Categorie archief: Externe competitie

4-tal uit bij ZSC. Saende.

Geïnspireerd door onze WepMaster deze keer van een junior een verslag.

We mogen uit schaken bij ZSC Seande en deze plek komt mij toch wel erg bekend voor. Ik kan mij herinneren dat Paul hier ooit een partij tegen een 12 jarige jeugdspeler aanvatte en Zaandijk diezelfde avond met het schaamrood op de kaken verliet, met een (verdiende) schamelijke remise.

Het eerste wapengekletter komt weer op het bord van Herman door middel van de door Jos uitgelegde en tot treurnis beoefende “Italiaanse val”.

Speciaal bekokstoofd voor de witspeler met meer ambitie dan ontzag. De zelfkastijding kan na lxf7+ pas echt beginnen. Grappig is dat veel spelers Dg5 gewoon niet als levensgevaarlijk zien.



Het is dan ook snel uit, 0-1

Ab wordt ook niet gehinderd door enige vorm van terughoudendheid, of rust in zijn spel. Nog voor er gerokeerd is valt hij al aan op de koningsvleugel. In de thuiswedstrijd mocht ik zelf tegen deze tegenstander spelen en was toen zeer onder de indruk van zijn foutloze spel. Na zet 14 heeft wit geen voordelen meer en kan Ab echt beginnen aan het betere denkwerk. Hij heeft immers tijd genoeg.

Niet alleen tijd genoeg, maar ook zetten genoeg. Die heeft hij ook nodig, immers de witte stelling is een behoorlijke bunker geworden. Na het ruilen van de witte lopers zal wit het zo langzamerhand wel steeds benauwder krijgen. Ab zal het met geduld moeten spelen, de vraag is of hij dit kan. Zeker een waardevolle oefening!

Ab zijn geduld lijkt te worden beloont na een ruilvariant op f4 kan hij doordrukken. Het wordt nog wel spannend. Wit kan inmiddels doorbreken op de dame flank.

Wit wordt het te heet onder de voeten en verzaakt een stuk te slaan. Zoals gezegd Ab wordt niet gehinderd door terughoudendheid en offert het stuk meteen weer terug. Een ingewikkelde stelling volgt maar volgens mij helemaal correct gespeeld!

Ab ziet het gevaar op de Damevleugel en twijfel slaat toe. Moet ik aanvallen of verdedigen, een ingewikkelde stelling met goede en foute keuzes. Hij slaat met zijn koning op de vlucht en opent zijn damevleugel. Als een Duitser in de laatste minuut scoort wit. Door het spelen van de koning ontstaat er een mat-variant voor wit! 1-1.

In de post-mortem zien we dat zwart een dodelijke aanval heeft maar ook veel zetten nodig heeft. Er zijn veel remise varianten die zwart toch maar even had moeten uitrekenen.

De hoop is op Mathijs gevestigd die een gelijke stelling netjes overeind blijft.

Matthijs laat zien dat hij nog erg onervaren is met e4. Een oude opening maar die kent voor Matthijs nog veel geheimen. Hoe speel je actief tegen een siciliaan bijvoorbeeld? Nou hij heeft geleerd dat na c5 d5 je die pionen niet moet laten inslaan. Helaas op de harde manier en komt al snel in de verdrukking.

Maar hij is niet voor 1 gat te vangen en kan de problemen met een handigheidje met dh3 oplossen. Goed gspeeld op de kleine ontwikkelachterstand van zijn tegenstander om weer in een gelijke stand te komen.

Zwart moet kiezen waar hij gaat ontwikkelen en kan kiezen uit de pest of de pleuris. Een snelle lange rochake maar een totaal ongedekte koning of langzame korte rochade waar wit zijn dame al staat ontwikkeld.



Bij Peter is de notatie van de partijen al een hele uitdaging met een bord met cijfers en letters maar ondanks dat de borden en stukken prachtig waren hadden ze deze helaas niet. Ik heb helaas geen volledige notatie van de partij.

Ik zag dat Peter een nette opening had waarbij hij effectief zijn stukken ontwikkeld had. Echter zonder zijn tegenstander onder druk te zetten kan deze ook goed ontwikkelen. Een goed plan is dan essentieel, echter worstelt Peter nog vaak in de overgang van opening naar middenspel. Met name met wit is het initiatief snel verloren en zwakheden komen dan eerder op het bord. Er kan niet adequaat met een ontwikkelde dame omgegaan worden en een pion is zo verloren.

Toch speelt Peter een hele solide partij zonder grote fouten. Helaas verliest hij eerst kwaliteit waarna het toch lastig spelen blijkt. De eindstand wordt dus 3-1.

We sluiten het 4tallen seizoen af met deze wedstrijd, 1 ding staat als een paal boven water, de ervaring en groei in het spel is bij iedereen te zien! Volgende jaar nog eens?!

  Anton Karhof               1447       Matthijs Groot                              1-0                
  Tieme Braat                  1137      Ab Hauer                                       1-0
  Wim van der Noort     1226      Peter v. Putten    1120                   1-0        
  Arthur Wagenaar                       Herman Zwaneveld                       0-1
                                                                                                         

Gewassen en afgedroogd. (15 maart 2019)

Ik dacht dat we met onze winst op Purmerend ons wel veilig hadden gesteld. Dat was niet zo.  Ons clubje moest ook nog even minstens gelijk spelen tegen de jongens van De Pion uit Wormer. Ik had er wel een beetje een zwaar hoofd in, gezien derzelver elootjes op de nhsb-site. Maar ja, ik ben nu eenmaal een pessimist van nature.

Het begon voor mij prettig. Langs een lokaal waar dansles werd gegeven. Wat onstuitbaar de  pezierige herinnering bij me opwekte aan de dansles die ik zelf onderging ter voorbereiding op het afdansen voor zilver met ster, vijftig jaar geleden. Dat was niet mis, net als wat ik hier zag, met lange variaties door de hele zaal heen. Ik weet er nu totaal niets meer van. Ik zou er geen stap meer van kunnen nadoen. Ben benieuwd wat ik over vijftig jaar me nog van schaakopeningen kan herinneren. Dat wordt nu ook al steeds minder.

Het speellokaal was zeer geschikt voor flitsloze fotografie. Veel licht. Ook prettig voor mij.

Die jongens allemaal vriendelijk, nou ja, op één na, maar dat speelde geen rol van betekenis, en velen met gevoel voor humor.

En het begin was vertrouwen wekkend. Velen van die van ons hadden hun huiswerk gemaakt, en ze deden allemaal erg hun best. Hun (wep)meester zag het met genoegen aan.

2S7A5300WEB


2S7A5308WEB

Het eerste resultaat kwam binnen van het bord van ons Gerritje. Die maakt er een traditie van als eerste zijn klokje te kunnen stilzetten. Maar dit keer na een prima gespeeld partijtje, met pionwinst na een uiterst listige en behoorlijk diep berekende combinatie. Voor de tweede keer deze week werd hij geconfronteerd met een Koningsgambieterige opening, maar nu kwam hij er zonder kleerscheuren af. En na zijn pionwinst wist hij ook koelbloedig de daarna wel mogelijke tegenaanval van zijn tegenstander te neutraliseren. Toen de kruitdamp was opgetrokkken en wij dachten dat hij zich nu zou gaan opmaken voor winst in het door hem zo geliefde eindspel, bood hij remise aan. Wat vraagtrekens opriep bij Ron, Bert en mij. Ik denk dat Gerrit het zekere voor het zekere wilde, na vier nederlagen in de externe en wetend dat de elo van Martin Selie wat hoger was. Hij verontschuldigde zich met “Ik zag geen winst”. Meester Ron stuurde hem later een mail met aanwijzingen hoe dat dan had gemoeten. Na voltooiing van dit verslag zal ik het ook nog bekijken met  behulp van  Prof Dr Ir K. , inclusief Ron’s suggesties. (Die heeft ook niet altijd gelijk! Zelfs Meester Ron is maar een mens.)

Daarna gebeurde er heel lang niks.

   2S7A5306WEB

Bert speelde als vanouds diep geconcentreerd en veilig en principieel. Tegen van het Half-slavisch een Meraner. Gelukkig een rustige versie en niet de door onze Frank met zwart vaak verkozen agressieve versie met dxc4, b5, a6 en c5. Na 11 zetten vond ik dat het er prettig uitzag. Er lijken kleine mogelijkheden  voor wit te zijn. Mits met geduld gebracht. En dat heeft onze Bert wel. Alles blijkt ook nog steeds voor te komen in de boekjes. Maar daar heeft Bert nu weer niet veel geduld voor. Maar hij is nu eenmaal een slim mannetje, die veel zelf wil en kan uitvinden.

  Bert – Wormer (11…h6)

Het meest gespeeld wordt hier 12. b3. Maar nog iets beter is misschien  Dd3 of het door Bert gespeelde gewoon 12. Le3.   Hans Post , de tegenstander van Bert, kan er ook wel wat van, maar maakt toch een foutje bij zet 17.

  Bert – Wormer (17dxc5)

17. … bxc5?  (beter Lxc5!? want 18. Lxh6 Ph5 en g4 kan niet wegens Dg3+)  want dat overziet  18. Lxh6! Omdat na gxh6 Dxf6 volgt. En het gespeelde  18. … Lxf3?  (toch maar gxh6!?) 19. Dxf3 Le5 ? maakt het er niet beter op. Zwart staat nu gewoon een pion achter zonder compensatie. Voorzichtig en zorgvuldig schuift Bert verder. Maar op zijn beurt  laat hij het misschien een beetje wegslippen bij zet 28. Lg3?  (Lg5!?), waarbij hij aanstuurt op remise door herhaling van zetten.

Bert – Wormer (29…)

Prof Dr Ir K. ziet hier toch nog wel mogelijkheden. Die ziet het na toch weer 30. Lg5 nog wel zitten.   Ondanks het feit dat zwart wel wat compensatie voor zijn pion heeft. (Die loper op d4 is wel een lastpak. Die pion op e5 met die twee torens erachter, wat gaat die doen? Lijkt ook een onbetrouwbaar individu. Een terrorist? O.a.)  Maar Post vindt het stilzwijgende remise- aanbod wel best natuurlijk. De knullen hadden wel even wat agressief tegen elkaar aan lopen duwen, maar eindigden weer als vriendjes.

Bij ons Paultje (zwart)  ging het er Spaans aan toe. Bij zet 13 raakte Paul een klein beetje achterop. Tot dan staat het allemaal nog wel in de database. Bij zet 17 heeft wit 2 manieren om een sterk veld op d5 te bezetten. Met paard of met loper. Hij kiest gelukkig de verkeerde. Zwart heeft weer gelijkspel. Maar bij zet 19 gaat het dan toch mis.

  Wormer – Paul (19.Pe2)

Met 19. … c4! was zwart goed overeind gebleven, maar na 19. .. Lb5? 20. c4! (‘Nou ik dan maar! Ben ik van die dreiging af.’) 20. … bxc3? (Pxd5!?) 21. Pxc3 staat wit beter. Zwart heeft dan twee zwakke pionnen op de damevleugel plus een zwak veld op d5, en daar gaat wit zich terecht op richten. Zwart krijgt  ruimteproblemen. Wit kan de d-lijn bezetten.

Na zet 29 staat wit echt geweldig. Niet doordat Paul zoveel rode strepen in zijn schriftje moest krijgen,  maar doordat Bart Weststrate op zijn bordje heel sterk zit te spelen.

