had gedaan. Als dwergen ook een pokerface kunnen opzetten dan deed ik dat. Maar even afwachten of Luc het ook zou zien. Nee dus. Maakte hem er na afloop van de partij opmerkzaam op dat ie al op zet 25 de beslissende klap had kunnen uitdelen.’

  Eindcorrectie moet nog volgen.

 

 

1

8464357 

Kees Kerkdijk

 1837

 – 

8529532 

Ron de Vink

 1883

½-½

2

7844353 

Serkan Milli

 1613

 – 

7366095 

Jos Lohmann

 1881

½-½

3

8279876 

Ruud de Groot

 1828

 – 

7185981 

Bert Kuijer

 1830

1-0

4

8414340 

Frank van der Moolen

 1810

 – 

6808131 

Paul Verkooijen

 1741

½-½

5

6392309 

Ton de Veij

 1825

 – 

7826654 

Martin Zwaneveld

 1682

1-0

6

8286267 

Paul Meijer

 1709

 – 

7803114 

Frank de Geus

 1655

1-0

7

8255489 

Daniel Doorn

 1748

 – 

 

 

 

1-0 R

8

7312294 

Luc Preeker

 1743

 – 

7268195 

Gerrit van Dok

 1652

1-0

 

 1764

 

 1731