  Wormer – Paul (29. Tcd1)

Ik heb wel eens iemand horen beweren dat Paul pas echt goed gaat spelen als hij in moeilijkheden is geraakt. Ook nu verdedigt Paul zich op dat kleine aantal vierkante centimeters dat hij nog heeft met veel vernuft, maar het helpt dit keer niet. Wit laat zich niet afleiden. Zijn voordeel wordt met elke zet wat groter. Paul raakt derhalve een kwaliteit achter, en probeert nog wat op wit’s koningsvleugel.  Alles tevergeefs. Ik zag aan zijn sippe gezichtje dat hij er zelf een beetje bang voor een slechte afloop werd.

  2S7A5316WEB

Na zet 37 stort hij (nou ja, zijn  stelling) in:

  Wormer – Paul (37.Dc4)

37. … Le6 ?? 38. Txd6! Dxd6  39. Txd6! Lxc4 (daar had hij op vertrouwd) 40. Txg6 !!!

   Wormer – Paul (40.Txg6)

En zo blijft wit minstens een stuk voor. ( fxg6  bxc4 )  Knap hoor van wit!  Zwart geeft op en vraagt om genade. Paul valt weinig te verwijten. Die andere jongen was gewoon groter en sterker.

Hierna verandert de partij van ons logeetje Bert Keizer ook in een echt vechtpartijtje.

Het was een Aljechin-opening.  Toevallig schreef ik deze week in het verslag van de laatste interne dat die opening niet veel meer voorkomt. Prompt nu dus wel! Zoals ik toen ook schreef, kun je daar dus een witspeler best wel even mee overvallen. Dat gebeurt nu dus ook. Na 1. e4 Pf6 2. Pc3   (Beter e5  natuurlijk, maar dan moet je wel ‘Oom Jan leert zijn neefje schaken’ e.d.  uit je hoofd kunnen opzeggen)  2. … d5!? 3. exd5 Pxd5  4. d4 Lf5  (Pxc3 en g6 !?)  heeft Jan Koopman het gebruikelijke zwarte openingsnadeeltje  wel achter zich gelaten. Die verzint daarna een lange reeks gezonde zetten. Bert bedenkt nog een avontuurlijke uitval met Db5 gevolgd door  Dh5, maar daar wordt zwart niet zenuwachtig van. Hij neutraliseert eventuele boze bedoeling tegen zijn koningsstelling door wit min of meer te dwingen tot dameruil, en hem kan daarna eigenlijk niets meer gebeuren. In tegendeel, hij krijgt langzaam een beetje initiatief. Tegenstootjes van Bert worden ook onschadelijk gemaakt. Bij zet 23. wordt het spannend:

  Bert Keizer – Wormer (22…Pde7)

23. Pc2? ( 23. f3!?  Pf5  24. Pc2)  23. … d5 en zwart staat wat beter.  Tot hiertoe is het een vrijwel gelijk opgaande strijd geweest. Maar nu verzint Tom Poes een leuke list, waar helaas iets niet van klopt.

  Bert Keizer – Wormer (23…d5)

Bescheiden terug met die toren en ja, geef mij dan toch maar zwart na daarna 24. … e4. Maar wit probeert na lang nadenken 24. dxe5. Mis poes. Ik sta ernaast en murmel: ‘Staat een heer van stand nu  echt overal alleen voor?’ Ik denk dat Tom Poes iets bij zet 26 gemist heeft.  Geforceerd volgt: 24. … dxe4 25.exf6 Txd2! (dat zal hij nog wel gezien hebben)  26.fxe7 Pxe7 (Maar dit niet meer, denk ik. Ordinair pionverlies dus). Zwart kan op winst gaan spelen. Gelukkig verknoeit hij het bij zet 28 op zijn beurt dan ook wel even. Vanuit een dan weer gelijke stand gaat hij weer opnieuw moedig het gevecht aan.  Ongeveer op dat moment komt de schoolfotograaf langs, en Jan wil wel even op de foto. Hij wil echter niet naar het vogeltje lachen want zijn spelletje is even veel te spannend.

    2S7A5312WEB

Bij zet 32 werd het volgende plaatje zichtbaar:

  Bert Keizer – Wormer (31…g5)

Hier zou 32. Pc7!  een goede zet geweest zijn, waarna wit nog lang weerstand had kunnen bieden.  Enkele voorbeelden:

32.Pc7

32. ..Tb6 33.Td5 Ph4 34.Txg5   (0.28)

32. ..Ke7 33.Pxb5   (0.50)

32. ..b4 33.Txd6 Pxd6 34.cxb4 axb4 35.b3 (0.60)

32. ..Txd1+ 33.Kxd1 Pd6 34.Ke2 (-0.25)

32. ..e3 33.Txd6 Pxd6 34.fxe3 fxe3 35.Ke2 (0.90)

32. ..f3 33.gxf3 exf3 34.Txd6 Pxd6 35.Kd2 g4 36.Ke3 (0.00)

32. ..Th6 33.h3 f3 34.Td7+ (0.15)

Maar wit speelt 32.b3 en zwart voorkomt direct alle hier boven aangegeven ellende van een paard op c7  met  32. … Tc6! En staat beter.

En na 33. Tc1? komt wit er niet meer aan te pas. Via 33. …  Ke6 (witte paard in problemen) 34.c4 (er is niks anders) bxc4 35.bxc4 raakt een pion in de misère


Bert Keizer – Wormer (35.bxc4)

Pd6! 36. Tb1  de pion op c4 is toch verloren. …  Txc4  En die pion voorsprong geeft zwart niet meer weg. Onze Bert2 wordt op de grond gedrukt,daar vastgehouden, en het eindspel met pluspion wordt tegen een nog wel taai tegenspartelende Bert naar winst gevoerd. (Zo moet dat dus.) Ik moet helaas toegeven dat Jan Koopman na zet 32, tot zet 47, heel erg sterk en heel erg foutloos speelde.

Helaas voor ons want nu begint het er toch een beetje akelig uit te zien. Het staat nu 3-1 voor de jongens van Wormer. Is er nog hoop dat we het gevecht met de jongens van die school om de hoek onbeslist kunnen laten eindigen?

Onze eigen grootste jongens zijn nog niet weggelopen. Daar hoort tegenwoordig ook Martin bij. Die is het afgelopen jaar zo gegroeid. Die hoort niet graag het gebruikelijke “Goh, wat ben jij al groot geworden’, maar het moet toch even gezegd. Die heeft in de zeven knokpartijen van het afgelopen seizoen het  beste gepresteerd van allen. Drie tegenstanders moesten met blauwe ogen en bloedneuzen huilend terug naar hun moeder, en vier konden niet van hem winnen. Onze Martin is met 71% zeker de succesvolste van ons knokploegje. 

Hij had deze avond weer zijn Engelse knuppel meegenomen. Maar daar had zijn tegenstander een geheel eigen wapen tegenover gefabriceerd. In mijn database  ‘Wapens tegen het Engels’ zie ik bij zet 4 voor zwart elf voorbeelden, maar niet wat Peter Hoek hanteert. Het moet een maaksel uit de eigen creatieve handenarbeid-Hoek  zijn. 

  Martin – De Pion (4.Pc3)

4. …. Pe7  Mij leek het niks. Het paard blijkt op weg naar g6. Maar waarom staat het daar beter? Lc5 of Lb4 zijn heel gebruikelijk hier. Maar ja, creativiteit hoef je niet altijd te kunnen begrijpen.  Als je er niets mee hebt, kan het natuurlijk gewoon aan jezelf liggen. De foto van de schoolfotograaf laat duidelijk zien  dat het ook voor Martin nog wat te moeilijk is. Zeker daar toch nog steeds wat te jong voor.

  2S7A5302WEB

Maar uit zijn zetten blijkt dat niet. Hij doet het goed, staat beter tot zet 10 en daarna zelfs heel veel beter. Het lijkt of hij ook deze knul beentje gaat lichten.

 Martin – De Pion (15…Dc7)

Tot zet 16. Ik stond erbij en keek ernaar. Ik was blij  dat ik zelf niet hoefde te kiezen,  uit 16. f5 of 16. e5.  Ik denk dat ik het maar met 16. e5 geprobeerd had. Een paard naar het mooie veld e5 jagen  leek me niet ideaal. Maar ja. Onze hoogleraar Prof. Dr Ing. K. heeft me intussen gelijk gegeven.  En ook Peter zelf toont aan dat 16. f5? niet de beste is. Snel verliest Martin zijn voordeel. 16. … Pe5 17. Lf4?   ((Pf3!?   (0.45) ) De7  =   en het is duidelijk dat nu beide spelers in het gevecht hun wapens kwijt zijn geraakt en er nu met blote knuisten verder tegenaan moeten. Na zet 22. lijkt Martin’s tegenstander aan de winnende hand te zijn.  Het wordt zo spannend dat andere jongens hun eigen tegenstander even laten staan, en hier omheen gaan staan kijken.  Wel stil natuurlijk, niet luidkeels  ‘Mar-tin! Mar-tin! Mar-tin’ scanderend, wat ze anders altijd doen.

  Martin – De Pion (26.Pd2)

Zwart heeft vier stukken gericht op een achtergebleven pion op e4. Wit dekt hem drie keer. Kan zwart nu slaan? Nee, daar zit een grapje!

Hieronder het grapje en als variant hoe de gozers het verder in het echt afhandelden. Hoek ziet wat er dreigt en maakt een hoekje vrij voor zijn koning. Daarna knokken beiden alsof ze het boekje “Hoe houd ik mij vechtersbazen van het lijf?” grondig hebben bestudeerd. Ze verwaarlozen geen van beiden hun dekking, dus geen enkel stoot komt hard aan. Beiderzijds knap gedaan allemaal. Geen van beiden ernstig gewond geraakt. Remise.



Wat doet onze Jos vanavond?

Toen ik een eerste foto maakte van de zaal was alleen zijn stoel leeg. Hè?? Nu alweer zijn bekende snelle remise? Maar nee. Hij dook weer op met een kopje thee. Daarna natuurlijk weer een ongebruikelijk en enigszins verdacht openingsnoepje, om ook de tegenstander wat te sabbelen te geven.  En zo diens  aandacht af te leiden. Om eventueel daarna van onverwachte zijde  aan te vallen. En als altijd lukt het hem ook nu weer om zelf de eventueel wat minder zoete smaakjes te compenseren.  Na zet 12 geeft Prof Dr Ir K.  al aan : gelijke stand. En vanaf zet 14 : beter voor zwart!  Hoe flikt hij ‘m dat toch steeds?

Maar toch leren we Jos, onze hoop voor de toekomst, ons geniale vriendje, vanavond heel anders kennen dan tot nog toe.

  2S7A5319WEB

Ten eerste:  veel somberder. Hij kijkt nu een beetje als de ‘Geniale Vriendin’ uit de thans lopende mooie gelijknamige Italiaanse serie. Natuurlijk was hij er nooit zo een van een rondedansje met de knuistjes omhoog na een geslaagd experimentje. Maar altijd een beetje neutraal gezicht.  Anders dan anders is het gezicht dat hij nu bij zijn rondwandelingetje trekt. Op sombere toon:  “Ik sta niet goed!”  Als ervaren pedagoog probeer ik hem op te monteren. “Ik vind het nogal meevallen!”  Heeft heel  weinig effect. De hele avond blijft het somberheid troef. Misschien speelde een rol dat hij intussen wist dat hij de verreweg brutaalste vechtersbaas van de Wormer buurt had getroffen. Met minstens 150 elopuntjes meer dan hij meestal tegenover zich aantreft.

  Wormer – Jos (13…Le7)

Paternotte probeert het met een linkse directe, maar onderschat het gevaar dat Jos met een rechtse hoek achter de hand heeft. 14. Pe4 (wat er erg logisch uitziet, maar nu moet de Loper op b1 zowel het paard op e4 als de pion op a2 dekken, en dat werkt niet goed genoeg) 14. .. Pxa2   15. Lxa2   (15. Pd6+?  Lxd6  16. Lxa2 ( 16. exd6? Pxc1 ) Lc7 met beter spel voor zwart.)  15. .. Lxe4 16. Pd2? Lb7 . Zwart heeft een pion gewonnen. Wit heeft er wel wat voor, maar waarschijnlijk niet genoeg. Zwart moet nu maar snel een toren naar c8 spelen en / of rocheren. Na zet 18 staat het volgende op het bord:

  Wormer – Jos (18.Pe4)

Maar nu maakt Jos het eigenlijk te bont. 18. … f5?  (18. … Tc8! (-0.75) ) 19. exf6 Lxf6 20. Pc5 Ld5  21. Dd3 Hij is zijn voordeeltje kwijt, maar het staat nog steeds gelijk.

 Wormer – Jos (21.Dd3)

Dat vindt iedereen. Behalve Jos. Of misschien vindt hij dat nu ook en denkt daarom één momentje niet ver genoeg. 21. … d6??  Helaas. Dat verliest! Wit zou nu zelfs op e6 kunnen nemen omdat op 22. … Lxe6 23. d5 kan volgen, waarna wit dat stuk terugwint omdat er dan ook Dh7+ dreigt. Zwart staat verloren. En nu zien we een tweede mij tot heden onbekende zijde van Jos. Hij blijft alsmaar keihard doorvechten. Tot heel laat in de avond. Ook als niemand er meer een stuiver voor geeft. Een dergelijke taaiheid heb ik nooit eerder bij hem gezien. Blijven hopen op een misser van zijn tegenstander. Listen en lagen blijven bedenken. Hij gaat maar door!

Maar Paternotte slaat nog even niet op e6 en speelt 22. Dh7+ en dat is natuurlijk ook dodelijk. 22. Kf7 23. Pxe6 Lxe6 24. Tfe1!   Wit staat een stuk achter, maar zijn aanval is dodelijk.  Als zwart de loper weghaalt volgt mat met Lg6. Als hij de loper dekt met Te8 volgt ook Lg6. Als hij hem maar prijsgeeft met bijv. Tc8 wordt het ook een tragedie.


Wormer – Jos (24.Tfe1)

24. ….  d5? om althans d5 van wit te voorkomen 25. Lg6+ ( Dg6+  !!)  Ke7  26. Lf5!   

Misschien omdat Jos heeft vastgesteld dat ook wit niet steeds de allersterkste zetten heeft gedaan, gaat hij toch nog door! Of omdat hij zich verplicht voelt tegenover de club, die achter staat? Hij gaat verder, zelfs als hij een toren achter raakt. Maar hier valt echt niet meer tegenop te tornen. Bij zet 36 geeft Jos op. Wat een vechtjas gaat er schuil in dit ogenschijnlijk bescheiden bendegenootje !

Nu staat het 4,5 –1,5. Dus het staat al vast dat we straks met bebloede koppen terug naar moeder moeten. Dat lijkt niet stimulerend voor de laatste twee die nog in gevecht zijn.

Onze allergrootste bendelid Ron  deed heel voorzichtig. Zijn tegenstander ook. Ze bleven goed in dekking. Ze draaiden om elkaar heen. Wachtend op een foutje van de ander. Lang alleen plaagklapjes wederzijds.

Ron:  Ikzelf dacht dat ik niet slecht stond, maar had dus geen voordeel, maar wel een plan. Zijn 20…, Db8 is fout en ik ruik nu mijn kans.

 Ron – Wormer (20…Db8)

Ik heb lang nagedacht op zet 22 of ik gelijk d5 (beste) of eerst Lc3 moest spelen. Ik verwachtte echter Pc6 en dan maakt het niet uit.

22. Lc3 Pc6 23. d5!

  Ron – Wormer (23.d5)

Na 23. d5 sta ik gewonnen!

23. … exd5 24. cxd5 Pa7 25. Le5


Ron – Wormer (25.Le5)

Bert en ik waren er al achter dat ik na 25. Le5 (!) op f6 moest nemen, als hij dus Ld6 speelt. Daarna gewoon Pg4 wat we beiden in de snelle na-analyse nog niet hadden gezien. Jammer, gemiste kans, maar op dat moment wist ik al dat het niet echt meer uitmaakte.

En dat wordt snel duidelijk. Ook na het gespeelde 26. Tc8 staat wit nog steeds veel beter, maar de inspiratie en de noodzaak is weg en bij zet 27 laat hij het voordeel (1.30) opdrogen en dan is het gauw terecht remise.

Resteerde ons andere logeetje. Koen. Die hoefde zijn best niet meer te doen. Vechtpartij tegen de buurt onbeslist beëindigen was niet meer haalbaar. Maar hij deed toch heel erg zijn best. Niet voor de eer van ons knokploegje, denk ik, maar voor zichzelf. Hij had ons in drie partijen gesteund tot nog toe, en ze alle drie verloren. Zij het altijd eervol. Dat was natuurlijk zijn eer te na. Hij vocht vanavond als een leeuw. Tot bijna middernacht.

2S7A5322WEB

Hij trof in Ron Greven een sterke tegenstander. Beetje een type als Jos. Eentje die pas kan knokken als hij eerst een licht dubieus offertje in de opening heeft gebracht. Hier het b4- gambietje tegen iets wat uitliep op wat Sicilianerigs. 1. e4 e6 2. Pf3 c5 3. b4!?  Hij trof het niet. Onze Koen is aardig op de hoogte. Dat ventje weet best was hij aan het doen is. Hij speelt wat in de boekjes staat, tot zet 9. En daarna verzint hij het zelf, maar wel heel goed allemaal. Het verschil tussen onze Jos en hun Ron is dat onze Jos altijd kans ziet om het lichte nadeel van zijn experiment om te buigen in een voordeeltje. Dat lukt hun Ron niet. Die staat gauw een tikje minder. Bij zet 17. was  ik er toch nog niet helemaal gerust op.

  Wormer – Koen (17.f4 )

Beetje gedrongen? De plek van die zwarte toren en loper bevalt me niet. Dreigt wit d5? Maar Koen speelt hier zelf 17. … d5 en dat leek me eigenlijk wel een mooie oplossing. Hier begon ik er ook in te geloven. En zeker toen wit daarop met 18. Ta4? antwoordde. Dat zag ik niet zo. Koen staat nu bijna voortdurend beter. Bijna, want beiden slaan af en toe mis. Bijv.  – als hun notatie klopt- mist wit een plotseling even mogelijke winst bij zet 24. Pg2? (i.p.v. Tc1 met stukwinst) en is Koen’s veel aandacht trekkende en ogenschijnlijk leuke manoeuvre bij zet 27 ook eigenlijk  niet de beste. Gelukkig vergist wit zich bij zet 29.

Ik denk dat hier al een klein beetje de klok een rol ging spelen. Het paard op c6 staat twee keer aangevallen en kan niet weg wegens penning. Maar 27 …. Pde7 dekt c6 nog eens en is veilig en nu staat wit’s pion d4 en prise. K. geeft hier (-2.95) . Meer dan  genoeg voor winst.



(Maar goed, dankzij die witte vergissing resteert een stelling met voor zwart een dame +  wat pionnen tegen wit T+L+L. Dat is niet zo maar gewonnen. En een foutje is gemakkelijk gemaakt.  Belangrijk is dat de witte koning  moeilijk een veilige plek kan vinden en die lellebel van een dame blijft maar achter die brave koning aan zitten. Nog belangrijker is dat we intussen in een tijdnoodfase zijn beland . Vooral voor Koen. Maar zoals zo vaak begint zijn tegenstander dan ook te jagen. Maar als al eens eerder waargenomen blijkt Koen een formidabele vluggertjesspeler. Wederzijds zijn er fouten (wit geeft ergens een toren  weg, maar Koen met slechts nog secoden op zijn klok ziet het even niet) maar Koen blijft steeds sterk de overhand houden en uiteindelijk volgt de beslissende fout van wit bij zet 48. Al met al een mooie partij van Koen. Hij is de enige die blij naar huis mag.

Het was vrijdagavond. Tijd voor de wekelijkse wasbeurt. Zo gingen onze jongens dus in de teil, werden afgeschrobd, hun de oren gewassen,  en wel erg stevig  afgedroogd. Daarna voor straf met blote benen naar bed.

Worden we nu een klas teruggezet? Ik zag wel dat wij van de acht nummers 7 en 8 in de vier groepen 2e klasse qua prestatie (match+bordpunten) het beste waren. En dat er 7 winnaars in de derde klasse zijn die zouden mogen promoveren. Ontsnappen wij dan toch nog de dans?

Nu ja. Laten we toch maar blijven genieten van het leven. Want zoals ik Paulien Cornelisse vorige week hoorde zeggen in haar cabaret-voorstelling “Om mij moverende redenen”:  Wat gaat  “tussen traphekje en traplift”  het leven akelig snel. Profiteer ervan!

15-03-2019 W.S.C. De Pion N1  –  Aris de Heer N1 5 – 3
1   Marc Hartog  1780  – 
Ron de Vink  
 1890
½-½
2   Stephan Paternotte  2008  – 
Jos Lohmann  
 1849
1-0
3   Hans Post  1806  – 
Bert Kuijer  
 1816
½-½
4   Bart Weststrate  1781  – 
Paul Verkooijen
 1768
1-0

5 Peter Hoek  1711  –    Martin Zwaneveld  1654 ½-½
6 Ron Greven  1815  –    Koen van Lankveld  1748 0-1
7
Jan Koopman  
 1554 J
 – 
Bert Kaizer    1662 1-0
8 Martin Selie  1648  –    Gerrit van Dok  1588 ½-½
 1762  
 1746  

eindcorrectie moet nog plaatsvinden

Castricum

Castricum  , ja daar weet ik helemaal niks van. Ik heb er nauwelijks ooit een stap gezet. Ik heb er gewoon niks te zoeken.

Maar des te meer in de directe omgeving ervan. Mijn voetstappen in het bos- en duingebied ten westen ervan, gezet in de periode van 1965 t/m 2018, met kleine kinderen of zonder, met nog levende of inmiddels overleden familieleden, zijn niet meer te tellen. Een fantastisch  wandelgebied voor de verstofte stedeling of verveelde polderbewoner. Je kunt er alle kanten op:  door het bos, door het duin,  naar het strand, of zuidwaarts, of ook noordwaarts.  En daarna rust voor de vermoeide ledematen  – ’s winters of  ’s zomers –  in of bij Johannna’s Hof.  Prachtig. Heerlijk. Ik ben wel een beetje jaloers op die Castricummers. Niet vanwege hun dorp (stadje?), maar vanwege die omgeving. Direct bij de hand.

Had ik tot heden totaal geen herinneringen aan Castricum, nu dus wel! Een zinderende schaakavond was het daar. In een mooie ruime speelruimte, zeer helder verlicht. Lekker voor de wat oudere schaker met lichte visuele problemen! En zulke  senioren hebben ze daar genoeg. Grote vereniging wel. Met 42 leden. Daar kunnen wij natuurlijk niet tegenop.

2S7A5200WEB

We hebben met al onze invallers best een sterk team. Heel veel sterker dan voorheen. Maar toch wil het alsmaar niet goed lukken. We moesten vanavond toch eigenlijk wel minstens een gelijkspel wegslepen om iets te doen aan het alweer sterk loerende degradatie-gevaar.  En ik had de indruk dat iedereen daar goed van doordrongen was, mede door het nuttige voorbereidende mail-werk van Jos. We stonden op scherp. En niet alleen bij Ajax schijnt dat tegenwoordig erg van belang te zijn.   Castricum 2 is nog in de race voor het kampioenschap. Dus daarom was het zo spannend.

Na een uurtje was er nog niet veel duidelijk. Wel dat Gerrit in problemen was geraakt. En dat Ron aan een variantje was begonnen waar ik heel weinig van begreep. Ik vond het maar niks, maar zou wel weer aan mij liggen. Dat Paul na een geweigerd damegambiet,Tarrasch, leuk leek te staan, Bert met zijn standaard Siciliaan alles goed onder controle leek te hebben, Jos weer aan een circusoptreden bezig was en alweer alle bewust gekozen minpunten aardig scheen te nivelleren, Martin na een damepion-opening er aardig bijstond, Bert Kaizer bezig was in een ingewikkelde stelling met risico een pion te veroveren, en van Koen nog niks te zeggen was, behalve dan dat ik vond dat hij wel al wat te vroeg in een verdedigingspose was gekropen. Afwachten maar.

2S7A5203WEB

Korte tijd later bleek inderdaad Gerrit bezweken. Eigenlijk maar door één onnauwkeurigheidje en toen kreeg Egbert Kooiman ineens de wind mee.

   ExtGerrit1

Zo op het oog is er niet veel aan de hand. Maar het witte paard staat er wat ongelukkig bij, en dat kan direct tot ellende lijden na 18. … Pxf2!!  19. Txf2 Lxf2  20. Kxf2 Dh4+ !! en het paard op a4 gaat eraf! Gerrit krijgt nog een kansje  na het gespeelde  18. …. Dxd5? waarna 19. Df4  (valt even paard op e4 aan) nog voor wat verlichting had kunnen zorgen. Maar na 19. Lc3? verliest wit niet alleen een pion, maar staat ook het veulen op a4 er nog beroerder  bij omdat hij niet meer naar c3 kan.

  ExtGerrit2

  Hierna is de zaak niet meer te redden.  Wit raakt wat later een stuk kwijt. Dat was dus 1-0 voor de thuisclub.

Om ong. half tien kwam er nog wat meer tekening in de situatie.

Paul (wit) leek ineens rechtstreeks op winst af te gaan. Des Castricummers Dame leek ernstig in problemen te geraken, en zowiezo stormden alle witte lichte stukken jolig naar bressen in des vijands bastion. Dat kon niet lang meer duren. Zelden heb ik Paul al zo vroeg in de partij zo vernietigend  om zich heen zien meppen.

  ExtPaul1

14. Pd6 (loper op c4 valt de dame aan),  Da5  15. b4 Ziet er allemaal prachtig uit. Gaat wit die dame vangen?  Nee,   15. … Dc7 .

Volgens Komodo had het toch nog sterker gekund:  14. Ld3 (daar staat hij gedekt door de dame, en dreigt dus nog effectiever 15. Pc7!

Neemt niet weg dat de witte aanvalsgolven door blijven rollen. Nee, dat zit wel goed daar.

Bij Jos werd intussen duidelijk dat hij het was die de toon aangaf. Zijn jeugdige tegenstander was ook niet erg bang uitgevallen en zo werd het ineens behoorlijk ingewikkeld en heel erg spannend. Toch dacht ik dat Jos nog steeds zat te bluffen. Maar thuis werd me duidelijk dat die echt heel goed wist wat hij aan het doen was.  Na Lb2xc3 

ExtJos0

20. … bxc3 En wit zag direct dat terugslaan met Dxc3 niet mag. U ziet het hopelijk ook. ( 21. Dxc3  Pf3+ en het paard op e5 staat gepend en dus kan dat zomaar.) Bijna à tempo speelt wit dus het betere 21. Dd1  Maar dan volgt weer een fraaie :  21. …. Dd5 22. Te4 

  ExtJos1

Waarom niet? Schermt veld f3 even af. Die toren kan niet zo gemakkelijk van e4 worden weggejaagd, dus verdubbeling  van de zware stukken is in aantocht. 22 …. Lxe5!  Juist, dus daarom niet!  Je zou natuurlijk graag met de toren terugslaan. Maar dat kan echt niet!  23. Txe5  Pf3+ en 24. … Pxe5  Maar met het Paard kan toch ook? Ik stond erbij en begon te twijfelen. Is zwart nu wel wat opgeschoten. Niet veel, maar hij staat nog steeds wat beter. 23. Pxe5 f6! 24. Pg6 Jos moet het allemaal al rond zet 20 gezien hebben.

  ExtJos2

Nog steeds ingewikkeld. Gaat zwart nu even die Toren van f8 weghalen?  Of blijft hij kruitdamp ontwikkelen?  Waar denkt u dat onze Jos de voorkeur aan geeft?  Juist!  Aan kruitdamp. 24. … f5


2S7A5213WEB

 Wat er allemaal door zo’n hoofd heengaat op zo’n avond.

Kort hierna  al begon Jos met zijn bekende vragenmomentje:  ‘Eddy hoe staat de rest er voor, kan ik al remise aanbieden?’   Maar ik heb echt te weinig verstand van dit spelletje om zulke belangrijke adviezen m.b.t. veel betere schakers te kunnen verstrekken. Ik murmel dus maar wat.

Even lijkt Bert Kaizer tegen Hans Leeuwerik met een pionwinst in een val te lopen, maar tot mijn verrassing blijkt hij veel eerder al te hebben uitgerekend dat die val niet echt zal dichtklappen.

Na een door beiden deskundig gespeeld ‘Giuoco Pianissimo’ (10 zetten theorie) lonkt een pion op e4.

CastrBertKaizer1

15. Pc2 !? (Beter was – achteraf is altijd alles veel eenvoudiger- ordinair 15.Te1,  maar Pc2 zou een val kunnen zijn.)  15. … Dxe4 !  Toch! Ik schouwde toe, en schrok daar even van, want nu volgt natuurlijk 16. Dxe4 Pxe4  17.  Te1 Kan zwart voorkomen dat hij na f3 een stuk gaat verliezen?  

Kan zwart voorkomen dat hij na f3 een stuk gaat verliezen?  

Castr BertKaizer2

‘Ja!’  vindt Bert2. Hij speelt hier 17. … d5! (later blijkt me dat zelfs 7. ….  f5  kan.  18. f3 Lh4! zo die is veilig en daarna 19. …. Pg3, dan is die ook gered). Nu ziet ook Leeuwerik op grote hoogte dat 18. f3 niet kan wegens Lc5+ en die jubelt dan maar een toontje lager (flauw).  Die doet dan maar Pd4, en accepteert voorlopig een pion achterstand. Ik zag wel dat wit wat compensatie heeft voor die pion. Spannend.

Ik vond Ron’s spelletje vreemd. Niks voor hem. Altijd heel behoedzaam manoevrerend, tot er ergens echt een aanknopingspunt is. Maar nu:

  CastrRon1

Ron:    “Mijn tegenstander had dus d6 op de London voorbereid. Hij speelt inderdaad graag een opstelling met e5 en f5 en daar gaf ik hem dus de kans toe. Maar hij wist dat na mijn d4 wit dan gemakkelijker spel heeft. Bert en ik had maandag al gekeken naar opstelling met b3 en Lb2 dan en ik had er thuis ook naar gekeken. Tot mijn grote verassing speelde hij 6 …, h5 !? Dat is dus ooit door Nunn bedacht. Heb ik weer. Ziet er gevaarlijk uit. Ik koos verkeerde plan.” 

7. Lxc6  Als overtuigd loperpaarfetisjist  zou ik zoiets in mijn brein nooit laten opkomen. Om maar te zwijgen van zwakke velden in je  koningsstelling.   Het brein van Komodo10 kan het ook niet bevatten. Ik denk het toch meestal redelijk heldere brein van Ron achteraf ook niet. Hij was misschien iets van plan met Da4, wat niets beters blijkt op te leveren dan een in het Castricumse bos verdwaalde dame.

CastrRon2

Gelukkig krijgt Ron van zijn tegenstander nog wel de kans om die dame voorlopig weer wat meer op het goede pad te krijgen. Maar of dat voldoende zal blijken?  Zijn overige witte wandelaars zien er nog steeds niet erg fit uit. Ik vrees met groten vreeze.

Martin  ging goed op pad, maar gaat dan bij paddestoel  010 iets te onstuimig voorwaarts. Ik zie hem wel vaker bij langere routes zijn krachten niet goed verdelen.  Tot 015  gaat het daarna eventjes moeizaam. Gelukkig maakt zijn tegenstander er niet echt gebruik van. Bij paaltje 018 ontstaat wederzijds flinke verwarring. Wit wil rechtsaf, als hij gewoon linksaf kan.


  CastrMartin1

18. Lf1?  Wit kan gewoon Pxb5 spelen! Zwart kiest nu een overbodige omweg, terwijl hij gewoon rechtdoor kan (met 18. ….. bxa4  19. Txa4 Pe4)   18. … Ld3?

  CastrMartin2

Waarna wit gewoon een stuk kan winnen met  19. f4! Vertrekt het paard van e5 dan is de dekking van Ld3 verdwenen. Ruilt zwart op f1, dan staan er na fxe5 nog steeds 2 stukken in.

Maar wit ziet het niet, en gaat bij de tweesprong gewoon eigenwijs  even de verkeerde weg op. 19. Lc1 ? waarna zwart na 19. … Lxf1 20. Kxf1 (20. a5!?) toch weer gelijk krijgt. Even maar, want dan ontstaat bij 021 opnieuw een grote verwarring. Ze hebben kennelijk vanavond beiden hun plattegrond thuisgelaten omdat ze dachten de route nu zo wel te weten.

   CastrMartin3

21. Db3 ? (En weer slaat wit pion b5 niet. Waarom eigenlijk niet?) e5?  (  22….. bxa4! 22. Txa4  Pe4! en er dreigt narigheid op d2 (Ta2 en dan wel e5!) 22. Pf3?  (Pxb5! idem) Pg4? (b5xa4!)  23. h3? (Kg2)

Ik ging maar achter een paar andere langzame joggers aan. Want ik begreep van bovenstaande partijtje niet veel meer, en had na al die onregelmatigheden geen idee meer hoe dat ging aflopen.

Bert Kuijer zit sterk te schaken. Dat doet hij wel vaker. Een beetje zijn gewone Siciliaan. Rustig, afwachtend, degelijk. Zijn tegenstander ontloopt een beetje de theorie, dus Bert kan rustig zijn plan trekken. Rond zet 20 maakt zijn tegenstander een kleine vergissing, die hem een pion kost.

  CastrBert1

Als wit 22. La2 speelt is er nog niet zoveel aan de hand, hoewel zwart wel wat beter staat. Meer ruimte. Wel moet hij nog even die lichte stukken op zijn koningsvleugel hergroeperen. Maar wit speelt 22. dxc4 en verliest na …. bxc4 23. La2 zijn pion op e4 die dan nog maar één keer gedekt staat. 23. … Dxe4  En wint hij die dan niet terug? Na  24. Dxe4 Lxe4 25. Lxc4 ?  Nee want dan volgt ….  Lxc2. Hier heeft Bert een flink stuk vooruit moeten denken.

  CastrBert2

Maar hij staat nu een pion voor. Hoewel wit er wel iets voor heeft. Zwart moet nu eerst die stukken op de koningsvleugel gaan hergroeperen en dat kost wat tijd. Bovendien is die pluspion een dubbelpion. Maar wellicht is hier in de verte toch een winst voor ons in aantocht. Maar zou wel eens een latertje kunnen worden.

2S7A5208WEB

Ineens gebeurt er weer het een en ander Ron krijgt remise aangeboden. In een mindere stelling.

Ron:   ‘Ik kwam dus veel slechter te staan. In de eindstelling moet hij het goede plan kiezen, maar kan pion d5 winnen, als hij zijn dame naar e4 manoeuvreert. Gelukkig bood hij remise aan.’

Dat betekent opluchting  voor uw wepmeester, die al een poosje niet meer bij dit bord durfde te kijken.

En kort daarna biedt Jos remise aan. Het begon er al een poosje op te lijken, maar zelfs zijn kruitdamp-oplossing  24. ….  f5  blijkt helaas toch ook niet een weg naar overwinning:

CastrJos3

25. Txd4!  en daarna  Pxf8. En inderdaad is het lollige er voor zwart wel af. Remise. Maar niemand kan zeggen dat Jos er niet alles aan heeft gedaan vanavond.

Kleine sensatie bij Martin:

   2S7A5205WEB

Na al die wederzijdse onvolkomenheden staat Martin een beetje per ongeluk toch beter, en gelukkig houdt hij dat voordeel nu vast:

  CastrMartin4

25. … d4  26. e4 ???  overziet een kleinigheid 26. ..  Dxb3!  In zijn donkere Castricumse Bos is Wim Pool zijn dame kwijt geraakt. Hij moet helemaal alleen naar huis.

Nijver rekenwerk leert me dat het nu 2-2 staat.  Gelijkspel zou voor ons al mooi zijn. Oh wat spannend. Ik ben een paar jaar geleden gestopt met wedstrijdschaak omdat ik er te zenuwachtig van werd. Maar nu vliegt alleen al van het kijken naar het spel van mijn clubgenoten mijn bloeddruk omhoog.

Paul en Bert staan goed. Maar Koen raakt langzaam een beetje verder in het defensief. En Bert Kaizer?

Helaas. Helaas. De compensatie die zijn tegenstander voor zijn pion had, blijkt toch lastig. Bert2 vecht als een leeuw, maar er dreigen steeds meer onweerswolken.

CastrBertKaizer3

De witte bezetting van de d-lijn gaat zwart opbreken. Ik moet zeggen dat ik met groeiend respect zag hoe wit al een poosje dit varkentje aan het wassen was.  Zwart zit al een half uur te keepen. 29.  Txe7 En nu bezwijkt hij onder de druk.  Na 29. … Pxe7 zou hij toch wat voordeel gehouden hebben, maar na het gespeelde 29. … Lxe7 is hij dat kwijt. En waarschijnlijk door de tegenslag gaat het nu van kwaad tot erger.

CastrBert Kaizer4

  33. … Kg8??  (Lc7!?) 34. f4! Lc7  35. Te7! Brrrrrr!!!!

CastrBertKaizer5

35. ….. Lxb6 36. axb6  en het gaat op de 7e rij helemaal mis! Mede dankzij het geintje 36. … Pxe7 37. Pxe7 en de toren op c8 gaat eraf. Wel een heel interessante partij. En geen schande om tenslotte toch tegen deze mijnheer te verliezen.

Nu staat het 3-2 voor de gastheren. Resten Paul (zou moeten kunnen winnen) , Bert (wellicht ook) en Koen ( zal moeite hebben om remise te spelen).

Nieuwe tegenslag:

Bert lukt het net niet om zijn pionnetje voorsprong te verzilveren. Hij speelt zeer geconcentreerd en vernuftig, maar het mag niet baten.

   CastrBert3

Bert ziet dat hij zijn pluspion op e4 gaat verliezen en slaat dus op g4. Dat moet haast wel.

30. … Pxg4 31.Pxe4 Pf6  en nu accepteert Bert remise.

CastrBert4

 Hij staat nog steeds een pion voor. Maar ziet niet meer hoe daarvan te profiteren.  Ik kan me daar wel iets bij voorstellen. Hij heeft zeer geconcentreerd een hele avond gespeeld en is waarschijnlijk moe. Bovendien wordt het zeker een zeer moeilijk eindspel en nachtwerk. Wit heeft drie gïsoleerde pionnen maar één ervan is een vrijpion. En nog veel lichte stukken op het bord. Wat weten wij eenvoudige amateurs nu van dat soort eindspelen. We zijn geen Carlsens. Maar toch is het jammer. Hoe weinig kon het schelen of het werd toch nog 4-4!

Nu dus niet.

Koen blijft in de defensie  (hij heeft zelf op de damevleugel de boel vastgezet, zijn torens kunnen nog een poosje weinig actievers meer dan elkaar een beetje beschermen) en Koen raakt  bovendien nog een beetje in tijdproblemen. Het kan allemaal nog net, tot zet 40.

 CastrKoen3

Zijn tegenstander offert een pion om zijn loper ruimte te verschaffen. Zier er dapper, maar logisch uit. Veel risico loopt hij er niet mee. En wellicht ….    Na 40. ….. f4 kan wit het bijna gelijk houden met 41.  exf4    maar hij speelt  41.  gxf4 en dat gaat zijn ondergang te worden.    41…Ld3+


KoenCastr4

42.Ke1?   (42. Kg1   Teh7   43. b5!?  is veel beter, maar ook niet voldoende) Th2 43.Kd2 (niets is er meer 43. Lf1 Th1 is ook rampzalig)   Lc4  en het is uit. Maar Koen is niet het type dat gauw opgeeft. Misschien weet hij hoe de stand is. Hij neemt nog maar een flinke slok uit zijn waterfles en vervolgt zijn tocht!

  2S7A5209WEB

Paul doet wat we de hele avond al van hem verwachtten. Hij wint. Zij het minder gemakkelijk dan we dachten. Zijn tegenstander is als gevolg van Paul’s aanvalsdrift in de opening toch slechts een kwaliteitje achter geraakt. Dit moet hij gaan verliiezen. Maar hij vecht de rest van de avond voor zijn leven. Paul maakt nergens fouten. Het wordt een eindspel dat beide spelers met heel veel geduld zitten uit te melken. Even lijkt het of Paul niet verder komt tegen de ik-schuif-wel-heen-en-weer-je-zoekt-het-maar-lekker-uit-ver-dediging van zwart. Tot wit kans ziet de stelling te openen, hoofdschuddend remise afwijst, en dan met vaste hand het eindspel naar winst voert:

.   PaulCastr2

57. Kb5! Lb4  58.  Te5! en tegen Te8 valt niets meer uit te richten. Promotie leidt tot stukwinst.  Zwart geeft op. Een heel mooie partij van Paul. Man of the match.

    2S7A5206WEB

Behalve dat het in de opening één keer nog iets sterker had gekund, geen enkele fout gemaakt, ondanks het feit dat het de hele avond verder spannend was en hij erg moest blijven uitkijken.

Dat hij het zelf ook heel spannend vond, kunnen we zien aan het handschrift van zijn notatieboekje. Hoezo handschrift? Spijkerschrift zul je bedoelen!  Gelukkig kreeg ik toch het boekje van Piet Kuijs (hoewel hij een beetje boos op me was)  waarvoor mijn hartelijke dank.

Het was al tegen twaalven dat er nog een tiental geïnteresseerden samendromden om het bord van Koen.  Die zag namelijk kans om in verloren stelling en een desastreuze  stand op de klok, toch zijn tegenstander nog een kwartiertje te laten zweten. Zelfs toen hij een toren achterstond, maakte hij het hem met twee vrijpionnen nog lastig. Duidelijk was dat hij heel erg goed kan snelschaken. Maar toch. Hij deed het voor een goed doel (Aris redden) , maar ik vond het wel een beetje genant. En natuurlijk was de partij niet te redden.

Zo werd het dus toch verlies. Eervol. 4,5-3,5. Dat vriend en vijand het een mooie tocht hadden gevonden bleek me toen behalve ik bijna niemand naar huis wilde. Dat bleef maar staan nakeuvelen. Ik ga morgen maar weer eens naar Johanna’s Hof toe om bij te komen van deze zeer vermoeiende avond.


4,5-3,5
1 Matthias van Zwet  1781  –  Ron de Vink  1890 ½-½
2 Victor de Vries  1729  –  Jos Lohmann  1849 ½-½
3 Piet Kuijs  1749  –  Paul Verkooijen  1768 0-1
4 Gerard van Pinxteren  1734  –  Bert Kuijer  1816 ½-½
5 Gerard Kuijs  1695  – 
Koen van Lankveld  
 1748
1-0
6 Hans Leeuwerik  1759  –  Bert Kaizer  1662 1-0
7 Egbert Kooiman  1695  –  Gerrit van Dok  1588 1-0
8 Wim Pool  1639  –  Martin Zwaneveld  1654 0-1
   1722    1746  

Eindcorrectie moet nog plaatsvinden

Volle bak (11 febr. ’19)


Toen ik 11 februari binnenstapte was ik verbaasd. Het Beemster Eetcafé zat goed vol. Nieuwe leden?

2S7A5171WEB

 Nee, een wedstrijd van ons  viertal.

Dat eerst maar:  

Aris de Heer- Degoschalm/Revanche

Peters stelling (bord 2, wit) kon ik al gauw niet meer met droge ogen aanschouwen. Hij speelde de opening niet slecht, maar trok iets te voortvarend van leer. En vergat toen op al zijn stukken te blijven letten.Ik fotografeerde de stelling waarin hij een stuk achterstaat, en nu nog meer materiaal gaat verliezen.

2S7A5182WEB

 Dus daar was voor Peter  al vroeg in avond de lol vanaf. Niet erg, want de rest van de avond keuvelden beide bejaarde heren gezellig vol. Over de hedendaagse problematiek van de moderne gehoorapparatuur en zo.

Ab moest het opnemen tegen een mijnheer wiens uiterlijke verschijning mij zeer boeide. Daar wilde ik een portret van maken: fascinerende kop!

2S7A5180bWEB

Later bleek die mijnheer een door de sporen van de tijd enigszins veranderde, veel interessanter geworden dus, oud-collega van me te zijn. Dat ik hem niet herkende, vergaf ik mezelf, want hij werkte destijds maar kort op onze school, en het was wel 45 jaar geleden. Toen ik hoorde dat hij Erik  Piet heet, realisereerde ik me ineens dat ik later ook nog eens tegen hem schaakte. En dat dat een heel gedenkwaardige avond werd, die 10e januari 2011. Even een stukje roemrijke Aris de Heer- historie : We speelden toen ook tegen Degoschalm. Ook toen al hadden we moeite een heel team bij elkaar te krijgen. We begonnen dus met twee reglementaire nullen. Ons team bestond uit slechts 6 (zes)  personen: Bert, Paul, Gerrit, Martin, Eddy en Gerard (Maat). Gerard verloor, Gerrit speelde remise en tot ieders verbazing: alle anderen wonnen! Dus hoewel we ons al hadden verzoend met de gedachte dat dit natuurlijk niet goed zou kunnen gaan, gingen we toch met de volle buit naar huis! 4,5-3,5. Ik herinner me nog onze gezellige opwinding in de auto op de terugreis.

Ab redde het niet tegen Erik Piet (wit). De laatste gaf een lesje openingsbehandeling: centrum bezetten, alle stukken ontwikkelen, rocheren. Keurig. Piet stond na 11 zetten er zo degelijk bij dat hij zich zelfs een onhandigheid met pionverlies tot gevolg gewoon kon veroorloven. Nog steeds een goede stelling. Die pion wint wit bij zet 19 terug en zwart  blijft tot machteloosheid gedoemd. (Alweer zo’n opgesloten loper op c8!) Het afwachten is tenslotte voorbij rond zet 23:

  PietAb

De dame op b6 valt de toren op d8 aan, en ook de pion op b7. Goede raad is duur.

23. ….  Td7 ?  24. Na Td6! dreigt wit zijn torens te verdubbelen op de d-lijn. En 24. … Td7xd6 25. exd6 is niks. De witte stukken zijn volop in aktie  en de zwarte stukken staan er te passief bij om die vrijpion op d6 voldoende weerwerk te bieden.

23. ….  Lxd7  is dan nog maar het beste, maar dan kan gewoon 24. Lxb7 Tab8 25. Td6 enz.

Maar Ab denkt niet lang na (daar is hij niet zo goed in) en speelt 23. … De7?? en geeft na 24. Txd8 op. Terecht. Zo’n fout vergeven we hem best wel. Erik Piet was gewoon beter. Ab stond zowiezo toch al moeilijk. Zoals Tarrasch al zei: als goede zetten ontbreken komen de slechte vanzelf. Maar waarom zag ik op z’n klok dat hij nog geen half uurtje gebruikt had voor die 23 zetten? Hij bleef daarna nog lang op de club rondkijken. Dus hij speelde niet snel om vroeg naar huis te kunnen, omdat hij het bij ons niet gezellig meer vond.

2S7A5169

Matthijs (zwart)speelde een interessante partij tegen Frans Kool. Het gaat lang ongeveer gelijk op. Bij zet 8 staat hij duidelijk beter, maar geeft dan onnodig zijn loperpaar prijs. Dan staat wit een tikje beter. Dan wordt wit bij zet 14 wat te agressief en staat Matthijs weer een tikkie beter. En dat blijft maar  zo heen en weer laveren. Kleine verschillen, onnauwkeurigheidjes wederzijds, maar nergens grote fouten. Zacht briesje, tot zet  24. Dan steekt de wind op.

   ExtMatthijs1

Hier kan zwart het beste 24. … Dc5 spelen (om pion c7 te dekken!) Zijn pionnen op de damevleugel staan er wat zwakjes bij, maar zo redden ze het nog wel even. Maar Matthijs speelt  24. …. Tb8? en na 29. Dxc7! wordt die situatie daar op die zevende rij toch zorgelijk. 25. … Te8  26. Txe8 Pxe8  27. Dxf7


ExtMatthijs2

Wat is hier aan de hand. Klopt mijn stelling niet? Wit staat totaal gewonnen. Twee pionnen meer en aanval  op paard e8.   27. … Dxa2 Bijna alles is nu vrijwel direct winnend voor wit. Slaan van het paard op e8, of Df5+,  en ook het gespeelde 28. f5. Maar de heren besluiten tot remise. Ik weet niet of er iets is misgegaan met de notatie, of dat er iets was met de klok. Ik heb wel het idee dat Matthijs hier een beetje het geluk aan zijn zijde heeft.

Herman (wit)speelde een zeer degelijke pot tegen Renate Spruit.

Hij speelde de hele avond zeer geconcentreerd. Maar ook zijn tegenstandster was een toonbeeld van concentratie.  Volgens mij liet die geen moment haar bord alleen, om wat rond te kijken. Kijkt er nog wel eens een schaker wat verstoord op als uw wepmeester weer eens rond zijn/haar schaakbord dreutelt, of een foto van het bord maakt (zonder flits), deze dame keek niet op of om, zag niets dan alleen haar stukken!

Ik verliet het strijdtoneel om half elf. Alleen Herman was nog bezig. Een stelling waarvan ik dacht: ik ben blij dat ik niet meer achter zo’n bordjevol hoef te zitten, want dat is toch best behoorlijk ingewikkeld. Nog zo veel stukken! En alles kan zo in duigen vallen als je even een verkeerd plannetje kiest, een verkeerd pionzetje doet. En plannen maken is lastig! Wat is het uitgangspunt? Ik vrees dat Herman dat zo laat op de avond niet gaat redden. Vast nog wat te ingewikkeld voor hem. Voor mij ook trouwens.

ExtHerman1

 Ik heb een computer nodig om vast te stellen dat wit hier heel erg goed staat als hij het het aldus aanpakt:  22. dxe5! Dxe5 23. f4! De6 (of d6) 24. e5! Dc6 25. Pd4!

    ExtHerman2

Weliswaar is het nog steeds niet eenvoudig om de aanknopingspunten voor een goed krijgsplan te vinden, maar duidelijk is wel dat wit meer terrein beheerst, een lastige vrijpion op e5  heeft, misschien t.z.t. een huurmoordenaar op g2, een leuk paard op d4.

Maar Herman doet het anders, niet zo goed, maar ook niet slecht. En krijgt na 24. … De6? bij zet 25 een heel mooie kans:

  ExtHerman3

25. dxe5? Kijk, daar had ik het over, net het verkeerde pionzetje. Niet slecht, maar het wint niks. Omdat zwart op e4 ook een pion pakt. Als wit nu eerst even met een tempowinst op d5 had gepakt (zwarts dame staat in) en daarna op e5 (fxe5) wint hij gewoon een pion, maar bovendien: ineens is die huurmoordenaar op g2 een verschrikkelijk gevaar voor zwart aan het worden.

Neemt niet weg dat ook nu wit beter staat. Als de twee kemphanen (nu ja, in dit geval kempkip + kemphaan) remise overeen komen, staat wit nog steeds heel goed. Maar ja, het was waarschijnlijk al heel laat en de andere drie Degoschalmers wilden waarschijnlijk wel eens naar huis.

Maar wel duidelijk, één van Herman’s beste partijen dit seizoen. Als het niet zo laat was geweest had eervol verlies met 1,5-2,5  erin gezeten. Nu werd het 1-3. Nu ja, in ieder geval een leerzame avond.

1 .  Ab Hauer    –  . Erik Piet  1499 0-1
2 .  Peter van Putten  1120  –  . George Tadrous  1352 0-1
3 . Matthijs Groot    –  .  Frans Kool  1079 ½-½
4 . Herman Zwaneveld    –  .  Renate Spruit   ½-½    1120    1310  

Dan onze interne. Ronde 18.

Bert tegen Ron werd een grootmeesterremise. Die wilden waarschijnlijk hun krachten sparen voor vrijdag as. Bert probeerde eens een ‘gesloten’ Siciliaan. Niet erg agressief. Ron vond het best. Probeerde nog even iets  (5…. d5-d4) , maar toen dat niet veel uithaalde besloten de heren al bij zet 8 tot een remise. De rest van de avond zat Ron in zijn bekende sneltreinvaart openingsvarianten met Bert door te nemen. Die ik op een gegeven moment hoorde verzuchten : Ron, dit gaat me echt allemaal veel te vlug!!

Gerrit tegen Paul was best boeiend. Paul verkoos iets draakachtigs. Omdat Gerrit natuurlijk daartegen geen ingewikkelde agressieve varianten tot zijn beschikking had (bijv. het bekende  f3, lange rochade, g4, h4) had zwart al gauw gelijk spel. Maar een blunder van hem bij zet 8. had hem al vroeg de das kunnen omdoen. Maar Gerrit kon die das even niet vinden. Beide heren zagen hem na afloop van de partij wel hangen!

   Ext18Gerrit1

8. … Lb7 ??  Na 9. Db3! kan zwart het wel schudden. Aanval op f7 en aanval op b7. Na het gespeelde 9. Le3 blijft zwart er heel redelijk voor staan, en hij wil natuurlijk winnen. Maar dat is nog niet zo simpel.

De heren meenden achteraf dat wit ook in de volgende stelling een mooie kans liet liggen.

  18Gerrit2

21. Ld6 !!  Gerrit had er wel naar gekeken, maar was bang voor Dxb2.Later speet hem dat.Maar dat is niet terecht. Er is wel een dubbele aanval op c5 en f8, maar inderdaad na 21. .. Dxb2 schijnt zwart voldoende compensatie te hebben voor het verlies van een kwaliteit tegen een pion. (Bijv. 21. Ld6 Dxb2  22. Lxc5 Dxc2 23. Lxf8 Lxf8)  Maar ja, zie dat maar eens! Is een beetje achter ons aller  horizon, vrees ik. Na het gespeelde , betere, 21. Tb1! schuift Paul geduldig zijn intussen toch nog wat betere stelling richting de winst. Het is een lust voor het oog (van de toeschouwer, niet van Gerrit) om te zien hoe intussen zijn loperpaar moordend sterk wordt, de lichte zwarte stukken ideaal samenwerken, het gebrek aan ruimte en het gebrek aan samenwerking tussen zijn stukken, wit opbreekt.

  18Gerrit3

De witte dame wordt aangevallen. Maar waar moet ze naartoe? 27. Dc5? Ld4!  met damewinst

27. Dc7 is de beste, maar al lang niet voldoende meer.  27. … Dxc7 28. Lxc7  Lxe1

en  27. Lc6?  (gespeeld) 27. ….  Dxc6 28. b5 is vernuftig, maar helpt ook niet meer. Het geraffineerdste is nu 28. …  Dc5+  29. Lf2 Ld4!! en wit heeft geen tijd om de loper op a6 te winnen. Maar ook Paul’s eenvoudige 28. …. Pxa5 is meer dan voldoende voor de winst.

Met enige welwillende medewerking van Gerrit lukte het Paul weer eens om een gaaf partijtje te spelen. (Afgezien van die vreselijke 8e zet. Er moet nu eenmaal iets te mopperen overblijven.)

Martin tegen Jos.

Dat werd natuurlijk weer circus. Jos zoekt als altijd de griezeligste taferelen op, om als zijn tegenstander eronder is bezweken, of dreigt eronder te bezwijken, met remise tevreden te zijn. Gaat hem niet om het resultaat, maar om de taferelen.

Bij zet 6. weet Martin het niet meer zo goed en raakt hij het witte voordeel wel kwijt. Bij zet 9. loopt hij al een klein nadeel op. Bij zet 13. wordt dat al een duidelijker minnetje.

Komt dat zien, komt dat zien, wat voor eigenaardige opstelling onze opperstalneester nu weer in de arena heeft neergezet:

 18Jos1

Zwart (Jos) mag niet meer rocheren, zwart heeft een onontwikkelde damevleugel, (en hoe ga je daar iets aan doen?) Je zou zeggen dat wit wel wat compensatie heeft voor die pion achterstand. Maar nee, zegt Komodo. Zwart staat wat beter. Na 15. … d6. Zwart speelt 15. … Te3. Ook nog wel leuk. Zwart biedt remise aan. Ik kan me voorstellen dat Martin het wel best vond. Die had er natuurlijk geen zin meer in z’n hersens af te tobben met het zoeken naar weerleggingen voor nog meer afwijkingen van de normale schaakwetten.

Ook een kort potje dus. Maar hier bepaald geen ‘grootmeester-remise’. Gewoon circus.

eindcorrectie moet nog plaatsvinden

Nieuwe ramp bij het IJsselmeer

In dec. 2015 speelden we tegen Volendam 2. En verloren. Totaal onverwacht.

Nu moesten we tegen Volendam 1 (Eén!) .  Ernstig kandidaat om kampioen te worden. Zouden we nu toch een betere koers kunnen varen?

Ik zette toen mijn verslag in het teken van de Volendamse visserij. Dat kan ik dus niet nog eens doen. En ik ontdekte ook inmiddels dat het helemaal niet goed gaat met die visserij in Volendam. Dat lijkt bijna een aflopende zaak.  Dat is wel heel triest! Maar er is wel toerisme, en nog wel …. watersport. Dus dit verslag dan maar over die boeg.  Donderdag 6 december togen we dus  naar het IJsselmeer. Met zowaar volledige bemanning!  Want Jos was weliswaar verhinderd, maar tot vreugde van onze stuurman bleek Peter bereid om als Ketelbinkie dienst te doen. De schande van onvolledigheid bleef ons dus bespaard. Dat wel.

Die mannen hebben daar wel een aardige haven. Het dek keurig aangeveegd en prima voor fotografen. Kleurige foto’s aan de muur en genoeg licht om flitsloos te kunnen kieken. Enig bezwaartje is dat de kombuis zo ver weg zit.

Foto’s groter of beter? Klik erop!

2S7A4569WEB 2S7A4569WEB

We werden vriendelijk ontvangen door al die veermannen. maar of ze bereid zouden blijken ons naar de veilige overzijde te brengen, daar had ik al direct mijn twijfels over. We zouden beslist vanavond zelf alle zeilen moeten bijzetten. Maar dat deden we.

Het duurde heel heel lang voordat  er ergens onweer ging dreigen. Om tien uur was er nog weinig aan de hand. Alleen Peter had een pionnetje weggeven, en had ook verder wel een beetje de wind tegen, maar laveerde toch nog steeds knap om alle hindernissen heen.

Niemand dreigde op korte termijn aan lager wal te geraken. En Bert Kaizer en Martin leken zelfs echt fijn op koers te liggen.

Uw wepmeester begon zelfs een beetje slaap te krijgen. Wanneer gaat er nu echt iets gebeuren? Nou dat duurde toen niet lang meer. Plotseling stak de wind op. Maar wel uit verkeerde hoek.  Bij Bert nota bene!

Bert speelde in de Siciliaan tegen 2 f4  2. … d6.

Daarover schreef Ron me: ‘Wees Bert er ook nog op dat op 2. f4 in de Siciliaan je zeker geen 2…, d6 moet spelen. Dat is nou juist wat de witspeler het liefste heeft!!!! Zet dat maar in je verslag. De Grand-Prix attack is dan mogelijk, maar ook bijvoorbeeld wat de tegenstander van Bert deed.’ en ‘waarom geen e6? Ook 2…., d5 of g6 zijn goede zetten.’  en ‘Bert werd nu volledig overspeeld en kwam niet in zijn spel.’  

2S7A4556WEB  2S7A4556WEB

Maar dat klopt niet helemaal.

Ik zou zelf vroeger ook nooit d6 gespeeld hebben. Ik heb me zelf eens op 2. f4 voorbereid. In mijn Caïssa-periode. Omdat Bert Spil dat altijd speelde, voor wie ik flink ontzag had. Was ook tot de conclusie gekomen dat het  maar 2. … d5 moest worden. En zeker geen d6. Kreeg twee keer 2. f4 tegen hem en het werd zo beide keren remise.  Kreeg het bij Aris de Heer ook nog 2x,  ook met 2 …. d5, ook beide keren remise. Ja,  2. … d5 is wellicht het beste.

Maar tot mijn verrassing zie ik in Powerbook 2018 het volgende 

589x   2. … d5  (score voor wit 46,6 %)     493x  2. …. Pc6        337x   2 …. e6    

Maar toch ook       113x      2 …  d6  (score 51.8 % voor wit)

Wat Bert speelde, blijkt toch niet echt gek. Hij bevindt zich in goed gezelschap.  En Komodo spreekt in Bert’s partij niet van ‘overspelen’.  Na 11 zetten  taxeert hij Bert’s stelling op ‘minstens gelijk voor zwart’ .

Nee, de opening kon scherper, maar toen was er nog geen man overboord. Het probleem was een daarna plaats vindende , fatale aanvaring:

VolendBert1 VolendBert1

Na 12. Ld5 speelt Bert 12. … Lc6 ?? Op het eerste gezicht logisch, maar hij overziet even dat het paard op a4 dan geen vluchtveld meer heeft. Of hij ziet het wel, maar schat de gevolgen te optimistisch in.

 VolendBert2 VolendBert2

13. b4 !!     Wat nu?  13. …  cxb4  14. cxb4  en nu had zwart het beste eieren voor zijn geld kunnen kiezen en een pion kunnen offeren om zijn paard te redden. ( Met 14. …. Lxd5 15. exd5 e4!?   16. dxe4 Pc4  hè hè ) Maar ja, dan was hij tegen een Frans Vlugt zeker ook niet meer ‘in zijn spel gekomen’. Dus hij probeert het anders 14. …. Db6+ 15. Kh1 Dxb4

VolendBert3  VolendBert3

Wellicht had Bert dit vooruit wel bekeken, maar lag achter zijn horizon dat het nu na 16. fxe5 er ineens heel akelig uit gaat zien, wegens de dreiging La3! Nu kan hij het wel zien, en geeft gelijk op. Terecht! En ondanks een redelijke opening, misschien toch maar geen 2. … d6. Maar daar lag het niet echt aan!

En Gerrit delft ineens het onderspit.

Hans Keizer koos het Marshall-gambiet van het Skandinavisch. Maar Gerrit was zo wijs om die pion niet te gaan verdedigen. Je kunt het beste maar gewoon verder ontwikkelen. (Heeft hij vast niet uit een boekje, maar heel misschien opgestoken van een vroeger website-artikel? Of gewoon eigen voortreffelijk inzicht?)  Zwart gaat minstens één tempo nodig hebben om tenslotte toch die als offer aangeboden pion dan maar terug te pakken. Ik heb het zelf heel vaak gespeeld, maar vastgesteld dat je hoopt met zwart op levendig spel, maar dat komt er zo dan toch zelden van. En als wit die pion toch verdedigt met 3. c4  kan wit nog naar de de Panov-variant van de Caro-Kan uitwijken. En daar moet je dan ook nog verstand van hebben.

1.e4 d5 2.exd5 Pf6 3.Pf3!        3. ….g6 is vaak mogelijk in het Marshall-gambiet, maar of het hier verstandig is?

VolendGerrit1  VolendGerrit1

Want wit kan sterk overwegen nu alsnog toch wèl die pion te verdedigen.   4.c4!? c6 5.dxc6 Pxc6 6.d4!  Want omdat Pf3 nu al gespeeld is kan d2-d4! nu wel. En dat haalt de angel uit het zwarte gambiet.

( Na  het door zwart gehoopte al op de derde zet 3. c4? volgt c6 4.dxc6 Pxc6 5.Pf3 en dan

VolendGerritAnalyse2  VolendGerritAnalyse2

heeft zwart wel de mogelijkheid tot 5.  ….  e5!  waarna wit d4 wel kan vergeten, en zwart prachtige diagonalen voor zijn beide lopers heeft en wit vaak last ondervindt van de dreiging e5-e4l Voor de somma van slechts één pionneke. )

Maar Gerrit houdt het rustig. Ontwikkelt verder met

VolendGerrit1  VolendGerrit1

4. d4  Ook een goede!

Zwart moet de pion dan toch maar terugnemen. Hij doet dat met de Dame, i.p.v. met het paard.  Waarna we in normaal klassiek Skandinavisch vaarwater verzeilen. Natuurlijk moeten dan tempi gewonnen worden met jagen op die Dame. Als bij Gerrit te verwachten begint die daar dan niet aan. Die houdt het liever eenvoudig en speelt c3, wellicht uit bangigheid voor die zwarte koningsloper.  Niet slecht, maar hij had het zwart lastiger kunnen maken. Hij had na 7. … Pbd7? zelfs een tempootje over kunnen hebben voor alsnog 8. c4 en die Skandinavische dame zal nog veel op de vlucht moeten slaan.

VolendGerrit3 VolendGerrit3

Maar Gerrit blijft het rustig aandoen. Misschien heeft hij toch meer ontzag voor zijn tegenspeler (E 1740) dan voor een Gerrit echt nodig is.  Lang gaat het spel dus gelijk op, tot twee kleine missertjes maken dat Hans Keizer de wind in de zeilen krijgt.

VolendGerrit4  VolendGerrit4

Met 17.  ….. Pfd5  of 17. … Ld3 kan zwart het prettig krijgen. Maar Hans houdt kennelijk van wat woester zeilwater en kiest  17. … e4.  Een beetje overmoedig, want nu kan Gerrit dankzij de niet ideale positie van de zwarte dame de boel neutraliseren met het erg voor de hand liggende 18. Te1 . Na zet 19 stond er een interessante stelling op het bord, vond ik.

VolendGerrit5    VolendGerrit5

Nu speelt Gerrit zijn aangeboren voorzichtigheid hem parten. Hij kan gewoon slaan op e4. Met een schijnoffertje.  20. Pxe4!  Pxe4  21. Lxe4  Lxe4  22. f3!! en die loper staat gepend en wordt teruggewonnen.  Hij speelt hier 20. Ld1.  Ik fluisterde tegen Hans Keizer: ‘Die zet begrijp ik niet. Dan had ik die loper dan maar lekker nog even laten staan.’  Zwart staat ineens weer goed. Maar gelukkig voor Gerrit doet hij er (verschillende keren) te weinig mee. En met zet 26 gaat hij zelfs ernstig in de fout:

VolendGerrit6  VolendGerrit6

26. …… Pd7 ?? en na 27. Pf5!  wordt het waarschijnlijk dat er een reddingsboot  moet worden gezocht. Die waarschijnlijk onvindbaar is.

Na zet 30 : 

VolendGerrit7 VolendGerrit7

Als wit slaan met 31. bxc3! (wat goed is vlg. K.) te moeilijk vindt, is 31. Dd6! al lastig genoeg. Maar weer is wit wat te voorzichtig. Die wil geen risico’s, hoopt op remise. En speelt 31. Pd4, waarna zwart met 31. .. Pe4 zijn paard naar een veilige haven loodst en de problemen te boven is. Eventjes. Zelfs mogelijkheden  krijgt voor beter spel. En als hij die niet pakt gaat in ieder geval remise gloren aan den einder.

VolendGerrit8 VolendGerrit8

Zwart ziet toch nog iets. Niet echt slecht, maar niet de beste. Maar wel een valletje! Dus proberen maar. 37. ….  h2 +  En dan vergooit Gerrit zijn lange  avond heel redelijk partij geven, in een volkomen gelijke stelling,  zomaar ineens.   38. Kxh2 ?????  Pg4! met dameverlies.  Na 38. Kh1 vast het vast remise geworden.

2S7A4555WEB  2S7A4555WEB

En dan gaat het ook ineens fout bij Peter. Die had een pionnetje weggegeven bij zet 10, maar hield daarna toch geruime tijd de kansen binnenboord.  Hij bleef dapper stand houden tegen Martijn Veerman (Elo 1553). Wat niet wegnam dat die beter stond en dat geleidelijkaan ook wel steeds duidelijker werd. Maar bij zet 31 was de stelling toch nog steeds wel een (heel klein) beetje speelbaar.

VolendPeter1    VolendPeter   

Maar hier zag Peter een aanval. Door de mist zag hij het niet goed, en zijn  vaartuig liep aan de grond.  En toch vind ik het geweldig dat hij toch zoiets aandurft, met zo weinig ervaring. Toch meer ziet dan het dichtstbijzijnde.    31. ….. Lf4 !!??? En grappig dat hij zijn tegenstander er in zekere zin mee overbluft. Want die kan die Loper best pakken, maar die doet het n i e t !! Wat niet wegneemt dat ook zonder te pakken wit gewonnen staat. En als spoedig daarna Peter een stuk echt weggeeft (niet offert) , ja dan is het wel bekeken.

En zo stond het dan ineens 3-0 voor die Volendammers.

En de anderen?

Ron zwoegde om wat voordeel te bereiken, en dat kon misschien ooit wel eens, maar het kostte hem heel veel tijd. Als dat maar goed afliep.

Martin stond lekker, maar het lijkt of zijn aanvalsplannen een beetje vastlopen. En u weet, dan vallen de doelpunten vaak ineens op de andere helft. Hij begint een beetje zorgelijk te kijken.

Na een vrij zorgenvrije opening zie ik Frank na een zet die ik niet begrijp ineens flink in de problemen raken.

Paul zit erg diep geconcentreerd te spelen (zonder bier!) en heeft zeker de remisemarge nog niet achter zich hoeven laten.

Hetzelfde geldt voor Bert Kaizer. En bij hem zou ik niet gek opkijken als hij onvermoede talenten in het eindspel gaat demonstreren.

De wonderen zijn de  wereld nog niet uit, zoals we bij de Waagtoren ooit ondervonden. Maar verlies zal met die 3-0 achterstand toch wel onafwendbaar zijn.  Hoe liep het af?

Bert Kaizer deed een schietgebedje en dat leek te helpen.

2S7A4582WEB   2S7A4582WEB

Hij  lijkt inderdaad het eindspel te gaan winnen.

VolendBertX  VolendBertX

Henk Veerman’s laatste zet 32. Ke4-d3 is een ernstige fout. In een mooi subtiel eindspel. En Bert gaat dat even heel voortvarend aantonen.  32. …. b4 !!  Ik verwachtte hier 33. bxa4 en dat kwam ook. Maar bij analyse blijkt dat dat eigenlijk nog de zwakste manier is om te pogen de witte stelling nog te redden. Maar die is niet meer te redden! 33. bxa4  bxa3!  34. Kc3 c4! en de witte koning kan promotie niet verhinderen. ( 35. …. Pa4+ Kc4   36. Kxc4 a2! ) 

Maar dit is helaas voor onze redder in de nood toch al te subtiel. Maar ook zijn zet is nog heel sterk:  33. …. c4+  34. Kd2 bxa3 35. Kc1 Pxa4  36. Kb1 (alles min of meer geforceerd)

VolendBertX2  VolendBertX2

Prof Dr K. geeft hier vele mogelijkheden voor winst. Gebaseerd op de machteloosheid van de witte koning, dan wel als pion a3 toch verloren zou gaan  op zijn ver verwijderde positie aan bakboord. De voor ons stervelingen begrijpelijkste variant is met 37. …. h4! Na 38. gxh4 Kf6 rolt de zwarte koning de witte koningspionnen op. En gaat daarna aan stuurboord ook nog eens een keertje op promotie af. Na 38. g4 Kf6  39. Lf3 g5  40. f5 stoomt de zwarte koning door het centrum op : Ke5 En de witte koning kan helemaal niks.

Maar  Kaizer maakt het zichzelf moeilijker.   37. …..  Pd1  38. Lf3 Pe3 39. c3 en nog steeds zou zwart moeten winnen.  Maar dat gaat niet gebeuren. Het eindspel wordt  dan zelfs een Kaizer te moeilijk, en de ademloze toeschouwers zien hoe wit zich knap uit de narigheden mag redden, en zelfs een pion voorkomt en vrezen dat Bert2 zelfs nog gaat verliezen. Maar zo ver laat die het gelukkig niet komen. Hij zoekt de lijzijde en weet op de motor met vaste hand koers te zetten naar een zeer verdiende Remise! Na een fascinerend gevecht.

De details daarvan kan ik helaas niet tonen, want ik heb geen zetten meer. Jammer, want ook dat was erg leerzaam. Misschien krijg ik nog wat van Bert, en dan zal ik daar zeker nog op terugkomen.

Martin viel dus aan, maar nam daar het gevaar van een eigen wat tochtig wordende koningsstelling voor lief. Zwart liet zich niet van de wijs brengen en na 22 zetten is de stand gelijk en moet wit toch zelf gaan uitkijken!

VolendMartin1  VolendMartin1

Hij moet nu vooral de dames op het bord houden. Na 23. Dg2 Dxd4+ 24. Kh1 blijft de druk op de zwarte koningsstelling nog bestaan. En dat is wel een pion waard. Maar Martin speelt 23. Dxg6 en dan is na 23. …  Dxg6 fxg6 de stoom van de ketel en dat gewonnen pionnetje zal op g6 wel geen lang leven beschoren zijn.

Maar die executie stelt zwart uit (niet terecht?) , maar ziet zowiezo het eindspel wel zitten en ruilt zo veel mogelijk stukken af. Hier keek Martin dus zorgelijk, maar hij houdt knap zijn roer recht, en weet zelfs even een klein voordeel te bereiken. 

Stelling na zet 32. Txh5  :

VolendMartin2  VolendMartin2

32. …. Th8? (beter 32…Pf6!?  (0.90) )     33. Te5? met een klein voordeel ( Maar dodelijk is 33.Txh8!! Kxh8 34.Le4! en op alle zetten van zwart volgt Kf4 en wit wint vrij simpel het eindspel dankzij de betere positie van de koning!  (en die nog steeds niet geconsumeerde vrijpion!)  .    

Nu speelt Martin de rest wel foutloos verder maar dankzij zijn erg soepel bewegende toren weet zwart te voorkomen dat hem alsnog de loef wordt afgestoken en een eindspel te bereiken waarin wit wel een pion meer heeft  (K+T+p) ,  maar dat is een randpion.

VolendMartin3 VolendMartin3

En dat is theorie. Dat wint dus niet! Remise. Een mooi gevecht.

2S7A4594WEB  2S7A4594WEB

Frank raakte dus ( na 11. … Pb4??) in lastig vaarwater. Hij boort al zijn reserves aan. Zwoegt op de vierkante centimeters die hem resten. Maakt het zijn tegenstander zo moeilijk mogelijk. De stelling wordt en blijft erg veeleisend. Zijn tegenstander vindt ook niet altijd de beste voortzetting. Maar blijft wel zwart onder druk houden. Ontsnapping daaraan lijkt onmogelijk.

VolendFrank1  VolendFrank1

21. Pc6!  wint vlug. 21. … Lxc6 22. dxc6 wint een stuk (met cxd of met c7)

Na 21. a3 blijft er nog een beetje hoop voor zwart.  Het is een wonder om te zien hoe uiteindelijk Frank toch nog de boel op de helling krijgt en zelfs beter komt te staan. Maar dan wreekt zich de enorme achterstand in tijd die hij opliep bij zijn manmoedig blijven knokken. Het wordt een 2-minuten-vluggertje, en daar is de stelling toch nog te ingewikkeld voor. Hij mist twee boeien,  en wordt tenslotte gediskwalificeerd wegens tijdsoverschrijding. Een lange avond van zwaar hersenwerk. Wat zal die moe geweest zijn!

Iets dergelijks bij Ron. 

‘Ik heb op zet 12 heel lang nagedacht over Pf4, 0-0-0 en e4. Dat heeft me dus later mogelijk de overwinning gekost. Ik zag spoken.. ‘

VolendRon1  VolendRon1

‘Jammer dat ik in tijdnood 24.a3 deed, want 24. Pe2 is veel sterker. Hij kwam in onze na-analyse aldoor in de problemen. Zijn stukken werken niet goed samen en die van mij wel. ‘

VolendRon2 VolendRon2

‘Wat ik deed was dus nog niet eens zo slecht. Maar wat een kansen heb ik gemist in dat eindspel. Meerdere keren kon ik Pg3 spelen en i.p.v. Lg4 was Tg4 simpel winnend. Helemaal niet naar gekeken.’

VolendRon3   VolendRon3

(Bijv. 34. Tg4 Txg4  35. Lxg4 Le6  36. Lxe6 Kxe6 37. Pe4 en met die pion meer kan het niet zo moeilijk zijn.  Na 34. Tg4 fxg3  35. Txg5 gxf2   36. Le2 wint wit ook gemakkelijk)

‘Het eindspel dat ik had, zal wel gewonnen zijn, maar met slechts 5 minuten nog op de klok en hij 15 zag ik dat niet echt zitten. Je trapt zomaar in een vork (zie de partij van Gerrit) of geeft wat weg (partij van Frank).   ……enige troost is dat het toch niets uitmaakte omdat velen van ons team zaten te klooien.’

 2S7A4591WEB 2S7A4591WEB

 

The man of the match werd Paul.

Hij behandelde de Siciliaan tegenover hem heel redelijk. Maar door wat latere kleine onnauwkeurigheden zijnerzijds raakte zijn tegenstander toch in een stroomversnelling.

VolendPaul1  VolendPaul1

18. …. h5?  Paul schreef het me al:  ‘d5 leek me sterker’   Inderdaad! Bijna dodelijk. Want na al of niet slaan op d5 wordt wit met een vork bedreigd op d4! Dat valt alleen te verhinderen met een paardoffer op b6 tegen 2 pionnen.  Gelukkig zag Reinier Bodemeijer dat niet.

Daarna gaat het spel zo’n beetje gelijk op. Met iets meer mogelijkheden voor zwart. Hier en daar wederzijds wat kleine kansjes  onbenut gebleven, maar niet erg belangrijk. Bij zet 31. wordt het ineens wel kritisch:

VolendPaul2   VolendPaul2

Die achtergebleven pion op d4 is bijna de hele partij al een beetje Paul’s zorgenkind. Eerst  op d3. Nu nog, op d4.  Na 31. … Pg7 en 32. … Pf5 heeft zwart een beter aanknopingspunt.  Nu gaan beiden een beetje rommelen. Ik vermoed dat hier de klok ook al begon mee te spelen. Vooral voor zwart! 31. …. Pc7? 32. Tb1? (Pe4!) Td7 ??  (Een desastreuze vergissing, zeker gezien de tijdnood. Na 32. .. Pd5! een klein voordeel voor zwart! Wat ook Paul me al aangaf.)

VolendPaul3  VolendPaul3

33. Pe4!  Ineens gaat het hem voor de wind. Met forse dreigingen, naar c5 en naar d6! En naar f6!  En dat als  tijdnood  tastbaar is.  Mijn moederzaliger zei al: “Eén moment van onbedachtzaamheid kan maken dat men jaren schreit.” Ik denk dat Bodemeijer zich dit voorval nog lang zal heugen. Hij probeert het met  33. … Pe8 . Niet goed. Maar tot zijn troost, niets is meer afdoende. Paul schoof diep geconcentreerd en schijnbaar kalm ( hoewel zijn handschrift dan volkomen onleesbaar wordt) met 33. … Pe8 34. Pc5!  Dc7 35. Pxd7 Dxd7 met een kwaliteit en flink wat tijd meer de partij uit.  Ja, hij kan het nog steeds! Op de kade stonden wij juichend toe te zien hoe hij deskundig het schip binnenloodste.

2S7A4593WEB  2S7A4593WEB

Ron:  ‘Hulde voor Paul en ook hulde voor Bert Kaiser. Heeft die misschien ergens de winst gemist? (ja, zie hierboven) Martin speelde solide remise volgens mij.’

Zo werd het weliswaar geen vreugdevolle, maar wel een spannende avond, met leerzame momenten! En hoewel de uitslag 5,5-2,5 anders doet vermoeden toch geen echte afgang.

Het duurde lang voor ze ons eronder hadden. Pas tegen twaalven konden we het anker lichten voor de reis naar ons thuishaventje.

Eindcorrectie moet nog plaatsvinden.

 

06-12-2018 Volendam N1  –  Aris de Heer N1

5½ – 2½

1

8519313  Erik Steur  1885  –  8529532  Ron de Vink  1890

½-½

2

8014842  Frans Vlugt  1822  –  7185981  Bert Kuijer  1816

1-0

3

6934378  Reinier Bodemeijer  1776  –  6808131  Paul Verkooijen  1768

0-1

4

6977300  Henk Veerman  1694  –  7316276  Bert Kaizer  1662

½-½

5

7857839  Peter Kemper  1793  –  7826654  Martin Zwaneveld  1654

½-½

6

7450443  Nico Koning  1739  –  7803114  Frank de Geus  1677

1-0

7

7800221  Hans Keizer  1664  –  7268195  Gerrit van Dok  1588

1-0

8

8551488  Martijn Veerman  1553  –  7079655  Peter van Putten  1120

1-0

   1740    1646